Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Sjómannablašiš Vķkingur

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Sjómannablašiš Vķkingur

						Segðu ekki með hvaða hætti, því að hún gæti
þá haldið, að við gætum komizt hjá því, láttu
þig bara dreyma, að við séum drepin. Bill hefur
alltaf hjátrúarfullur verið, og síðan þig dreymdi
um fótinn á honum, trúir hann hverju sem er;
og hann er svo hrifinn af Emily, að hann myndi
koma í veg fyrir giftinguna".
Það tók hann þrjá daga og silfurfesti að telja
kokkinn á þetta, en honum tókst það að lokum;
og einn dag, þegar Bill gamli, sem hresstist, lá
í rekkju sinni, kom kokkurinn niður til að fá sér
blund.
I tíu mínútur lá hann öldungis rólegur, og Bill
gamli var í þann veginn að loka augunum, þegar
kokkurinn byrjaði að tala í svefni, og fyrstu
orðin komu Bill til að setjast upp eins og hann
hefði verið bitinn,
„Þarna fara þau", segir kokkurinn, „Emely
Foster og Jósef Meek — og þarna er Bill gamli
— góði gamli Bill, sem ætlar að blessa brúðurina.
En hvað þau virðast öll hamingjusöm, einkum
Jósef!"
Bill gamli bar höndina upp að eyranu og hall-
aði sér fram úr rekkjunni.
„Þarna fara þau", segir kokkurinn aftur, „en
hvaða ægilega, svarta ófreskja er þetta með
klærnar, sem vofir yfir Bill?"
Aumingja Bill datt næstum fram úr rekkjunni,
en hann bjargaði sér á síðasta andartaki og lá
þarna náf ölur og hlustandi
„Það hlýtur að vera ætlað Bill", segir kokkur-
inn. „Jæja, vesalings Bill; hann veit ekkert um
það, það er bót í máli. Við skulum vona, að það
taki fljótt af".
Hann þagði um stund, svo hélt hann áfram.
Nei, það er ekki Bill; það eru Jósef og Emily,
köld og stirðnuð, og þau eru ekki búin að vera
gift nema í viku. Hvað það er hræðilegt að sjá
þau! Vesalingarnir. Ó! ó! ó! — ó!"
Hann hrökk upp með hrolli og tók að stynja,
og svo settist hann upp og sá Bill teygja sig fram
úr rekkjunni og stara á sig.
„Þig hefur dreymt, kokksi", segir Bill skjálf-
andi röddu; „þú talar upp úr svefninum".
„Þú hefðir ekki átt að hlusta", segir kokkur-
inn, fer fram úr og færir sig til hans. „Ég
vona, að þú hafir ekki heyrt allt, sem mig
dreymdi. Hvað heyrðirðu?"
Bill sagði honum það , og kokkurinn sat og
og hristi höfuðið. „Þakkaðu hamingjunni fyrir,
að þú skyldir ekki heyra það versta", segir hann.
Versta!   segir   Bill.    „Hvað,   var   eitthvað
meira?"
„Heilmikið meira" segir kokkurinn. „En lof-
aðu mér því, að minnast ekki á þetta við Jósef,
Bill. Láttu hann njóta hamingjunnar meðan
hann getur; það myndi einungis gera hann hug-
sjúkan og kæmi ekki að neinu gagni".
„Ekki er ég viss um það", segir Bill og hugsar
til Feds og bjórflöskunnar. „Var það eftir að
þau giftust, kokksi, að það skeði? Ertu viss?"-
„Alveg viss. Það var viku seinna", segir
kokksi.
„Gott og vel", segir Bill og slær á veika fótinn
af misgáningi; „ef þau giftast ekki, gæti það
ekki komið fyrir, eða hvað?"
„Talaðu ekki eins og bjáni", segir kokkurinn,
„þau hljóta að giftast. Ég sá það í draumnum".
„Jæja, við sjáum til", segir Bill. „Ég ætla
að tala um það í næði við Jósef, og vita hvað
hann segir. Ég ætla ekki að láta myrða frænku
mína til að þóknast þér og láta drauma þína
rætast".
Hann talaði við Jósef, en Jósef vildi ekki heyra
það nefnt fyrst í stað. Hann sagði, að þetta væri
eintóm vitleysa úr kokknum, þó hann viður-
kenndi, að það væri skrítið, að kokkurinn skyldi
vita um giftinguna og nafn Emily, og að lokum
sagði hann, að þeir skyldu bera málið undir
hana og láta hana ráða.
Þetta var um það bil síðasti draumur kokksins
í þessari ferð, þó hann segði Bill gamla nokkru
síðar, að sig hefði dreymt sama drauminn aftur
um Jósef og Emily svo að hann væri öldungis
viss um, að þau hlytu að giftast og verða drepin.
Hann vildi ekki segja Bill, hvernig þau yrðu
drepin, af því, sagði hann, að það myndi gera
hann gráhærðan fyrir aldur fram; en auðvitað
varð hann að segja, að ef þau giftust ekki, gæti
hitt ekki rætzt. Hann sagði, að þar eð hann hef ði
aldrei sagt drauma sína áður, að undanskildu
fótbroti Bills, væri hann ekki alveg viss um nema
hægt væri að koma í veg fyrir, að þeir rættust
með því að fara varlega, og Bill benti honum á,
hversu þarfur maður hann gæti orðið með því
að dreyma og vara fólk við í tíma.
Þegar við komum í höfn í London, var fótur-
inn á Bill orðinn stórum betri og honum tókst
prýðilega að hökta um við hækjur, sem timbur-
maðurinn smíðaði handa honum. Hann, Jósef
og kokkurinn höfðu rætt mikið um drauminn,
og gamli maðurinn hafði boðið kokknum heim
með þeim til að staðfesta söguna, er hann sagði
hana.
„Ég skal segja henni nærgætnislega frá
þessu", segir hann. „Þegar ég tala til þín, tekur
þú til máls, en fyrr ekki. Skilurðu það?"
„Það var einstaklega fagurt veður um kvöld-
ið, allir voru ólmir í að komast sem fyrst í land
og unnu af kappi rétt eins og þeir hefðu ánægju
af því. Það var slangur af fólki á bryggjunni
og par á meðal nokkrar álitlegar, ungar stúlkur.
VIKlN Q U R
155
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 137
Blašsķša 137
Blašsķša 138
Blašsķša 138
Blašsķša 139
Blašsķša 139
Blašsķša 140
Blašsķša 140
Blašsķša 141
Blašsķša 141
Blašsķša 142
Blašsķša 142
Blašsķša 143
Blašsķša 143
Blašsķša 144
Blašsķša 144
Blašsķša 145
Blašsķša 145
Blašsķša 146
Blašsķša 146
Blašsķša 147
Blašsķša 147
Blašsķša 148
Blašsķša 148
Blašsķša 149
Blašsķša 149
Blašsķša 150
Blašsķša 150
Blašsķša 151
Blašsķša 151
Blašsķša 152
Blašsķša 152
Blašsķša 153
Blašsķša 153
Blašsķša 154
Blašsķša 154
Blašsķša 155
Blašsķša 155
Blašsķša 156
Blašsķša 156
Blašsķša 157
Blašsķša 157
Blašsķša 158
Blašsķša 158
Blašsķša 159
Blašsķša 159
Blašsķša 160
Blašsķša 160
Blašsķša 161
Blašsķša 161
Blašsķša 162
Blašsķša 162
Blašsķša 163
Blašsķša 163
Blašsķša 164
Blašsķša 164
Blašsķša 165
Blašsķša 165
Blašsķša 166
Blašsķša 166
Blašsķša 167
Blašsķša 167
Blašsķša 168
Blašsķša 168
Blašsķša 169
Blašsķša 169
Blašsķša 170
Blašsķša 170
Blašsķša 171
Blašsķša 171
Blašsķša 172
Blašsķša 172
Blašsķša 173
Blašsķša 173
Blašsķša 174
Blašsķša 174
Blašsķša 175
Blašsķša 175
Blašsķša 176
Blašsķša 176
Blašsķša 177
Blašsķša 177
Blašsķša 178
Blašsķša 178
Blašsķša 179
Blašsķša 179
Blašsķša 180
Blašsķša 180
Blašsķša 181
Blašsķša 181
Blašsķša 182
Blašsķša 182
Blašsķša 183
Blašsķša 183
Blašsķša 184
Blašsķša 184
Blašsķša 185
Blašsķša 185
Blašsķša 186
Blašsķša 186
Blašsķša 187
Blašsķša 187
Blašsķša 188
Blašsķša 188
Blašsķša 189
Blašsķša 189
Blašsķša 190
Blašsķša 190
Blašsķša 191
Blašsķša 191
Blašsķša 192
Blašsķša 192
Blašsķša 193
Blašsķša 193
Blašsķša 194
Blašsķša 194
Blašsķša 195
Blašsķša 195
Blašsķša 196
Blašsķša 196
Blašsķša 197
Blašsķša 197
Blašsķša 198
Blašsķša 198
Blašsķša 199
Blašsķša 199
Blašsķša 200
Blašsķša 200