um og nokkrir hópar komu til sama vatnsbólsins, bæði til að drekka og til að éta hinn blóm- Jega jurtagróður nálægt vatn- inu. Við héldum okkur marga daga nálægt vatnsbólunum, at- huguðum babúnana og fjölda annarra dýra, sem þangað komu. Einu sinni töldum við yfir 400 babúna samtímis við eitt og sama vatnsbólið. Venjulegum á- horfanda virðist þetta vera einn flokkur, en þarna voru brír flokkar að afla sér fæðu hlið við hlið. Flokkar komu og fóru án þess að blandast sam- an. jafnvel þó dýr hinna ýmsu flokka væru að éta fáein fet hvorir frá öðrum. Einu sinni sáum við ungan babúna fara yfir til næsta flokks, leika sér Par um stund, en snúa þá aftur til síns eigin flokks. Þetta kem- Ur þó mjög sjaldan fyrir, jafn- Vel þó sveitirnar mætist við sama vatnsbólið dag eftir dag. Aldrei sáum við sveitir berjast v|ð vatnsbólin, en smásveitir Vlku úr vegi fyrir stórum sveit- u)n. Sveitir sem sáu hvor aðra sJaldan, virtust veita hvor ann- arri mikla athygli. Við fyrstu sýn virðist sveit Dabúna vera skipulagslítil, þetta er þó aðeins á yfirborðinu. — ^kipulag sveitarinnar kemur bezt í ljós, þegar hún yfirgefur ftyggi trjánna og heldur út á bert svæði. Valdalitlir babúnar °g ef til vill einn eða tveir stálpaðir eru þá í fararbroddi, aPynjur og eldri ung-apar ívlgja á eftir,, í miðri sveitinni ^u mæður með unga sína, ung dýr og valdamestu karldýrin. ^¦itast er sveitin spegilmynd af fremsta liðinu. Niðurröðun ein- staklinga í sveitinni er ekki föst °£ óhagganleg, en sveitin er Pannig skipulögð, að apynjur °g ungviði er verndað í miðri Sveitinni. Hvaðan sem árás er gerð, er fulltíða karldýrum ÍVrst að mæta. Einu sinni sáum við tvo gelt- andi hunda nálgast sveit bab- Ulla, apynjur og ungviði hertu VÍKiNGUR ¦ -, Hópur babúna flýr undan ljónynju upp í tré, ljónyjan eltir þá að trénu. Lión vtrpast vera á meffal peirra fáu dýrategunda, sem babúnar óttasii. Höfundurinn og menn hans sitja í bflnum, sem sést í baksýn og athuga þaffan það sem fram fer. ferðina, en karldýrin héldu á- fram í hægðum sínum. Á svip- stundu voru um tuttugu full- tíða karldýr komin á milli hundanna og sveitarinnar — hundarnir lögðu á flótta. Við sáum babúna nálægt hýenum, cheetahdýrum (pardursdýr tam- in í Indlandi til dýraveiða)' og sjökölum; babúnarnir virtust ekki hafa áhyggjur af þeim, hin dýrin héldu sig í ákveðinni fjarlægð. Ljón voru einu dýrin sem við sáum sveit babúna flýja undan. Tvívegis sáum við ljón koma nálægt babúnum, babúnarnir klifruðu upp í tré, uppi í trjánum voru þeir örugg- ir. Þaðan ögruðu þeir ljónun- um og spottuðu þau. Á jörðu niðri reyndu þeir ekki að verja sig. Babúnar eru yfirleitt hlut- lausir gagnvart öðrum dýrum en rándýrum. Alvanalegt er að sjá babúna á gangi innan um antilopur, gasellur, zebradýr, gíraffa og vísunda. Þegar fílar eða nashyrningar ganga um svæði, þar sem babúnar eru að afla sér fæðu, víkja babúnarn- ir úr vegi á síðustu mínútu. — Við höfum séð vörtu-svín elta hvort annað og nashyrning hlaupa gegnum babúnaflokk, babúnarnir viku aðeins úr vegi fyrir þeim. Einu sinni sáum við babún reka á undan sér gíraffa,, en þar var frekar um leik en árás að ræða. Mjög sjaldan sáum við bab- úna eiga í ófriði við aðrar dýrategundir. Þó sáum við einu sinni babún drepa lítinn vervet apa og éta hann. Vervet aparn- ir notuðu oft sömu vatnsbólin og babúnarnir, venjulega komu voru þeir innan um þá, án þess þeir nærri þeim og stundum sinni sáum við flokk babúna nælægt Viktoríu-fossunum vera að reyna að varna vervet öpum en sú tilraun mistókst. Vervett aparnir sluppu auðveldlega inn í smágreinar trjánna. Babúnar lifa næstum ein- göngu á gróðri jarðar, en éta þó kjöt stöku sinnum. Við sáum fullorðna karlbabúna drepa og éta tvær nýfæddar gazellur. — 159
Beinir tenglar