Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Sjómannablašiš Vķkingur

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Sjómannablašiš Vķkingur

						Grein skólastjórans

Greinarkorn það um Sjómannaskólann, sem birt var

í síðasta tölublaði Víkings, hefur orðið til þess, að Frið-

rik Ólafsson skólastjóri bregður sér nú fram á ritvöll-

inn og fer nokkuð geyst. Þótt skólastjórinn geri auð-

sjáanléga tilraun til að stilla orðum sínum í hóf, tekst

honum það öllu miður en ætla mætti af svo prúðum

manni, því að sárinda og gremju gætir nálega í hverri

línu. Er þetta hugarástand skólastjóra, þá er hann reit

greinina, vafalaust aðalskýring þess, hve mikils mis-

skilnings gætir í sumum staðhæfingum hans.

Sú getgáta er fjarri öllu lagi, að Víkingsgreinin sé,

skrifuð „fyrir þá, sem einhverra hluta vegna þættust

þurfa að ná sér niðri á Sjómannaskólanum eða for-

ráðamönnum hans". Þessari og öðrum aðdróttunum

skólastjórans í minn garð og blaðsins um illan hug til

skólans, vísa ég algerlega á bug sem staðlausum stöf-

um. Það er síður en svo, að Sjómannablaðið Víkingur

vilji „ná sér niðri" á Sjómannaskólanum. Þvert á móti

hefur blaðið allt frá upphafi veitt byggingamáli skólans

allt það lið, sem í þess valdi hefur staðið, og vafalaust

birt fleiri hvatningagreinar um Sjómannaskólann og

eflingu hans en nokkurt annað blað á landinu. Sú gagn-

rýni, sem fram hefur komið hér í blaðinu, að því er

snertir óþolandi seinagang við að ljúka smíði skóla-

hússins og furðulegt tómlæti um skólalóðina, hefur sízt

af öllu verið birt af kala eða óvild í garð stofnunar-

innar, heldur vegna þess, að blaðið vill veg Sjómanna-

skólans sem mestan. Það telur þau vinnubrögð Alþingis

og ríkisvaldsins fyrir neðan allar hellur, að samþykkja

fjárveitingar til nýrra skólabygginga út um hvippinn

og hvappinn, meðan ekki er lokið smíðum skólahúsa

eins og Sjómannaskólans, sem þó hefur verið í notkun

í fimm ár. Þetta leyfði blaðið sér að nefna „tómlæti og

' draslarahátt", og þykist ekki hafa ofmælt.

Skólastjórinn fullyrðir, að flestum skeytum Víkings-

greinarinnar muni hafa verið til sín beint. Misskilning-

ur er þetta. Gagnrýni blaðsins og ádeila beindist fyrst

og fremst gegn fjárveitingavaldinu, hinu háa Alþingi,

sem ár eftir ár, jafnvel meðan allt flaut í peningum,

ætlaði Sjómannaskólanum svo kotungslegar fjárupp-

hæðir, að enn getur hann hvergi nærri heitið fullgerð-

ur. Þetta mátti skólastjóri vel skilja. Hins var aftur

á móti að vænta, að skólastjóri gengi manna sköruleg-

ast fram um að krefjast þess, að fjárveitingavaldið

gerði tvímælalausa skyldu sína gagnvart skólanum og

þeirri atvinnustétt, sem skólinn er helgaður. Hafi hann

gert það, þá er árangurinn að vísu sorglega lítill, en

skjöldur skólastjórans hreinn.

Mér er það nokkurt furðuefni, hversu einkennilega

afstöðu hr. Friðrik Ólafsson hefur hvað eftir annað

tekið til þeirrar gagnrýni, sem fram hefur komið á

tómlæti Alþingis og ríkisvaldsins gagnvart skólanum.

Oftar en einu sinni, þegar fram hafa komið hér í blað-

inu eða frá samtökum sjómanna, kröfur um að fullgera

Sjómannaskólann og lagfæra umhverfi hans, hefur

skólastjórinn þykkst við og jafnvel hellt úr skálum

reiði sinnar yfir þá, sem dirfst hafa að „skipta sér af

þessu". Og nú hefur hann sótt svo í sig veðrið, að hann

virðist telja alla slíka gagnrýni af þeim rótum runna,

að menn langi til að „ná sér niðri" á Sjómannaskól-

anum. Þessi afstaða skól^stjóra er svo furðuleg, að ég

á engin orð til í eigu minni um slíka fyrirmunun. Ég

dreg það ekki í efa, að hr. Friðrik Ólafsson vinni skóla

síiium af kostgæfni og vilji veg hans sem mestan. En

því furðulegri og óskiljanlegri er sú afstaða, að bregð-

ast reiður við og telja fjandskaparmál við sig, ef þess

er krafist af réttum aðilum, að smíði skólahússins sé

lokið og skólalóðinni sómi sýndur.

Eins og lesendur mega sjá; reynir skólastjórinn ekki

að hrekja eitt einasta atriði Víkingsgreinarinnar, játar

meira að segja, ýmist beint eða óbeint, að svo sé ástatt

í flestum efnum eins og Víkingurinn hefur frá skýrt.

Samt er maðurinn reiður. Þessum athugasemdum mátti

ekki hreyfa á prenti. Höfundur átti að snúa sér til

skólastjórans með bendingar sínar. Ungir menn, sem

hafa hug á að nema við skólann, mega ekki heyra því

lýst, að skólahúsið sé enn ófullgert og lóðin í óhirðu.

Einu virðist gilda, þótt lýsingin sé rétt. Og hafi höf-

undur séð eitthvað athugavert við lóðina, gat hann lag-

fært það sjálfur!

Þetta eru ekki röksemdir, herra skólastjóri!

í lok greinar sinnar kemst skólastjóri þannig að

orði, að sér þyki illt að standa í deilum slíkum sem

þessum um skólann. Skal honum sagt það í allri vin-

semd, að þegar hann hamast nú gegn Sjómannablaðinu

Víkingi, sem andstæðingi Sjómannaskólans, þá gerir

hann það á alröngum forsendum. Blaðið vill veg skól-

ans sem mestan, og af því er gagnrýni þess sprottin.

Mætti skólastjóri gjarnan, áður en hann fer á ný með

hrópum að blaðinu, minnast heilræðis þess, sem felst

í hinum góðkunnu hendingum:

„Skjót þú geiri þínum þangað,

sem þörfin meiri fyrir er".

Gils Guðmundsson,

142

VIKlN G U R

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 137
Blašsķša 137
Blašsķša 138
Blašsķša 138
Blašsķša 139
Blašsķša 139
Blašsķša 140
Blašsķša 140
Blašsķša 141
Blašsķša 141
Blašsķša 142
Blašsķša 142
Blašsķša 143
Blašsķša 143
Blašsķša 144
Blašsķša 144
Blašsķša 145
Blašsķša 145
Blašsķša 146
Blašsķša 146
Blašsķša 147
Blašsķša 147
Blašsķša 148
Blašsķša 148
Blašsķša 149
Blašsķša 149
Blašsķša 150
Blašsķša 150
Blašsķša 151
Blašsķša 151
Blašsķša 152
Blašsķša 152
Blašsķša 153
Blašsķša 153
Blašsķša 154
Blašsķša 154
Blašsķša 155
Blašsķša 155
Blašsķša 156
Blašsķša 156
Blašsķša 157
Blašsķša 157
Blašsķša 158
Blašsķša 158
Blašsķša 159
Blašsķša 159
Blašsķša 160
Blašsķša 160
Blašsķša 161
Blašsķša 161
Blašsķša 162
Blašsķša 162
Blašsķša 163
Blašsķša 163
Blašsķša 164
Blašsķša 164
Blašsķša 165
Blašsķša 165
Blašsķša 166
Blašsķša 166
Blašsķša 167
Blašsķša 167
Blašsķša 168
Blašsķša 168
Blašsķša 169
Blašsķša 169
Blašsķša 170
Blašsķša 170
Blašsķša 171
Blašsķša 171
Blašsķša 172
Blašsķša 172
Blašsķša 173
Blašsķša 173
Blašsķša 174
Blašsķša 174
Blašsķša 175
Blašsķša 175
Blašsķša 176
Blašsķša 176
Blašsķša 177
Blašsķša 177
Blašsķša 178
Blašsķša 178
Blašsķša 179
Blašsķša 179
Blašsķša 180
Blašsķša 180
Blašsķša 181
Blašsķša 181
Blašsķša 182
Blašsķša 182
Blašsķša 183
Blašsķša 183
Blašsķša 184
Blašsķša 184
Blašsķša 185
Blašsķša 185
Blašsķša 186
Blašsķša 186
Blašsķša 187
Blašsķša 187
Blašsķša 188
Blašsķša 188
Blašsķša 189
Blašsķša 189
Blašsķša 190
Blašsķša 190
Blašsķša 191
Blašsķša 191
Blašsķša 192
Blašsķša 192
Blašsķša 193
Blašsķša 193
Blašsķša 194
Blašsķša 194
Blašsķša 195
Blašsķša 195
Blašsķša 196
Blašsķša 196
Blašsķša 197
Blašsķša 197
Blašsķša 198
Blašsķša 198
Blašsķša 199
Blašsķša 199
Blašsķša 200
Blašsķša 200