Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Sjómannablašiš Vķkingur

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Sjómannablašiš Vķkingur

						og þetta með Bill, vesalinginn. Mér verður oft

undarlega innanbrjósts, þegar ég lít á ykkur,

piltar mínir, sé ykkur arka um ánægða og á-

hyggjulausa, og vita um alla þá hræðilegu at-

burði, sem bíða ykkar. Stundum rennur mér kalt

kalt vatn milli skinns og hörunds".

„Hræðilegu atburði, sem bíða okkar"? segir

Charlie og glápir.

„Já", segir kokkurinn og kinkar kolli. „Ég

hef aldrei verið á skipi, þar sem aðrir eins lán-

leysingjar hafa verið samankomnir. Aldrei. Það

eru tveir vesalingar, sem verða liðin lík innan

hálfs árs, þeir sitja hér hlægjandi og masandi

rétt eins og þeir ættu eftir að verða níræðir.

Þakkið ykkar sæla, að ykkur skuli ekki dreyma

aðra eins drauma".

„Hverjir — hverjir eru þessir tveir, kokksi"?

segir Charlie eftir litla þögn.

„Það er sama, Charlie", segir kokkurinn í

dapurlegum tón; „Það væri engum fyrir góðu

að segja frá því. Ekkert fær breytt því".

„Gefðu okkur einhverja vísbendingu", segir

Charlie.

„Jæja, ég get sagt ykkur svo mikið", segir

kokkurinn eftir að hafa setið með höfuðið milli

handanna,djúpt hugsandi; „að annar er næst-

um því ljótasti maður um borð, en hinn ekki".

Auðvitað komu þessar upplýsingar ekki að

miklu haldi, en þær ollu háværum deilum, og

Ijótasti maður um borð, í stað þess að hann

hefði átt að vera þakklátur, hegðaði sér líkar

vilhdýri en kristinni manneskju, þegar honum

var bent á, að hann þyrfti ekkert að óttast.

Eftir drauminn um Bill, varð ekkert við

kokkinn tjónkað. Hann dreymdi nálega á hverri

nóttu, og talaði slitrótt upp úr svefninum. Orða-

slitur, sem engin leið var að henda reiður á,

og þegar við spurðum hann um morguninn,

hristi hann bara höfuðið og sagði: „Það er

sama". Stundum nefndi hann einhvern af pilt-

unum með nafni í draumi og gerði hann óró-

legan lengi á eftir.

Þetta var óheillaferð fyrir ýmsa þeirra. Um

það bil viku eftir slys Bills, fór Ted Jones í

boltaleik við annan náunga og tóma bjórflösku,

og í fimmta kastinu greip Ted flöskuna með

andlitinu. Við héldum í fyrstu, að hann væri

dauður — hann hafði svo hátt; en þeir komu

honum niður, og þegar þeir voru búnir að tína

úr andlitinu á honum eins mikið af glerbrotum

og Ted leyfði þeim, tyllti annar stýrimaður því

saman með heftiplástrum og sagði honum að

liggja rólegum í einn eða tvo tíma.

Ted var stoltur af andlitsfegurð sinni, og það

var skelfilegt að heyra hvernig hann hegðaði

sér. Fyrst og fremst úthúðaði hann náungan-

um, sem hann hafði verið að leika sér við, og'

svo sneri hann sér að kokknum.

„Það var leiðinlegt, að þú skyldir ekki sjá

þetta í draumi', segir hann og reynir að glotta

háðslega, en plásturinn kom að mestu í veg

fyrir það.

„Ég sá það einmitt", segir kokkurinn og

reigir sig.

„Hvað?" segir Ted eins og hann hafi verið

stunginn.

„Mig dreymdi það í fyrrinótt, nákvæmlega

eins og það skeði", segir kokkurinn blátt áfram.

„Því sagðirðu mér það þá ekki", segir Ted

uppvægur.

„Það hefði ekki gagnað neitt", segir kokkur

brosandi og hristi höfuðið". Það, sem ég sé,

hlýtur að ske. Ég sé einungis framtíðina, eins og

hún verður".

„En þú stóðst þarna og horfir á mig kasta

flöskunni", segir Ted og fer fram úr. „Hvers-

vegna aftraðir þú mig ekki?"

„Þú skilur þetta ekki", segir kokkurinn „Ef

þú hefðir einhverja menntun-—"

Hann fékk ekki tóm til að segja meira áður

en Ted réðist á hann, og þar eð kokksi var eng-

inn, slagsmálagarpur, varð hann að láta sér

nægja eitt auga við eldamennskuna næstu tvo,

þrjá daga. Hann flíkaði ekki draumum sínum í

nokkurn tíma eftir þetta, en það stoðaði ekkert,

því Georg Hall, sem var sanntrúaður, gaf honum

ráðningu fyrir að vara sig ekki við snúnum ökla,

og Bob Haw að segja sér ekki, að hann myndi

tapa landgöngufötunum sínum í spilum.

Eini maðurinn, sem sýndi kokknum nokkra

velvild, var ungur náungi að nafni Jósef Meck,

rólegur piltur, sem ætlaði að kvænast systur-

dóttur Bills jafnskjótt og við kæmum heim. Eng-

inn annar vissi það, en hann sagði kokknum frá

því í trúnaði. Hann sagði, að hún væri of góð

handa honum, en hvernig sem hann reyndi, gæti

hann ekki komið henni í skilning um það.

„Tilfinningar mínar hafa breytzt", segir

hann.

„Ef til vill breytast þær aftur", segir kokkur-

inn hughreystandi.

Jósef hristi höfuðið. „Nei, ég hef ákveðið

mig" segir hann hægt. „Ég er ungur ennþá,

og auk þess hef ég ekki efni á því, en hvernig ég

á að sleppa, veit ég ekki. Gætir þú ekki látið þig

dreyma illa fyrir því fyrir mig?"

„Hvað áttu við?" segir kokkurinn uppvægur.

„Heldurðu að ég búi draumana til?".

„Nei, nei, alls ekki" segir Jósef og klappar

honum á öxlina; „en gætir þú það ekki í þetta

eina sinn? Látið þig dreyma, að við Emily

séum drepin nokkrum dögum eftir brúðkaupið.

154

VIKlN G U R

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 137
Blašsķša 137
Blašsķša 138
Blašsķša 138
Blašsķša 139
Blašsķša 139
Blašsķša 140
Blašsķša 140
Blašsķša 141
Blašsķša 141
Blašsķša 142
Blašsķša 142
Blašsķša 143
Blašsķša 143
Blašsķša 144
Blašsķša 144
Blašsķša 145
Blašsķša 145
Blašsķša 146
Blašsķša 146
Blašsķša 147
Blašsķša 147
Blašsķša 148
Blašsķša 148
Blašsķša 149
Blašsķša 149
Blašsķša 150
Blašsķša 150
Blašsķša 151
Blašsķša 151
Blašsķša 152
Blašsķša 152
Blašsķša 153
Blašsķša 153
Blašsķša 154
Blašsķša 154
Blašsķša 155
Blašsķša 155
Blašsķša 156
Blašsķša 156
Blašsķša 157
Blašsķša 157
Blašsķša 158
Blašsķša 158
Blašsķša 159
Blašsķša 159
Blašsķša 160
Blašsķša 160
Blašsķša 161
Blašsķša 161
Blašsķša 162
Blašsķša 162
Blašsķša 163
Blašsķša 163
Blašsķša 164
Blašsķša 164
Blašsķša 165
Blašsķša 165
Blašsķša 166
Blašsķša 166
Blašsķša 167
Blašsķša 167
Blašsķša 168
Blašsķša 168
Blašsķša 169
Blašsķša 169
Blašsķša 170
Blašsķša 170
Blašsķša 171
Blašsķša 171
Blašsķša 172
Blašsķša 172
Blašsķša 173
Blašsķša 173
Blašsķša 174
Blašsķša 174
Blašsķša 175
Blašsķša 175
Blašsķša 176
Blašsķša 176
Blašsķša 177
Blašsķša 177
Blašsķša 178
Blašsķša 178
Blašsķša 179
Blašsķša 179
Blašsķša 180
Blašsķša 180
Blašsķša 181
Blašsķša 181
Blašsķša 182
Blašsķša 182
Blašsķša 183
Blašsķša 183
Blašsķša 184
Blašsķša 184
Blašsķša 185
Blašsķša 185
Blašsķša 186
Blašsķša 186
Blašsķša 187
Blašsķša 187
Blašsķša 188
Blašsķša 188
Blašsķša 189
Blašsķša 189
Blašsķša 190
Blašsķša 190
Blašsķša 191
Blašsķša 191
Blašsķša 192
Blašsķša 192
Blašsķša 193
Blašsķša 193
Blašsķša 194
Blašsķša 194
Blašsķša 195
Blašsķša 195
Blašsķša 196
Blašsķša 196
Blašsķša 197
Blašsķša 197
Blašsķša 198
Blašsķša 198
Blašsķša 199
Blašsķša 199
Blašsķša 200
Blašsķša 200