Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Fréttir | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 . . .
PDF  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | TXT  |



Ašlaga hęš


žś žarft aš vera meš Adobe Reader Plugin til aš skoša žessa sķšu


get Adobe Reader



Morgunblašiš

						MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 20. FEBRÚAR 2007 37

Þegar fólk deyr í

hárri elli eins og þú, Halla mín, þá

er lífshlaupið svo langt og minning-

arnar dreifast víða með samferða-

fólkinu, bæði ungum og öldnum. Þú

sem hélst að þú myndir ekki ná að

lifa framyfir tvítugt. ,,Ég grét yfir

því stundum,? sagðir þú mér oft.

Það er svo farið með mig sem aðra

að mér finnst ég hafa þekkt þig svo

afskaplega lengi og minningarar

hrannast upp nú við fráfall þitt.

Með fyrstu minningum mínum um

þig er sú, að þú þylur upp tölur sem

láta frekar sérkennilega í eyrum:

,,04050...,o.s.frv. Þetta var þá veð-

urskeytið frá Hæli og þú að senda

veðurlýsinguna. Þá var ég farin að

venja komur mínar reglulega í

kjallarann hjá yngsta syni þínum,

augasteini móður sinnar. Þá ert þú

komin af léttasta skeiði tilverunnar,

nýbúin að missa eiginmanninn eftir

löng og erfið veikindi. Þarna eru

enn ein tímamótin hjá þér, en það

sem áður hafði á daga þína drifið

var með ólíkindum. Bæði er það að

þín kynslóð lifði mestu tæknibylt-

ingu í bústörfum sem um getur og

þú misstir allt þitt í byrjun búskap-

Halla Bjarnadóttir

?

Halla Bjarna-

dóttir, fyrrver-

andi húsfreyja á

Hæli í Hreppum,

fæddist í Stóru-

Mástungu 21. ágúst

1916. Hún andaðist

á hjúkrunarheim-

ilinu Skjóli laug-

ardaginn 20. janúar

síðastliðinn og var

útför hennar gerð

frá Stóra-Núps-

kirkju 27. janúar.

ar í eldi. Allt þetta

setur mark sitt á fólk.

Um eldsvoðann sagðir

þú að það hefði ekki

verið svo mikill skaði

af því börnin og fólkið

bjargaðist og ná-

grannarnir góðir. Það

var ávallt erfitt hjá

þér að sjá á eftir

börnum þínum, sagðir

þú mér og þegar þeir

fóru ungir í skóla að

heiman þá grést þú,

svo það var ekki neitt

endilega gleðiefni að

öllu leyti að fá tengdadóttur sem

tók Ara þinn frá þér. Hann, sem

svo lengi hafði verið þín stoð og

stytta í veikindum Einars, ásamt

Dísu dóttur þinni, en öll stóðuð sem

þið sem klettar á bak við hann. En

þú með þitt hjartalag og hlýju varst

ekki lengi að koma auga á hvað

best væri í því máli og framfarir

voru þér ávallt að skapi. Það varð

mér mikil blessun að fá að kynnast

þér, vinnulagi þínu og málfarið þitt

var einstakt fannst mér. Þó mér

tækist ekki að tileinka mér það, hef

ég anga af því hér áfram. Til að

byrja með þurfti ég oft að segja:

,,Ha, hvað þýðir það?? Þá dillaði

niðri í þér hláturinn við að þurfa að

útskýra íslenskuna þína. Ég kallaði

þetta málfar alltaf eftir þetta Más-

tungumállýsku, því ég var búin að

kynnast þessu máli þaðan.

Við áttum nokkrar af okkar bestu

samverustundum í fjósinu, sérstak-

lega ef við vorum einar. Þar varst

þú drottning í ríki þínu með kúnum

og kálfunum. Að hlúa að og hirða

um var þér sérstaklega vel gefið,

bæði við menn og málleysingja. Það

var gaman að sjá framan í þig þeg-

ar tveggja vetra naut losnaði af

básnum sínum og fór að leika sér í

hlöðunni. Ég narraði hann svo á

básinn sinn aftur og þú sagðir: ,,Ja,

hérna, hvernig fórstu að þessu? Þú

ert nú ekki einhöm - varstu ekki

hrædd um að hann færi í þig??

Það var aldrei mikill hávaði þar

sem þú varst, en maður vissi af þér.

Ef maður hrósaði þér fyrir hjálpina

eða stuðninginn þá sagðir þú alltaf:

,,Ja, hérna, lítið var en lokið er.?

Fyrstu árin mín fórstu mikið á

veturna til Dísu, en komst alltaf af

og til að fá fjósalyktina og sveita-

loftið sem þú elskaðir svo mikið.

Það er falleg og skemmtileg minn-

ing frá þessum tíma: Þú og Lubbi á

göngu, hraðskreið, útskeif, kekk

kona með kýrnar á undan þér og

Lubbi á eftir.

Þegar farið var að vora vildir þú

fara að láta kartöflur spíra og und-

irbúa þig fyrir vorkomuna. Ylrækt

þín var einstök: Þessir grænu fing-

ur sem töfruðu ljúffengt grænmeti

og blóm fram við engar aðstæður.

Það fetar enginn í þau spor eftir

þig.

Það er líka skemmtileg minning

um eldhússtörf þín að koma þegar

þú varst að baka, mest brúntertu

eða skonrok, en þú sagðir alltaf að

það væri bara svona ? það færi allt

út um allt ef þú værir að elda og

eins og allt ylti út úr skápunum.

Við setjumst samt niður og fáum

okkur kaffi og gæðum okkur á ný-

bökuðum kökunum. Það er kannski

ekki svo sárt að kveðja svona konu

sem var þrotin að kröftum og hugs-

unin tekin frá henni, en að lokum

vil ég segja: Hún fór um þetta líf

ljúfum höndum, þögul frekar, en við

sem munum hana best, lásum á

milli lína. Takk fyrir að vera

tengdamóðir mín. 

Þórdís Bjarnadóttir.

? 

Innilegar þakkir til allra þeirra sem sýndu okkur

samúð, hlýhug og vináttu við fráfall elskulegrar

móður okkar, tengdamóður, ömmu og langömmu, 

RANNVEIGAR JÓHANNESDÓTTUR, 

dvalarheimilinu Höfða, 

Akranesi. 

Sigurjón Hannesson,  Guðlaug Bergþórsdóttir, 

Guðbjörg Fanney Hannesdóttir, Heiðar Jóhannsson, 

Þjóðbjörn Hannesson,  Kristrún Líndal Gísladóttir, 

Guðríður Hannesdóttir,  Jóhann Þóroddsson, 

Guðbjartur Hannesson,  Sigrún Ásmundsdóttir 

og ömmubörn. 

? 

Hugheilar þakkir fyrir samúð og hlýhug við andlát

og útför móður okkar, 

MARÍU GUÐGEIRSDÓTTUR 

frá Hellissandi,  

lengst af búsetta í Keflavík. 

Kristján Tjörvason, 

Svavar Geir Tjörvason, 

Sævar Tjörvason. 

? 

Hjartanlegar þakkir færum við öllum þeim sem

sýndu okkur samúð, vinarhug og hlýju við andlát

og útför föður okkar, afa og langafa, 

FINNS F. EINARSSONAR 

frá Gufuá, 

Ánahlíð 2, 

Borgarnesi. 

Sólveig Sigríður Finnsdóttir, Þorsteinn Hlíðdal Vilhjálmsson, 

Guðmundur Finnsson, Jenný Svana Halldórsdóttir, 

Sesselja Valdís Finnsdóttir, Kristján Björnsson, 

Gróa Finnsdóttir, Ólafur Ingi Jónsson, 

                       barnabörn og barnabarnabörn. 

? 

Innilegar þakkir sendum við öllum þeim fjölmörgu

sem sýndu okkur vináttu, samúð og hlýhug vegna

andláts og útfarar okkar ástkæra föður, tengda-

föður, afa og langafa, 

SVAVARS G. JÓNSSONAR, 

Öxl, 

Austur-Húnavatnssýslu. 

Sérstakar þakkir til starfsfólks lyfjadeildar 

Fjórðungssjúkrahús Akureyrar og sjúkradeildar 1 á 

heilbrigðisstofnuninni á Blönduósi fyrir góða umönnun.  

Einnig sérstakar þakkir til HUH og félaga.  

Guð blessi ykkur öll. 

Jón Reynir Svavarsson, 

Sigríður Bára Svavarsdóttir, 

Ásdís Svavarsdóttir,  Jörgen Inge Persson, 

Guðmundur Jakob Svavarsson, Anna Margrét Arnardóttir, 

Dröfn Svavarsdóttir,  Torfi Gunnarsson, 

Svavar Guðjón Eyjólfsson,  Thelma Andrésdóttir, 

barnabörn og barnabarnabörn. 

? 

Hjartans þakkir til allra sem sýndu okkur samúð og

hlýhug við andlát og útför eiginmanns míns, föður,

afa og langafa, 

PÉTURS PÁLSSONAR 

verkfræðings, 

Ásholti 12, 

Reykjavík. 

Þökkum sérstaklega hjúkrunarfræðingum Karitasar

fyrir góða umönnun og alúð. 

Birna Ásgerður Björnsdóttir, 

Ingibjörg Pétursdóttir, 

B. Börkur Eiríksson, Hrund Guðmundsdóttir, 

Fura Barkardóttir. 

Ég kynntist Auði

Kristínu Antonsdótt-

ur fyrir sex árum

þegar við hófum

rannsóknasamstarf í leit að veiru-

hemjandi efnum í íslenskum

plöntum. Tilgangurinn var að finna

efni sem koma mættu að gagni við

meðhöndlun veirusýkinga sem

reynst hefur erfitt að meðhöndla

með lyfjum. Auður hafði lengi

starfað á veirufræðideild Land-

spítala ? háskólasjúkrahúss við

greiningar á veirusýkingum og

rannsóknum á árangri ónæmisað-

gerða. Ég lagði til lyfjafræðilegan

hluta rannsóknarinnar, en hafði

sjálf aldrei komið að veirurann-

sóknum. Það vakti strax aðdáun

mína hversu mikla alúð Auður

lagði í veiruræktunina og hversu

vinalega hún talaði um veirurnar

sem hún var að rækta. ?Þær hafa

verið hálfslappar greyin,? sagði

hún gjarnan ef ræktunin gekk

treglega. 

Auður hafði meðfæddan áhuga á

íslenskri náttúru og hafði strax

leiftrandi áhuga á að taka þátt í

rannsókninni þegar við Þorgerður

Árnadóttir, samstarfskona hennar

á veirufræðideildinni og kennari

við lyfjafræðideild Háskóla Ís-

lands, leituðum til hennar. Í verk-

efni okkar var um ólíka nálgun að

ræða frá því sem Auður var vön í

sínum störfum. Í nýja verkefninu

voru sjúkdómsvaldandi veirur

ræktaðar markvisst og síðan kann-

að hvort náttúruefnin gætu komið

í veg fyrir fjölgun veiranna. Það

Auður Kristín 

Antonsdóttir

?

Auður Kristín

Antonsdóttir

fæddist á Hofsósi

24. febrúar 1950.

Hún lést á líkn-

ardeild LHS í Kópa-

vogi 1. nóvember

2006 og var útför

hennar gerð frá

Hallgrímskirkju 8.

nóvember.

var einstaklega gam-

an að vinna með

þeim Þorgerði, ég fór

alltaf glaðari af

þeirra fundi. Auður

var mjög nákvæm og

lagði mikið upp úr

réttu verklagi og

leiðum til að stað-

festa áreiðanleika

mælinga. Leitin bar

árangur, öflug veiru-

hemjandi efni fund-

ust í íslenskum flétt-

um.

Það er öflugur

hópur kvenna sem komið hefur að

þessu rannsóknaverkefni ? kenn-

arar í lyfjafræðideild HÍ, starfs-

fólk veirufræðideildar LSH og

nemendur úr Háskóla Íslands sem

Auður leiðbeindi af strangleika en

samtímis mikilli alúð. Auðar var

sárt saknað þegar niðurstöður

verkefnisins voru kynntar á ráð-

stefnu um líf- og heilbrigðisvísindi

í janúar. Auðar mun þó alltaf njóta

við því haldið verður áfram með

þessar rannsóknir og byggt á þeim

aðferðum sem hún átti svo drjúgan

þátt í að þróa. Það kemur nú í hlut

annarra að halda verkefninu

áfram.

Við Auður áttum sameiginlegt

áhugamál, trjárækt á norðurhjara.

Þegar ég horfi nú um miðjan vetur

á harðgerar trjáplöntur mínar

bogna undan norðanáttinni minn-

ist ég Auðar og hvernig hún stóð í

þeim mótvindi sem mætti henni

tvö síðustu ár ævinnar. Keik og

stolt í baráttu við illvígan sjúk-

dóm.

Ég þakka Auði af einlægni fyrir

góða viðkynningu og frábært sam-

starf. Ég þakka henni mikilvægt

framlag til vísinda og kennslu og

leiðbeiningu nemenda Háskóla Ís-

lands, bæði í grunnnámi og fram-

haldsnámi. Ég votta Andrési og

allri fjölskyldu Auðar innilega

samúð.

Kristín Ingólfsdóttir.

Morgunblaðið birtir minning-

argreinar alla útgáfudagana.

Skil | Greinarnar skal senda í

gegnum vefsíðu Morgunblaðsins:

mbl.is ? smella á reitinn Senda

efni til Morgunblaðsins ? þá birt-

ist valkosturinn Minningargreinar

ásamt frekari upplýsingum.

Skilafrestur | Ef birta á minning-

argrein á útfarardegi verður hún

að berast fyrir hádegi tveimur

virkum dögum fyrr (á föstudegi ef

útför er á mánudegi eða þriðju-

degi). Ef útför hefur farið fram

eða grein berst ekki innan hins til-

tekna skilafrests er ekki unnt að

lofa ákveðnum birtingardegi. Þar

sem pláss er takmarkað getur

birting dregist, enda þótt grein

berist áður en skilafrestur rennur

út.

Lengd | Minningargreinar séu

ekki lengri en 3.000 slög (stafir

með bilum - mælt í Tools/Word

Count). Ekki er unnt að senda

lengri grein. Hægt er að senda ör-

stutta kveðju, HINSTU

KVEÐJU, 5-15 línur, og votta

þeim sem kvaddur er virðingu

sína án þess að það sé gert með

langri grein. Ekki er unnt að

tengja viðhengi við síðuna.

Formáli | Minningargreinum

fylgir formáli, sem nánustu að-

standendur senda inn. Þar koma

fram upplýsingar um hvar og hve-

nær sá, sem fjallað er um, fædd-

ist, hvar og hvenær hann lést, um

foreldra hans, systkini, maka og

börn og loks hvaðan útförin fer

fram og klukkan hvað athöfnin

hefst. Ætlast er til að þetta komi

aðeins fram í formálanum, sem er

feitletraður, en ekki í minning-

argreinunum.

Undirskrift | | Minningargreina-

höfundar eru beðnir að hafa skírn-

arnöfn sín en ekki stuttnefni undir

greinunum.

Myndir | Ef mynd hefur birst í

tilkynningu er hún sjálfkrafa not-

uð með minningargrein nema beð-

ið sé um annað. Ef nota á nýja

mynd er ráðlegt að senda hana á

myndamóttöku: pix@mbl.is og

láta umsjónarmenn minning-

argreina vita.

Minningargreinar

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52