VÍSNAÞATTUR Vísnaþáttur Ingimundur Ingimundarson, for- maður ritstjórnar Skinfaxa, hefur nú tekið við vísnaþættinum af dulnefnismanninum Sigurði Gísla- syni. Ungmennafélagar fóru í ferð til Aust- ur-Þýskalands á haustdögum 1990. Nokkrir í hópnum gátu fært hugsanir sín- ar í bundið mál. Var sú ljóðagerð í formi limra. Höfunda þessa skáldskapar verður ekki getið hér og í einhverjum til- fellum er nöfnum breytt. Björn B. Jónsson formaður HSK, garðyrkjubóndi á Stöllum, var skráður í ferðina en komst ekki. í hans stað fór varaformaður HSK, Sigurjón Karlsson bóndi undir Eyjafjöllum. Björn veit ég bónda á Stöllum bera af drengjunum öllum. Hann fór ekki fet en ferðast hann lét umbafrá Eyjafjöllum. Það atvik átti sér stað í einni bæjar- ferðinni að einn úr hópnum gekk af krafti miklum í fangið á þýskri stúlku. Varð báðum mikið um. Er í náttstað var komið sögðu þeir, sem vitni urðu að atburðin- um, frá við mikla kátínu. Varð þá til eft- irfarandi limra á innan við 20 sek. og er hún merkilegust fyrir það að höfundar eru fimm! Þau mættust á götu með gáska gleði sú brátt varð að háska. En Einar hann hló og ungmeyju dró upp í til sín fyrir páska. Ferðast var á milli staða með lestum og ýmislegt gert sér til dundurs á leið- inni. Meðal annars var gripið í spil. Yfir- leitt voru spilamennirnir hljóðir en á ýmsu gekk. Hljóðir þeir spila og spjalla spennulausir að kalla En lánið er valt og ef lukkast ei allt láta þeir grímurnar falla. Kvöld eitt hitti hópurinn Þjóðverja sem komið höfðu til íslands árið áður. Varð af mikil skemmtun. Sumir höfðu ótrúlegt úthald, voru lengi að en urðu jafnvel fyrstir til þess að rísa úr rekkju. Hafið þið gefið því gætur hverjir gantist úti um nætur? En magnað finnst mér að Magga þó er ein með þeim fyrstu á fætur. Dag einn var farið að vatni einu miklu til þess að synda. Af tilviljun komust piltarnir að því að á afmörkuðu svæði var vísir að nektarnýlendu. Þangað streymdu íslensku kvinnurnar. Einn í hópnum var með myndavél með aðdráttarlinsu. Þegar stúlkurnar komu til baka var þeim tjáð að góðar nektarmyndir hefðu náðst af þeim. Flestar tóku því með jafnaðargeði en aðr- ar urðu órólegar og vildu fá filmuna. í humátt með hólkinn sinn fór og hugð'ann væri það stór að konur sem synda mætti kviknaktar mynda. En kraftlaus hann reyndist og mjór. í stórborgunum mátti líta stúlkur sem stunduðu elstu atvinnugrein kynsystra sinna. Fylgdust sumir náið með hegðun þeirra og viðskiptamannanna. Á horninu konurnar kynna kostaboð faðmlaga sinna, og svo er að sjá að sumir þeim hjá sætleika vífs muni finna. Fyrripartar til að botna: Vorið nálgast, blómin blíð birtu sólar njóta. Ýmsar stjórnir vinna vel verkin flestir Iofa Gamlir merkisgripir Það er ekki ofsögum sagt að frum- herjar ungmennafélaganna voru stór- huga og margt sem þeir framkvæmdu vekur undrun og aðdáun okkar eftir- komenda í dag. Árið 1918 hófust sameiginleg í- þróttamót ungmennafélaganna Aftur- eldingar í Mosfellssveit og Drengs í Kjós. Mótin stóðu með blóma allt til 1953 og þar reyndu með sér margir nafnkenndir íþróttakappar. Keppt var í frjálsum íþróttum, sundi og glímu. Það var sérstakt við mótin að engin verðlaun voru veitt en það félag sem sigraði sá um að færa úrslitin í sérstaka bók. Bókin er afar vönduð í skinnbandi og titilsíða skrautrituð. Hún er varð- veitt í útskornum trékassa og eru myndir úr fílabeini á loki hans. Kass- ann gerði Ríkharður Jónsson mynd- skeri af miklum hagleik. Hann er geymdur í heimasmíðuðum málmkassa og hann síðan í þriðja kassanum sem einnig er úr málmi. Hér hefur ekki ver- ið kastað höndum til verka enda hafa þessir gripir, sem eru einstakir í sög- unni, varðveist. Bókin er geysimerk heimild, ekki síst þar sem lengi voru skráðir allir keppendur ásamt aldri og aðsetri. Þó tímarnir breytist og mótin séu nú úr sögunni hafa þessir merkisgripir varðveist og eru óbrotgjarn minnis- varði um framsýni og myndarskap ungmennafélaganna í þessum sveitum á sínum tíma. Skinfaxi 35
Beinir tenglar