Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Skinfaxi

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Skinfaxi

						SKINFAXI                                  105
um — þá eins og nú — þó að presturinn væri þar ekki. Djákn-
inn las þá danska prédikun yfir kirkjufólkinu og sálmar voru
sungnir úr Kingos bók. Ein bók var notuð hér framar öllum
öðrum: Lestrarbók Brockmands biskups. Sunnudag eftir
sunnudag, ár eftir ár, mannsaldur eftir mannsaldur, í meira
en hálfa þriðju öld, hafa færeyskir djáknar lesið þessa dönsku
lestra, meSan helmingur klrkjufólksins þjáSist af leiðindum
að hlusta á hina ógurlega löngu lestra, en hinum helmingn-
um þótti bezt viS eiga, aS fá sér styrkjandi dúr. Hvernig
danskt mál úr færeyskum djáknamunnum mundi hljóma i
dönskum eyrum, vitum viS af sögunni um Danann, sem heyrt
hafði færeyskan djákn lesa: „Eg skildi töluvert af þvi. Eg hélt,
að færeyskan væri þyngri en þetta." Hann hélt, aS djákninn
hefSi lesiS á færeysku. Enn er lestrarbók Brockmands til á
mörgum færeyskum heimilum, en á síSustu fjörutíu árum
mun víðast hætt að nota hana. En orðtakið: „langt sum ein
Brockmanslcstur" er komið inn í mál vort og notað um allt,
sem langt er og leiðinlegt.
En manna á meðal var vort færeyska móðurmál jafnan tal-
að, svo sem enn er, og það átti sínar hátíðastundir við „kvöld-
seturnar" i reykstofunni, er gömlu kvæðin voru kveðin og
sögur sagðar. Þar var það varðveitt í minni, munni og hjarta
fólksins; þar slokknaSi neistinn aldrei. Ekki má gleyma dans-
stofunni, þar sem æskulýður, og eldra fólk einnig, kom sam-
an til skemmtunar hvert helgikvöld frá jólum til föstu-inn-
gangs. Þar hljómuðu kvæðin bezt. ÞaS er efalaust, að kvæSin
og vikivakarnir hafa verið beztu stoSir máls vors, gegn um
hinar myrku og óhugðarlegu aldir.
Enn má nefna eina ógæfu, er af siSabótinni leiddi. HiS
gamla menningarsamband milli íslands, Færeyja og Noregs
slitnaSi, og það varð fyrst og fremst okkur Færeyingum að
meini. Hversu nátengdir við höfum veriS íslendingum í and-
legum viðskiftum, sést bezt á kvæðum okkar, því að mcgin-
hluti þeirra er gerður um efni úr íslenzkum sögum. Þetta
sýnir gerla, að Færeyingar hafa verið kunnugir samtíðar-
bókmenntum fslendinga, er þeir ortu kvæði sín úr þeim. Hið
mikla kvæði Jóns Arasonar, „Ljómur", barst og til Færeyja,
og Færeyingar lærðu það og varðveittu hluta úr því á vör-
um sínum yfir 200 ár.*)   Það er um þessa löngu og ströngu
*)   Sjá Jón Helgason: Færöske Studier, í „Maal og Minne"
1924.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 97
Blašsķša 97
Blašsķša 98
Blašsķša 98
Blašsķša 99
Blašsķša 99
Blašsķša 100
Blašsķša 100
Blašsķša 101
Blašsķša 101
Blašsķša 102
Blašsķša 102
Blašsķša 103
Blašsķša 103
Blašsķša 104
Blašsķša 104
Blašsķša 105
Blašsķša 105
Blašsķša 106
Blašsķša 106
Blašsķša 107
Blašsķša 107
Blašsķša 108
Blašsķša 108
Blašsķša 109
Blašsķša 109
Blašsķša 110
Blašsķša 110
Blašsķša 111
Blašsķša 111
Blašsķša 112
Blašsķša 112
Blašsķša 113
Blašsķša 113
Blašsķša 114
Blašsķša 114
Blašsķša 115
Blašsķša 115
Blašsķša 116
Blašsķša 116
Blašsķša 117
Blašsķša 117
Blašsķša 118
Blašsķša 118
Blašsķša 119
Blašsķša 119
Blašsķša 120
Blašsķša 120
Blašsķša 121
Blašsķša 121
Blašsķša 122
Blašsķša 122
Blašsķša 123
Blašsķša 123
Blašsķša 124
Blašsķša 124
Blašsķša 125
Blašsķša 125
Blašsķša 126
Blašsķša 126
Blašsķša 127
Blašsķša 127
Blašsķša 128
Blašsķša 128
Blašsķša 129
Blašsķša 129
Blašsķša 130
Blašsķša 130
Blašsķša 131
Blašsķša 131
Blašsķša 132
Blašsķša 132