Skinfaxi

						V I Ð T A L

íþróttum, réttri líkamsbeitingu og matar-

æði. Það er ekki hægt að skella ein-

hverju beint á liðið og segja þú skalt

hætta þessu og þessu. Heldur bæti ég

alltaf smátt og smátt við þangað til fólk-

ið er orðið mjög meðvitað um að nota á-

kveðnar aðferðir við að bæta heilsu sína

með líkamsrækt. Þegar fólk er byrjað þá

skynjar það hvað það er rosalega gott að

stunda íþröttir. Yfirleitt er fólk mjög já-

kvætt og þetta fólk sem kemur til þess

að stunda almenningsíþróttir kemur til

þess að læra að hreyfa líkamann. Það er

það fólk sem ekki kemur sem maður

hefur mestar áhyggjur af. Stundum fer

ég á vinnustaði til þess að tala við fólk

sem er undir miklu álagi og ræða við

það um mikilvægi hreyfingar.

Er ekki erfiðara að kenna fólki

sem hefur ekki hreyft sig í mörg

ár?

„Nei, það er í raun ekkert erf-

iðara, en það sem mér fannst

merkilegast þegar ég fór að

kenna var að þá tók ég eftir því

að eldri konur voru mun liðugri

en krakkarnir í níunda bekk. Það

var mun auðveldara að kenna

þeim að teygja og konurnar sem

ég kenni nú eru sumar mun

liðugri en unglingarnir í dag.

Það er mikilvægt að útskíra

hvers vegna ákveðnar æfingar

eru gerðar og á hvaða vöðva

þær hafa áhrif.

Þegar fólk eldist er algengt að ójafn-

vægi skapist á milli vöðvahópa. Kúlan

inni í mjaðmaliðnum getur t.d. verið far-

in að skekkjast inni í skálinni, vegna

þess að vöðvarnir toga vitlaust í. Það

leiðir þá til bólgumyndunar eða enn

verri kvilla og þá þarf fólk að láta setja

sig á listann hjá Sighvati. Til að reyna

að koma í veg fyrir uppskurð verður

fólk að grípa nógu tímanlega inn í og

stunda reglubundnar æfingar, þannig að

jafnvægi haldist milli vöðvahópanna,

það er lykilatriði til þess að forðast

meiðsli.

Þegar ég sleit öxlina á mér í tætlur þá

hafði þetta ójafnvægi myndast. Ég hafði

þá kastað spjóti í tólf til þrettán ár,

hreyfði öxlina áfram en ekki afturábak,

kastaði spjóti lítið afturfyrir mig," segir

Iris og hlær. „Smátt og smátt skapaðist

ójafnvægi í liðnum og hann slitnaði.

Eftir það byggði ég mig upp m.a. með

vatnsleikfimi.

Iþróttir hafa mun meira gildi en bara

það sem felst í hreyfingunni.

íþróttir eru margþættar. Fólk öðlast

þekkingu á ákveðnu skipulagi, á því að

skipuleggja tíma sinn. Það lærir hvað

það er að vera í góður formi, lærir á lík-

amann, lærir að hreyfa sig og beita lík-

amanum rétt. Það eru líka mun meiri

möguleikar á því að viðkomandi ein-

staklingar stundi líkamsrækt það sem

eftir er ævinnar og það er aðal atriðið.

Þó að krakkar hætti 15-16 ára í sundi

eða frjálsum þá koma þau oft aftur inn í

eitthvað annað t.d. erobik og það gleður

mig mjög mikið því þá er ég sannfærð-

ari um að þau hafi valið íþróttir sem

lífsstíl og skilji mikilvægi íþrótta. Og þó

að þau nái ekki að vera afreksmenn í

sinni íþrótt þá hafa þau lært að treysta á

Iris beitir tilþrifum við íþróttakennsluna

sig sjálf og vera sjálfstæð og þá eru þau

afreksmenn í lífinu og hvað er hægt að

fara fram á meira," segir íris og getur

ekki leynt þeim brennandi íþróttaáhuga

sem hún hefur.

Þjálfarinn og

íþróttakonan

íris, þú ert að þjálfa aðra allan daginn,

hvaða tíma og orku hefurðu eftir til þess

að þjálfa þig sjálfa ?

„Það er einmitt það sem er erfiðast,

að hafa orku til þess að æfa sjálfur í þrjá

tíma á dag. í vetur minnkaði ég vinnuna

mikið og núna gengur þetta ljómandi

vel. Þó það sé rosalega gaman að þjálfa

marga hressa og skemmtilega krakka

sem eru orðin ákveðin og vita hvað þau

vilja þá sá ég að ég varð að hafa tíma

fyrir mína eigin þjálfun. Ég byrja að

vinna um klukkan níu á morgnanna, æfi

svo þrjá tíma eftir hádegið og eftir það

heldur vinnudagurinn áfram fram til tíu

þegar ég fer heim í kvöldmatinn. Þetta

gengur ef ég passa upp á það að nota

þann tíma sem ég hef í hvfld til þess að

slappa vel af. Þetta verður auðveldara

með hverju árinu, bæði er ég orðin

skipulagðari og nú tæmi ég ekki alla

orkuna við kennsluna."

Lykilatriði að hafa vilja-

styrk og sjálfstjórn

„Ég meiddist í öxlinni 1988 og 1989

hætti ég í sex mánuði og var eiginlega

sagt að ég gæti aldrei kastað spjóti aftur.

En ég fór að æfa aftur og'hef byggt öxl-

ina upp og mér gekk mjög vel í sumar

miðað við hvað ég er búin að æfa

kastaði, kastaði 59 metra sem er fimm-

tugasti besti árangur í heimin-

um í fyrra. Það er mikið betra

en ég bjóst við. Eftir það ákvað

ég að nú skyldi ég alveg í botn

aftur. í maí ætla ég að taka

stefnuna á Svíþjóð. Þar ætla ég

að taka þátt í eins mörgum

mótum og ég get og ef mér

gengur vel tek ég mér frí frá

því að þjálfa. Það er ekki hægt

að blanda saman stóru keppnis-

tímabili og mikill vinnu við

þjálfun. Ég ætla að reyna mitt

besta við að kasta yfir 01- lág-

markið sem er 61 metir."

Þegar Iris kastaði 59 metra í

fyrra var hún ekki að æfa spjótið sér-

staklega og því mikil von til þess að hún

nái lágmarkinu og vel það fyrir 1. júlí

þegar tíminn rennur út!

íris segist æfa mjög stíft og sérhæft

sem spjótkastari og segist njóta góðs af

því að æfa með sterkum krökkum eins

og Halldóru sem sé orðin það góð að

enginn munur sé að æfa með henni og

fullorðnum.

íris er þjálfari sjálfrar sín, en leitar þó

oft ráðlegginga hjá gamla þjálfaranum

sínum Eyjólfi Magnússyni. íris segir

það lykilatriði fyrir íþróttafólk að hafa

mikinn viljastyrk og sjálfstjórn.

„Það er mikilvægt að kenna krökkum

þessi atriði, þannig að það þurfi ekki

alltaf að ýta á eftir þeim, heldur séu það

þau sjálf sem vilja halda áfram. Það er

mjög mikilvægt að sem flestir geti fund-

ið sér einhverja íþróttagrein við hæfi".

segir Iris að lokum og er þar með rokin

til þess að veita nemendum sínum ráð-

leggingar og hvatningu.

Skinfaxi