Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Sjómannablašiš Vķkingur

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Sjómannablašiš Vķkingur

						¦— Já, það er nú svo, segir bátsmaðurinn og

gýtur til hans hornauga háðslega.

En Sivert tekur ekki eftir því. Honum er

mikið niðri fyrir, og hann roðnar fyrirfram

af því, sem hann ætlaði að segja: Munið þið

eftir hjálpræðishermanninum, sem kom með

um borð hérna um kvöldið? Hann sat á milli

okkar Maju, meðan við borðuðum kvöldmatinn.

Ég feta í fótspor meistarans, sagði hann. Þann-

ig sat Hann til borðs með tollheimtumönnum

og bersyndugum. Það voru skækjur eins og

Maja, sem Jesús elskaði. Svo strauk hann grönn-

um rökum fingrunum um hár hennar. Þér fyr-

irgefst mikið, af því að þú hefir mikið elskað,

sagði hann. Hann var fínn náungi, bætir Sivert

við hratt og blóðroðnar við þögnina.

Öskar flissaði bak við höndina, og bátsmaður-

inn spyr, hvort það hafi verið þess vegna sem

Sivert hallaði sér að Maju, en Narvik kinkaði

kolli til hans ánægður.

Þá rís önnur stelpan í hákojunni upp við dogg.

Handleggurinn er allur útflúraðúr. Hún er

skorpin og tekin í andliti, og á neðri vörinni

er gulur hrúðraður áblástur. „Þinn Artur" er

stungið með bleki á aðra öxlina, og Benjamín

finnst allt í einu, að þessi orð séu að tala með

bláum blygðunarlausum vörum.

—  Varaðu þig, Sivert segir hún háðslega.

Maja á bráðum að fara á „Sjöttu".

Sivert spratt upp.

— Þú lýgur því, bölvuð gálan þín, öskrar hann.

Stúlkan hlær aðins lágt og glettnislega.

Hin stúlkan rís snöggt upp. — Það er ekki satt,

Sivert. Vertu óhræddur. Haltu saman á þér

skítugum trantinum, Normanna.

Normanna velti sér fnæsandi á hina hliðina.

—Varaðu þig, Gunnhildur, hvæsir hún og læsir

nöglunum í axlir henni svo að hún emja»r af

kvölum. Kojan verður eins og slöngubæli, þær

hlykkjast og snúast og frísa af illsku.

Bátsmaðurinn hleypur til og skilur þær. —

Hættið þessum djöflagangi, kallar hann. Hypjið

ykkur í land, báðar tvær. Þið hafið ekkert hér

að gera, úr því að Haugasundararnir ykkar eru

farnir. Upp!

Stúlkurnar hoppa tautandi niður á gólfið og

tína á sig nokkrar spjarir. Bátsinn rekur þær

út á undan sér, og allt fellur í dúnalogn í klef-

anum.

Narvik hafði setið og föndrað við að smíða

lítinn bát, en leggur nú frá sér tækin.

Það er kominn háttutími, góða nótt, strákar,

segir hann vingjarnlega og hverfur inn fyrir

kojutjaldið.

Óskar f er einnig að búa sig í háttinn. — Verið

vissir um, að bátsmaðurinn tekur Normönnu í

kvöld segir hann við hina. Hann eða Ártur, é-

he-he.

Nú sitja Sivert og Benjamín einir eftir við

borðið.

Djúpur andardráttur heyrist úr öllum áttum.

Föl glætan frá lampanum fellur á sofandi andlit

allt í kring. Með opinn munn og svefnþrútin

augu líða mennirnir burt frá lífinu.

Sivert brosir dauflega til Benjamíns: Svo að

þú ert nýji léttmatrósinn. Ég er líka léttmatrós.

Ég er kallaður Sivert.

—  Ég heiti Benjamín.

—   Finnst þér ekki dálítið einkennilegt að

koma um borð í fyrsta skipti? En hér er ekki

alltaf eins óþrifalegt og nú. Bölvaðir Hauga-

sundararnir drógu stelpurnar um borð, og nú

eru þeir farnir heim. Ég skrapp reyndar heim

líka í tvo daga. Þeir voru búnir að byggja eina

hæð ofan á húsið, og svo á að mála allt hvítt.

Nei, það er langdjöfullegast að liggja við land,

þá er allt útatað eins og hjá svínum. Þetta lagast

á morgun, þegar við erum komnir út á haf.

Normanna er svakakvenmaður. Það er stólpa-

kjaftur á henni. Já, hér verður allt miklu betra

á morgun.

Allt í einu hallar hann sér að Benjamín og

hvíslar lágt: Heldur þú að Maja sé veik?

Benjamín veit ekki hvers vegna, en hann verð-

ur að svara með óbifandi sannfæringu: Nei, ég

er sannfærður um að hún er það ekki.

—  Já ég vissi það: Normanna er regluleg

helvítis bikkja. Hún laug því eins og öllu öðru.

Ég skal segja þér —

Sivert steinþagnaði og horfir undrandi í kring

um sig. — Nei það er víst kominn tími til að

hátta segir hann og brosir við. Góða nótt, Benja-

mín.

— Góða nótt, Sivert.

Allt í einu snýr Sivert sér að honum og segir

hratt: Maður má til með að hafa kvenfólk,

þegar maður kemur að landi, ekki satt?

Það heyrist lágt þrusk frá einni kojunni, og

Sivert flýtir sér upp í.

Benjamín finnur koffortið sitt úti í horni

ofan á hrúgu af sjóklæðum og stígvélum, sem

lykta af fitu og terpintínu. Hann dregur upp

rúmfatnaðinn sinn og veltir hinum fram úr

kojunni. Það er aðeins gömul og tötraleg dýna

stoppuð með heyi, sem stendur alls staðar út úr.

Undarlegt er það, að eigandi hennar skuli

einu sinni hafa komið um borð með nýja dýnu

til að lifa lífi sínu um borð í þessu skipi. Þarna

uppi hefir annar maður legið, hugsað og dreymt

um margra mánaða skeið, þetta var heimur

hans um borð. Nú er aðeins gömul ónýt dýna

eftir. Annar maður býr um sig og hefst þar við,

VI KlN G U R

167

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 137
Blašsķša 137
Blašsķša 138
Blašsķša 138
Blašsķša 139
Blašsķša 139
Blašsķša 140
Blašsķša 140
Blašsķša 141
Blašsķša 141
Blašsķša 142
Blašsķša 142
Blašsķša 143
Blašsķša 143
Blašsķša 144
Blašsķša 144
Blašsķša 145
Blašsķša 145
Blašsķša 146
Blašsķša 146
Blašsķša 147
Blašsķša 147
Blašsķša 148
Blašsķša 148
Blašsķša 149
Blašsķša 149
Blašsķša 150
Blašsķša 150
Blašsķša 151
Blašsķša 151
Blašsķša 152
Blašsķša 152
Blašsķša 153
Blašsķša 153
Blašsķša 154
Blašsķša 154
Blašsķša 155
Blašsķša 155
Blašsķša 156
Blašsķša 156
Blašsķša 157
Blašsķša 157
Blašsķša 158
Blašsķša 158
Blašsķša 159
Blašsķša 159
Blašsķša 160
Blašsķša 160
Blašsķša 161
Blašsķša 161
Blašsķša 162
Blašsķša 162
Blašsķša 163
Blašsķša 163
Blašsķša 164
Blašsķša 164
Blašsķša 165
Blašsķša 165
Blašsķša 166
Blašsķša 166
Blašsķša 167
Blašsķša 167
Blašsķša 168
Blašsķša 168
Blašsķša 169
Blašsķša 169
Blašsķša 170
Blašsķša 170
Blašsķša 171
Blašsķša 171
Blašsķša 172
Blašsķša 172
Blašsķša 173
Blašsķša 173
Blašsķša 174
Blašsķša 174
Blašsķša 175
Blašsķša 175
Blašsķša 176
Blašsķša 176
Blašsķša 177
Blašsķša 177
Blašsķša 178
Blašsķša 178
Blašsķša 179
Blašsķša 179
Blašsķša 180
Blašsķša 180
Blašsķša 181
Blašsķša 181
Blašsķša 182
Blašsķša 182
Blašsķša 183
Blašsķša 183
Blašsķša 184
Blašsķša 184
Blašsķša 185
Blašsķša 185
Blašsķša 186
Blašsķša 186
Blašsķša 187
Blašsķša 187
Blašsķša 188
Blašsķša 188
Blašsķša 189
Blašsķša 189
Blašsķša 190
Blašsķša 190
Blašsķša 191
Blašsķša 191
Blašsķša 192
Blašsķša 192
Blašsķša 193
Blašsķša 193
Blašsķša 194
Blašsķša 194
Blašsķša 195
Blašsķša 195
Blašsķša 196
Blašsķša 196
Blašsķša 197
Blašsķša 197
Blašsķša 198
Blašsķša 198
Blašsķša 199
Blašsķša 199
Blašsķša 200
Blašsķša 200