Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Skinfaxi

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Skinfaxi

						SKlNFAXI                                   125
garpurinn Nurmi hafi stuðlað að því eigi alllítið, að Finnar'
höfðu lánstraust gott í Bandarikjunum  eftir stríðið.
En það mun vera leitun á núlifandi íslendingi sem er víð
ar kunnur en Jón Sveinsson. Það skyldi þá vera Vilhjálmur
Stefánsson. Og Jón hefir komið sér innundir hjá þeirri stétt
mannfélagsins sem sízt gleymir börnunum. Tvennt hefir legið
Jóni á lvjarta: að kenna börnunum guðsótta og góða siðu og
— að segja þeim frá Islandi. Er eiginlega mikil furða, þegar
þess er gætt, hve augljós tilgangurinn er í bókum Jóns, að sjá
hve mikla útbreiðslu þær hafa hlotið, þýddar á meir en tutt-
ugu tungur. Að vísu er auðséð, að þær hafa náð meiri út-
breiðslu í kaþólskum löndum en mótmælenda, og í Rínar-
löndunum, Suðurþýskalandi og Austurríki eru vinsældir Jóns
allra mestar. Kveður svo mjög að því, að hann hefir á síðari
árum farið þangað hverja fyrirlestraferðina á fætur annari,
sagt sögur sínar og haldið fyrirlestra svo þúsundum skifti.
Er óhætt að fullyrða að með þessum fyrirlestrum einum
starfi hann manna mest að útbreiðslu þekkingar á íslandi,
og er elja hans aðdáanleg, jafngamals manns.
Munið   þetta,   landar  góðir,   ef  öldungurinn   sækir   ykkur
heim  i  sumar.  Fáir  mundu  eiga  betri  viðtökur  skildar  eiT
hann.
Baltimore, 31. mars 1930.
Stefdn Einarsson.
Fjallaferðir.
„Vorið er komið og grundirnar gróa". Snjóirin leysir og'
klakinn þiðnar. Fjöllin gnæfa við himin i blárri móSu, rríeð
öllum þeim litbrigðum, sem vorið eitt getur skapað. Þau heilla
og draga huga þess, er kynnst hefir töfraveldi þeirra, lil sin.
íslenzk náttúra er stórkostleg, fögur og hrífandi, en hvergi
þó eins og uppi á fjöllum. Enginn veit, nema sá sem reynt
hefir, hvað það er, að standa uppi á háum fjallstindi og horfa
»yfir landið' friða". Enginn veit, nema sá sem reynt hefir, hví-
lík nautn er í þvi fólgin, að hafa náð hæsta tindi og sjá landið
eins og útbreitt landabréf fyrir fótum sér.
Hvernig stendur þá á því að fjallgöngur eru ekki iðkaðar
ineira en gert er? Er íslenzkur æskulýður svo hégómlegur, að-
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 97
Blašsķša 97
Blašsķša 98
Blašsķša 98
Blašsķša 99
Blašsķša 99
Blašsķša 100
Blašsķša 100
Blašsķša 101
Blašsķša 101
Blašsķša 102
Blašsķša 102
Blašsķša 103
Blašsķša 103
Blašsķša 104
Blašsķša 104
Blašsķša 105
Blašsķša 105
Blašsķša 106
Blašsķša 106
Blašsķša 107
Blašsķša 107
Blašsķša 108
Blašsķša 108
Blašsķša 109
Blašsķša 109
Blašsķša 110
Blašsķša 110
Blašsķša 111
Blašsķša 111
Blašsķša 112
Blašsķša 112
Blašsķša 113
Blašsķša 113
Blašsķša 114
Blašsķša 114
Blašsķša 115
Blašsķša 115
Blašsķša 116
Blašsķša 116
Blašsķša 117
Blašsķša 117
Blašsķša 118
Blašsķša 118
Blašsķša 119
Blašsķša 119
Blašsķša 120
Blašsķša 120
Blašsķša 121
Blašsķša 121
Blašsķša 122
Blašsķša 122
Blašsķša 123
Blašsķša 123
Blašsķša 124
Blašsķša 124
Blašsķša 125
Blašsķša 125
Blašsķša 126
Blašsķša 126
Blašsķša 127
Blašsķša 127
Blašsķša 128
Blašsķša 128
Blašsķša 129
Blašsķša 129
Blašsķša 130
Blašsķša 130
Blašsķša 131
Blašsķša 131
Blašsķša 132
Blašsķša 132