Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Sjómannablašiš Vķkingur

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Sjómannablašiš Vķkingur

						Skipverjar á Johannes Kriiss börðust við stórsjó,
ofsarok og hafís, til þess að reyna björgun.
1 þrjár klukkustundir fylgdust þeir í gegnum
loftskeytastöð skipsins með hinu hörmulega slysí, -
Þegar flans ffedtoft f órst
Danska blaðið Politiken hafði
símasamband við þýzka togarann
Johannes Kriiss, sem kom fyrst-
ur á vettvang eftir hið hörmulega
slys, þegar Grænlandsfarið Hans
Hedtoft fórst. Fer hér á eftir það,
sem togaramenn höfðu um málið
að segja.
Hjálpin var á næstu grösum,
þegar Hans Hedtoft sendi ut síð-
ustu neyðarköll sín. Strax eftir
fyrstu hjálparbeiðnina breytti
vesturþýzki togarinn Johannes
Kríiss, sem var þar nærstaddur,
um stefnu, og hélt áleiðis til hins
sökkvandi skips. Togaramenn
fylgdust gegnum loftskeytastöð-
ina í fullar þrjár stundir með
baráttu Hans Hedtoft við stór-
sjó, hríð, ofsarok og hafís.
Of seint.
En Johannes Kriiss, sem er 650
brúttólestir, kom því miður of
seint, enda þótt skipstjórinn og
áhöfnin öll gerði sitt bezta til þess
að komast á slysstaðinn, og sjálf-
ur hafi togarinn eitt sinn næst-
um rekizt á ísjaka. Einmitt í þann
mund, sem svohljóðandi skeyti
barst frá Hans Hedtoft: ,,Við er-
um að sökkva, þörfnumst hjálp-
ar þegar í stað", náði togarinn til
þess staðar, sem Hans Hedtoft
hafði gefið upp, en þá var Græn-
landsfarið horfið og ekkert sjá-
anlegt f rá togaranum. Staða Hans
Hedtoft hefur þá annaðhvort ver-
ið breytt eða slysið skeð með
óhugnanlegum hraða.
Rólegur til hins síðasta.
Á laugardag var Johannes
Kriiss staddur nokkrum sjómíl-
um sunnan við síðustu staðar-
ákvörðun Hans Hedtoft, og veittu
skipsmenn þá athygli braki á
sjónum, sem eftir öllum líkum
mun vera frá Grænlandsfarinu.
Togaramonn telja sig hafa séð
52
þar brot úr borðstokk Hans Hed-
toft. Ekki hefur svo vitað sé sézt
annað brak úr skipinu, enda þótt
togarinn hafi leitað látlaust á
staðnum. „Þetta kom okkur mjög
á óvart, að Hans Hedtoft skyldi
þagna svona skyndilega og hverfa
með öllu", sagði loftskeytamað-
urinn á þýzka togaranum í sam-
tali við danska blaðið. Og hann
hélt áfram: „Það er okkur öllum
hér um borð hinn mesti harmur
að hafa ekki getað komizt nógu
fljótt á slysstaðinn. Samkvæmt
þeim skeytum, sem við fengum,
héldum við að Hans Hedtoft gæti
haldizt á floti langtum lengur en
raun bar vitni. Ég verð að lýsa
aðdáun minni á loftskeytamanni
Grænlandsfarsins. Hann hélt
áf ram að senda morsskeyti á neyð-
arsendinn með hinni stökustu ró-
semi til hins síðasta. Hann sendi
nákvæm merki og gaf staðar-
ákvarðanir, og ekki eitt einasta
skipti mátti merkja flaustur eða
ótta.
Neyðarsendir.
í þær þrjár klukkustundir, sem
við höfðum samband við Hans
Hedtoft, skiptumst við að minnsta
kosti 15 sinnum á morsskeytum.
Síðasta skeytið kom klukkan
21,40 (ísl. tími 19,40). Það var
skeytið um að skipið væri að
sökkva, en andartaki síðar bár-
ust okkur tvö langdregin mors-
merki. Svo virtist sem rafgeymir
neyðarsendisins væri genginn til
þurrðar, en einnig getur þetta
hafa stafað af því, að sjórinn hafi
fossað inn og stöðvað loftskeyta-
manninn--------".
Loftskeytamaðurinn á Johann-
es Kriiss heldur áfram frásögn
sinni: „Það var klukkan 18,30
(16,30 ísl. tími), sem við breytt-
um stefnu til þess  að halda til
P. L.  Rasmussen,  skipstjóri.  Rúmlega
helming ævinnar hafði hann siglt  um
Grænlandshaf.
hjálpar hinu nauðstadda skipi.
Veðrið var mjög vont, 10—11
vindstig, haglél og ísjakar og rek-
ís um allan sjó. 1 svarta myrkri
var erfitt að komast á slysstað-'
inn. Johannes Kriiss getur faríð
13 hnúta á klst., en við neydd-
umst til að sigla á minni hraða
vegna íshættunnar. Það tók okk-
ur um það bil þrjá tíma að ná til
þess staðar, sem Hans Hedtoft
hafði gefið upp. Hvað eftir ann-
að gaf danski loftskeytamaður-
inn upp staðarákvörðun og spurði
hve langt við værum frá honum,
en við svöruðum með því að gefa
upp okkar staðarákvarðanir.
Sáu ekki blysin.
Þegar klukkan var 21,30 (19,-
30) bað ég loftskeytamanninn að
láta senda upp neyðarblys frá
Hans Hedtoft, og það gerðu þeir,
en þótt við værum ekki langt frá
slysstaðnum, gátum við ekki séð
þau. Myrkrið og stormurinn haf a
tekið blysin, og enda ekki verið
hægt að senda þau beint upp frá
hinu sökkvandi skipi. Þegar við
komum á slysstaðinn, var skipið
ekki sjáanlegt, og enda þótt við
sigldum um staðinn fram og aft-
ur í hálfa aðra klukkustund kom-
um við ekki auga á neitt. Við lýst-
um með ljóskösturum og höfðum
nákvæmar gætur á hvort björg-
VÍKINGUR
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64