Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Sjómannablašiš Vķkingur

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Sjómannablašiš Vķkingur

						heilann um það, hvernig áraröðum þessum

hefur verið fyrir komið. Hvar voru sætin?

Sátu ræðararnir beint hver yfir öðrum? Voru

þiljur á milli efri og neðri ræðara? Ekkert af

þessu er fullvíst. Napóleon þriðji Frakkakon-

ungur, sem hafði mikinn áhuga á fornmennt-

um Grikkja, lét smíða galeiðu með öllum þeim

sérkennum, sem fundizt hafa á forngrískum

galeiðumyndum. Galeiða þessi hljóp af stokk-

unum árið 1860. Hún virtist fara vel í sjó, en

hins vegar reyndist ókleift að róa henni með

þreföldum áraröðum. Gekk nógu erfiðlega að

koma tveimur áraröðum fyrir, en til þess að

bæta þriðju árinni við, yfir hinum báðum, varð

hún að vera 11 metrar á lengd og óstjórnlega

þung. Voru fimm menn fullhertir við að róa

með henni á lygnum polli, en engin leið að

valda henni, þegar sjór tók að ókyrrast að

ráði. — Verður að skýra þetta fyrirbæri á þá

leið, að fornþjóðirnar hafi kunnað einhverja

hentuga aðferð til að mjókka bilið milli efri

og neðri ræðaranna og getað skipað þeim hag-

anlega niður.

Galeiðurnar fornu voru yfirfullar af mönn-

um, allt frá hlekkjuðum þrælum, er sátu í

neðstu áraröðunum og til vopnaðra hermanna,

sem spókuðu sig um þiljurnar meðan ræðar-

arnir sveittust við árarnar. Hafa ræðarar á

meðalstórri galeiðu sennilega verið 80—100.

Hins vegar voru langtum fleiri ræðarar á

stærstu orustuskipum Rómverja, sem notuðu

þá gjarnan marga menn á sömu árina. Þegar

á leið rómverska stórveldistímabilið, hurfu

menn smám saman frá hinum borðháu, brí-

rónu skipum, sem kröfðust mjög vel þjálfaðra

ræðara, og tóku að nýju upp löng og rennileg

skip, með einfaldri áraröð.

Þótt galeiðurnar væru einkum knúðar áfram

með árum, höfðu þær allmikinn seglaútbúnað

og gátu notað hann, þegar byr var hagstæður.

Galeiðurnar höfðu svonefnda kastala, bæði að

framan og aftan. Það voru skotvirki, þar sem

áhöfnin hafði skjól fyrir árásum og gat at-

hafnað sig, er til orrustu kom. Löng trjóna

var á herskipunum flestum, og gat hún orðið

skeinuhætt óvinaskipum, ef hægt var að beita

henni vel.

Skipastóll þarf á góðum höfnum að halda.

Því stærri, sem skipin eru, þeim mun betri

þurfa hafnirnar að vera. Skorti mjög á, að

Grikkir og Rómverjar gerðu svo mikið að

hafnarbótum sem þurft hefði að vera, til þess

að geta komið sér upp verulegum stórskipa-

flota. Hefur skortur á góðum og öruggum

höfnum vafalaust átt sinn þátt í því, að skip

þessara siglingaþjóða urðu aldrei mjög stór.

Kaupförin voru einatt fremur lítil, enda sigldu

þau yfirleitt ekki út úr Miðjarðarhafi.

Glöggt dæmi þess, hve skortur góðra hafna

var mikill þröskuldur í vegi fyrir þróun skipa-

gerðar, var Ostía, hafnarborg Rómar. Þessi

mikilvægasta hafnarborg veraldar á þeim tim-

um, hafði ekki betri né öruggari höfn en svo,

að eitt árið týndust þar á þriðja hundrað

skip, sem lágu við akkeri innan við hafnar-

garðinn.

Um langan aldur var Miðjarðarhafið mið-

stöð siglinga og framþróunar í skipagerð. En

hér fór sem oftar; eftir uppgangs- og blóms-

tíma kom kyrrstaða og síðan hrörnun. En um

sömu mundir tóku nýjar þjóðir forystu í sigl-

ingum. Barbararnir í norðri, sem Rómverjar

fyrirlitu, gerðu hið fræga Miðjarðarhaf þeirra

að hálfgerðu stöðuvatni, en Atlantshafið að

vettvangi  stórfelldra  siglinga.   t

„Lagið tekið" meðan beðið er eftir síldinni.

1BO

VIKlN G U R

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 137
Blašsķša 137
Blašsķša 138
Blašsķša 138
Blašsķša 139
Blašsķša 139
Blašsķša 140
Blašsķša 140
Blašsķša 141
Blašsķša 141
Blašsķša 142
Blašsķša 142
Blašsķša 143
Blašsķša 143
Blašsķša 144
Blašsķša 144
Blašsķša 145
Blašsķša 145
Blašsķša 146
Blašsķša 146
Blašsķša 147
Blašsķša 147
Blašsķša 148
Blašsķša 148
Blašsķša 149
Blašsķša 149
Blašsķša 150
Blašsķša 150
Blašsķša 151
Blašsķša 151
Blašsķša 152
Blašsķša 152
Blašsķša 153
Blašsķša 153
Blašsķša 154
Blašsķša 154
Blašsķša 155
Blašsķša 155
Blašsķša 156
Blašsķša 156
Blašsķša 157
Blašsķša 157
Blašsķša 158
Blašsķša 158
Blašsķša 159
Blašsķša 159
Blašsķša 160
Blašsķša 160
Blašsķša 161
Blašsķša 161
Blašsķša 162
Blašsķša 162
Blašsķša 163
Blašsķša 163
Blašsķša 164
Blašsķša 164
Blašsķša 165
Blašsķša 165
Blašsķša 166
Blašsķša 166
Blašsķša 167
Blašsķša 167
Blašsķša 168
Blašsķša 168
Blašsķša 169
Blašsķša 169
Blašsķša 170
Blašsķša 170
Blašsķša 171
Blašsķša 171
Blašsķša 172
Blašsķša 172
Blašsķša 173
Blašsķša 173
Blašsķša 174
Blašsķša 174
Blašsķša 175
Blašsķša 175
Blašsķša 176
Blašsķša 176
Blašsķša 177
Blašsķša 177
Blašsķša 178
Blašsķša 178
Blašsķša 179
Blašsķša 179
Blašsķša 180
Blašsķša 180
Blašsķša 181
Blašsķša 181
Blašsķša 182
Blašsķša 182
Blašsķša 183
Blašsķša 183
Blašsķša 184
Blašsķša 184
Blašsķša 185
Blašsķša 185
Blašsķša 186
Blašsķša 186
Blašsķša 187
Blašsķša 187
Blašsķša 188
Blašsķša 188
Blašsķša 189
Blašsķša 189
Blašsķša 190
Blašsķša 190
Blašsķša 191
Blašsķša 191
Blašsķša 192
Blašsķša 192
Blašsķša 193
Blašsķša 193
Blašsķša 194
Blašsķša 194
Blašsķša 195
Blašsķša 195
Blašsķša 196
Blašsķša 196
Blašsķša 197
Blašsķša 197
Blašsķša 198
Blašsķša 198
Blašsķša 199
Blašsķša 199
Blašsķša 200
Blašsķša 200