MT66MT211MT75MT65MT83MT214MT76MT85MT76MT73MT83MT84MT73MT78MT78 Menning 43 MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 26. NÓVEMBER 2008 Allar nýjar bækur fást í Hagkaup yfir 600 titlar 3.490 TILBOÐ Bókatíðindaverð 4.990,- 30% afsláttur * 2.300 TILBOÐ Bókatíðindaverð 3.290,- 30% afsláttur * 2.999 TILBOÐ 3.490 TILBOÐ Bókatíðindaverð 4.990,- 30% afsláttur * * Afsláttur reiknast af almennu verði eða bókatíðindaverði. TÓNLIST Grafarvogskirkja Kórtónleikar bmnnn Vox Academica og Jón Leifs Camerata fluttu Carmina Burana eftir Carl Orff. Ein- söngvarar: Þóra Einarsdóttir, Þorgeir Andrésson og Alex Ashworth. Stjórnandi: Hákon Leifsson. Laugardagur 22. nóv- ember. HÉLDU slagverksleikararnir í Carmina Burana að þeir væru á rokktónleikum? Carmina Burana er eftir Carl Orff og var flutt af kórnum Vox academica og hljómsveitinni Jón Leifs Camerata í Grafarvogs- kirkju á laugardagskvöldið. Stjórn- andi var Hákon Leifsson og hann hlýtur að hafa misst tökin á slag- verksleikurunum. Leikur þeirra var á köflum svo ægilega öflugur að hann yfirgnæfði kórinn. Það var eins og að vera í næturklúbbi þar sem bassinn er skrúfaður í botn en annað skiptir minna máli. Og annað var heldur ekki gott. Samspil ólíkra hljóðfærahópa var gjarnan slæmt; mest áberandi var gloppóttur samleikur slagverksleik- aranna og málmblásaranna. Einnig var hljómsveitin í heild og kórinn ekki alltaf nægilega samtaka. Hljómsveitin var líka svo sterk ? með dyggu fulltingi slagverksgeng- isins ? að oft heyrðist ekki í kórnum. Ekki bætti að kórsöngurinn var upp og ofan. Kvenraddirnar voru yf- irleitt áheyrilegar, en karlarnir, sér- staklega tenórarnir voru hálf- misheppnaðir. Söngur þeirra var ónákvæmur og klaufalegur, sem varð þess valdandi að heildar- hljómur allra radda, bæði karla og kvenna, var slæmur. Nú veit ég vel að söngvararnir í kórnum eru ekki þjálfaðir atvinnumenn, en ég hef samt heyrt þá syngja betur en þetta. Unglingakór Grafarvogskirkju kom fram undir lokin og söng í verk- inu. Miðað við að um unglingakór var um að ræða var frammistaða hans góð. Hinsvegar voru einsöngvararnir misjafnir. Þóra Einarsdóttir var ljósið í myrkrinu, söngur hennar var hjartnæmur og fallegur, en stundum heldur veikur. Fremur skerandi rödd Þorgeirs Andréssonar passaði líka ágætlega; Þorgeir var í hlut- verki svans sem verið er að steikja á teini og á að vera skrækur. En Alex Ashworth barítónn var skelfilega lit- laus, og yfirleitt heyrðist illa í hon- um. Svo dæmi sé tekið þá var hið fræga atriði þar sem sungið er ?Það er gleðistund ? Ó, ó, ó ? ég brenn allur af ósnortinni ást? ekki svipur hjá sjón. Barítónsólóið var aðeins uml ? og gleðin var víðsfjarri. Carmina Burana er einskonar kantata og er texti verksins sam- ansafn ljóða fyrrverandi munka sem höfðu fengið nóg af klausturlífinu og héldu út í heim að njóta lífsins. Lífs- gleðin er allsráðandi í tónlistinni, og tónleikar þar sem verkið er flutt eiga því að vera skemmtilegir. Túlk- unin á að einkennast af fjöri, gáska og ástríðu, sem er auðvitað ógerlegt ef tæknileg atriði eru ekki á hreinu. Þegar ég var að ganga út úr kirkj- unni heyrði ég náunga kvarta há- stöfum yfir hljómburðinum. Það væri hann sem hefði tætt flutninginn í sundur. Nokkuð er til í því. Kirkjan er þannig í laginu að hljómsveitin var óþægilega dreifð; málmblás- ararnir voru í horninu lengst til hægri en slagverkið í hinu horninu til vinstri. Erfitt er að vera samtaka og ná þéttum heildarhljómi þegar þannig er í pottinn búið. Ég hugsa að Grafarvogskirkja verði ekki fyrir valinu næst þegar Carmina Burana verður flutt. Jónas Sen Ó, ó, ó Morgunblaðið/RAX Rokk Hákon Leifsson var hljómsveitarstjóri á tónleikum Vox Academica og hljómsveitarinnar Jón Leifs Camerata í Grafarvogskirkju á laugardaginn.
Beinir tenglar
