Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Skinfaxi

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Skinfaxi

						SKINFAXI                                   113
hann kvæðið: „Hvat kann röra hjartastreingir?", seni hvert
mannsbarn í Færeyjum þekkir og flestir kunna utanað. Það
er efalaust, að hann hefir haft til fyririnyndar „Heyrið vella
á heiðum hveri" eftir Grím Thomsen, eins og hitt er ekkert
vafamál, að Grímur hefir ort sitt ljóð eftir finnska kvæðinu:
„Hör, hur harligt sángen skaller" eftir Emil von Qvanten.
Fr. Petersen orti og fleiri kvæði, sem mikið eru sungin, t. d.:
„Eg oyggjar veit", „0 móðurmál, stórt er tít fall", „Hvörjum
man tykja vakurt hjá sær", svo að nokkur séu nefnd. Þegar
hann var orðinn stúdent og kominn í báskólann í Kaup-
mannahöfn, hitti hann þar marga góða Færeyinga með rík-
um þjóðernistilfinningum. Færeyingafélag var stofnað i Kaup-
mannahöfn. Þar voru gáfaðir menn, sem vel kunnu að yrkja,
og ljóð þeirra bárust auðvitað til Færeyja og hljómuðu þar
brátt í flestum byggðum.
Það á sér rætur í íhaldslund Fr. Petersens, að hann ótt-
aðist síðar hreyfingu þá, er hann hafði sjálfur tekið þátt í,
að vekja til lífs. Hann hafði aldrei treyst á lýðstjórn. Þetta var
þó ekki þvi til fyrirstöðu, að föst sætu i honum þau islenzku
fræði, sem hann hafði drukkið i sig á æskualdri. Bezt sönn-
un þess er sú, að þegar gallið var skorið úr honum á efri
árum, í slæmum sjúkdómi, gat hann kastað fram þessari stöku,
sem mun að vísu naumast vera lýtalaus, eftir islenzkum brag-
reglum:
„Gallið tað er farið
eg falli tó ei í fátt;
hjartað tað er eftir
og heilin á sama hátt."*)
Fleiri og fleiri gerðust hrifnir af þessari nýju, fjörþrungnu
hreyfingu, en þeim var það ljóst, að hér þurfti meira til;
liér var fyrir höndum mikið verk og erfitt. Það var ekkert
áhlaupsverk, að rétta tunguna við, hefja hana til vegs og leiða
hana í kirkju, skóla og þingsal — alia þá staði, er hún hafði
verið útilokuð frá í hálfa fjórðu öld. Svo hátt var markíð
sett, og það var ekki unnt að setja það lægra.
Nú var stofnað félag, til þess að vinna að þessu marki og
eiga hægra um framsókn. Á þrettánda 1889 var fundur mik-
ill haldinn i Þórshöfn og þar stofnað Færeyingafélag. Félag
þetta vann verk sitt vel og virðulega í mörg ár. Þegar á næsta
*)   Edw.   Mitens   málfærslumaður  lét   mig   góðfúslega   fa
stökuna.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 97
Blašsķša 97
Blašsķša 98
Blašsķša 98
Blašsķša 99
Blašsķša 99
Blašsķša 100
Blašsķša 100
Blašsķša 101
Blašsķša 101
Blašsķša 102
Blašsķša 102
Blašsķša 103
Blašsķša 103
Blašsķša 104
Blašsķša 104
Blašsķša 105
Blašsķša 105
Blašsķša 106
Blašsķša 106
Blašsķša 107
Blašsķša 107
Blašsķša 108
Blašsķša 108
Blašsķša 109
Blašsķša 109
Blašsķša 110
Blašsķša 110
Blašsķša 111
Blašsķša 111
Blašsķša 112
Blašsķša 112
Blašsķša 113
Blašsķša 113
Blašsķša 114
Blašsķša 114
Blašsķša 115
Blašsķša 115
Blašsķša 116
Blašsķša 116
Blašsķša 117
Blašsķša 117
Blašsķša 118
Blašsķša 118
Blašsķša 119
Blašsķša 119
Blašsķša 120
Blašsķša 120
Blašsķša 121
Blašsķša 121
Blašsķša 122
Blašsķša 122
Blašsķša 123
Blašsķša 123
Blašsķša 124
Blašsķša 124
Blašsķša 125
Blašsķša 125
Blašsķša 126
Blašsķša 126
Blašsķša 127
Blašsķša 127
Blašsķša 128
Blašsķša 128
Blašsķša 129
Blašsķša 129
Blašsķša 130
Blašsķša 130
Blašsķša 131
Blašsķša 131
Blašsķša 132
Blašsķša 132