Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Skinfaxi

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Skinfaxi

						SKINFAXI                                   117
inu það til meðferðar. En meðan lögþingið fjallaði um frum-
varp þetta, árin 1908—1910, sendi kenslumálaráðherrann
bréf til Færeyja og spurði, hvaða skipun lögþingið ætli að
gera um kennslumálið i skólunum. OrsÖk til spurningar ráð-
herrans var sú, að einn af kennurum grgnfræðaskólans, J.
Dahl, sem nú er prófastur Færeyja, hafði verði kærður fyrir
það, að nota færeysku sem kennslumál í skólanum; og slíkt
var voðalegt í skóla, þar sem þrjú dönsk börn voru meðal
hundrað færeyskra (!!) Um Ieið og færeyska var gerð ao"
námsgrein í skólunum, gerðu andstæðingar móðurmálsins
þann óleik, að þeir bættu nýrri grein inn í lagafrumvarpið,
og sú grein gerði dönsku að kennslumáli i færeyskum barna-
skólum, en áður hafði ekkert ákvæði verið um það, og auð-
vitað höfðu flestir kennarar talað færeysku við börnin. Grein
þessi er hin alkunna 7. grein. 1912 samþykkti danski kennslu-
málaráðherrann frumvarpið og það var gert að konunglegri
tilskipun, er gekk svo í gildi í Færeyjum.
Eftir þetta var aðeins einn einasti skóli í eyjununi, þar sem
móðurmálið gat hljómað óhindrað eftir sem áður, og það
var lýðháskólinn (Föroya Fólkaháskúli). Þar hefir kennslu-
málið verið færeyska, frá því hann var stofnaður og til þessa
dags. Nú varð heitt í kohmum. 7. grein varð að deiluefni og
hún er það enn þann dag í dag.
Auðvitað var það undireins lýðum Ijóst, að flestir kennar-
ar voru lögbrjótar. Þeir voru nú settir í slíka klípu, að þeir
neyddust til, að brjóta þessi lög cða hin. Lá þá nær, að brjóta
þau lögin, er lögþing og konungur höfðu sett yfir þá, en hin,
sem grundvallarlög eru í öllu uppeldi og náttúran og guS
hafa sett, að byrja skal með barninu á því, sem það skilur.
Aðferð kcnnaranna hefir þvi verið sú, að beita þrálátri mót-
stöðu, eins og Mahatma Gandhi gerir í Indlandi. —
Hvað átti nú skólastjórnin að gera? Framan af hafði hún
mestan hug á þvi, að beita harðneskju og valdi. Einn skyn-
samasti og duglegasti kennari vor varð að vikja úr embætti.
Hann kaus það heldur en að reynast ótrúr i skólastarfi sínu.
Með þessari aðferð vann skólastjórnin ekki á, en seigla kenn-
arastéttarinnar jókst. Þeir fundu það i barmi sér, að þeir
áttu heilagt mál að verja og máttu þvi ekki láta undan. Brátt
sá skólastjórnin, að það var ekki cinasta gagnslaust, heldur
beinlínis fávíslegt, að beita harðneskju, og hún hætti að skifta
sér af málinu og lét sem ekkert væri, og allt gekk sinn gang,
eins og cngin lög væru i gildi.
Þetta var hörmulegt ástand. En hörmulegast af öllu var það,
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 97
Blašsķša 97
Blašsķša 98
Blašsķša 98
Blašsķša 99
Blašsķša 99
Blašsķša 100
Blašsķša 100
Blašsķša 101
Blašsķša 101
Blašsķša 102
Blašsķša 102
Blašsķša 103
Blašsķša 103
Blašsķša 104
Blašsķša 104
Blašsķša 105
Blašsķša 105
Blašsķša 106
Blašsķša 106
Blašsķša 107
Blašsķša 107
Blašsķša 108
Blašsķša 108
Blašsķša 109
Blašsķša 109
Blašsķša 110
Blašsķša 110
Blašsķša 111
Blašsķša 111
Blašsķša 112
Blašsķša 112
Blašsķša 113
Blašsķša 113
Blašsķša 114
Blašsķša 114
Blašsķša 115
Blašsķša 115
Blašsķša 116
Blašsķša 116
Blašsķša 117
Blašsķša 117
Blašsķša 118
Blašsķša 118
Blašsķša 119
Blašsķša 119
Blašsķša 120
Blašsķša 120
Blašsķša 121
Blašsķša 121
Blašsķša 122
Blašsķša 122
Blašsķša 123
Blašsķša 123
Blašsķša 124
Blašsķša 124
Blašsķša 125
Blašsķša 125
Blašsķša 126
Blašsķša 126
Blašsķša 127
Blašsķša 127
Blašsķša 128
Blašsķša 128
Blašsķša 129
Blašsķša 129
Blašsķša 130
Blašsķša 130
Blašsķša 131
Blašsķša 131
Blašsķša 132
Blašsķša 132