Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Sjómannablašiš Vķkingur

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Sjómannablašiš Vķkingur

						fínnst sem í nótt sé hann að velja milli ham-

ingju lífsins og ævintýra þess.

Benjamín Hall gengur um borð í skipið.

Á þilfarinu er engan mann að sjá. Einmana

og yfirgefið ljósker hangir við landganginn,

og dauft ljós nórir bak við sótugt glasið. Annars

er allt koldimmt, klukkan er tvö.

„Hann gengur niður járnstigann miðskíps og

þreifar sig fram eftir. Lestarnar standa opnar,

og lamandi óhugnan andar neðan úr djúpinu.

Lestarlúkur og vírar liggja á tjái og tundri

um allt.

Loks kemst hann fram í þröngan, niðdimm-

an gang undir bakkanum. Hann þuklar um vegg-

ina, finnur loks hurðarhún og snýr honum.

Dyrnar opnast.

Kæfandi daun leggur á móti honum, svo að

honum verður hálfflökurt. Inni í hásetaklefan-

um er hálfdimmt, eins og ljósinu sé erfitt um

líf í þessari þungu stybbu. En eftir dálitla stund

sér hann, að fjórir menn sitja við borð, er nær

næstum eftir endilöngu klefagólfinu. Bak við

þá stjórnborðsmegin eru tvær kojuraðir, og

fyrir flestar kojurnar eru dregin skítug og rifin

tjöld. Hann sér, að uppi í einni þeirra liggja

tvær hálfnaktar stúlkur. Þær snúa sér við og

horfa syfjulega á hann.

Það verður kyrrð í klefanum, og Benjamín

heyrir, að það er kvikt bak við tjöldin: stunur,

más og blót. En mennirnir við borðið sitja graf-

kyrrir og stara á komumanninn.

—  Ég er nýi léttmatrósinn, segir Benjamín

hratt, og orðin flögra óvænt og hjálparvana út

í loftið.

Einn mannanna spýtir spekingslega. Benja-

mín komst síðar að því, að það var báts-

maðurinn.

—  Það er ágætt! segir hann, þú getur tekið

öftustu hákojuna. Þú verður sjálfur að kasta

út gestinum, sem í henni er.

Benjamín gengur að kojunni, sem honum er

ætluð, og dregur tjaldið til hliðar. Nakið flykki

veltur á móti honum eins og foldgnátt f jall, tvö

vatnsblá gyltuaugu horfa góðlátlega á hann

frá fölri bústinni ásjónu, og um víðan, grófan

munninn færist ógeðslegt bros.

—  Þér verðið að gera svo vel og fara fram

úr, segir Benjamín hægt. Þetta er kojan mín.

—   Ég hélt þú værir að færa mér kaffi í

rúmið, svarar stúlkan og strýkur blíðlega hár

hans.

Bylgjandi hlátur steypist yfir Benjamín, og

það er eins og allur klefinn hristist af sam-

fagnaði. Benjamín getur ekki almennilega

hlegið með og verður ringlaður og sneyptur.

—  Nei, þú verður að fara fram úr, Maja!

segir bátsmaðurinn loks. Eitt sinn tekur allt

enda, og við forum út á morgun hvort sem er.

Maja geispar óstjórnlega og slengir fótunum

fram yfir kojubríkina. Þetgar hún er komin

niður á gólfið, snýr hún sér að Benjamín.

—  Haltu nú á speglinum fyrir mig, væni,

segir hún og brosir næstum móðurlegu alúðar-

brosi til hans.

—  Nú ætla ég að gera mig fallega, skilurðu.

Hún greiðir feitt flókið hárið, og Benjamín

hélt speglinum eins haglega og hann gat.

Þegar þessu er lokið, sezt hann á bekkinn hjá

hinum, en Maja byrjar að klæða sig.

Borðið er útkámað af slímkenndum daun-

illum fiskleifum. Á borðinu stendur pjátur-

diskur barmafullur af fúlu samblandi af saft-

súpu og bráðnu smjöri.

—  Þið hefðuð átt að sjá annan stýrimann í

dag, tekur einn hinna fjögurra allt í einu til

máls. Það var hásetinn Óskar, sem hefir geitar-

rödd og augu eins og í tík. — Hann sat inni

í klefanum sínum með kærustuna á hnjánum

og strauk á henni bakið. Ég sá allt saman að

utan. Svo byrjar hún allt í einu að hrína: Farðu

ekki, segir hún. Maðurinn minn, segir hún.

Elsku maðurinn minn! E — he — he!

— Hugsaðu bara um sjálfan þig, Óskar! seg-

ir toginleitt eirbrúnt andlit undir lampanum.

Svona nokkuð kemur hvorki þér né okkur við.

Það verður djúp þögn.

—  0, haltu þér saman, þreifar Óskar fyrir

sér, en þögnin stöðvar hann.

— Narvik hefir rétt fyrir sér, segir bátsmað-

urinn hægt og hugsi.

Sá f jórði við borðið, ungur ljóshærður piltur,

kinkar kolli íbygginn: Það er satt, sem Narvik

segir.

Og bak við eitt tjaldið heyrist eins og dauft

bergmál: Já, þetta er rétt hjá Narvik.....

—  Hún var reglulega lagleg, kærasta stýri-

mannsins, segir Maja og setur á sig stráhatt-

inn. Ég hitti hana uppi á bryggju, og hún

spurði mig, hvar „Mignon" lægi. Við urðum

samferða um borð, og hún kvaddi mig svo al-

úðlega — ég þakka yður kærlega fyrir hjálp-

ina, sagði hún. Annar stýrimaður er líka ágætur

náungi, við erum sveitungar. Jæja, verið þið

blessaðir, strákar, þökk fyrir mig og velkomnir

aftur!

Síðan hverfur Maja út um dyrnar.

—  Maja er all right, segir sá hvíthærði, sem

hinir kalla Sivert, þótt skírnarnafn hans sé

Nikolai. Það er ekki amalegt, að hafa stelpu

um borð hverja einustu nótt og vita, að maður

hefir hana einn!

166

VIKlN G U R

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 137
Blašsķša 137
Blašsķša 138
Blašsķša 138
Blašsķša 139
Blašsķša 139
Blašsķša 140
Blašsķša 140
Blašsķša 141
Blašsķša 141
Blašsķša 142
Blašsķša 142
Blašsķša 143
Blašsķša 143
Blašsķša 144
Blašsķša 144
Blašsķša 145
Blašsķša 145
Blašsķša 146
Blašsķša 146
Blašsķša 147
Blašsķša 147
Blašsķša 148
Blašsķša 148
Blašsķša 149
Blašsķša 149
Blašsķša 150
Blašsķša 150
Blašsķša 151
Blašsķša 151
Blašsķša 152
Blašsķša 152
Blašsķša 153
Blašsķša 153
Blašsķša 154
Blašsķša 154
Blašsķša 155
Blašsķša 155
Blašsķša 156
Blašsķša 156
Blašsķša 157
Blašsķša 157
Blašsķša 158
Blašsķša 158
Blašsķša 159
Blašsķša 159
Blašsķša 160
Blašsķša 160
Blašsķša 161
Blašsķša 161
Blašsķša 162
Blašsķša 162
Blašsķša 163
Blašsķša 163
Blašsķša 164
Blašsķša 164
Blašsķša 165
Blašsķša 165
Blašsķša 166
Blašsķša 166
Blašsķša 167
Blašsķša 167
Blašsķša 168
Blašsķša 168
Blašsķša 169
Blašsķša 169
Blašsķša 170
Blašsķša 170
Blašsķša 171
Blašsķša 171
Blašsķša 172
Blašsķša 172
Blašsķša 173
Blašsķša 173
Blašsķša 174
Blašsķša 174
Blašsķša 175
Blašsķša 175
Blašsķša 176
Blašsķša 176
Blašsķša 177
Blašsķša 177
Blašsķša 178
Blašsķša 178
Blašsķša 179
Blašsķša 179
Blašsķša 180
Blašsķša 180
Blašsķša 181
Blašsķša 181
Blašsķša 182
Blašsķša 182
Blašsķša 183
Blašsķša 183
Blašsķša 184
Blašsķša 184
Blašsķša 185
Blašsķša 185
Blašsķša 186
Blašsķša 186
Blašsķša 187
Blašsķša 187
Blašsķša 188
Blašsķša 188
Blašsķša 189
Blašsķša 189
Blašsķša 190
Blašsķša 190
Blašsķša 191
Blašsķša 191
Blašsķša 192
Blašsķša 192
Blašsķša 193
Blašsķša 193
Blašsķša 194
Blašsķša 194
Blašsķša 195
Blašsķša 195
Blašsķša 196
Blašsķša 196
Blašsķša 197
Blašsķša 197
Blašsķša 198
Blašsķša 198
Blašsķša 199
Blašsķša 199
Blašsķša 200
Blašsķša 200