Babúnar, ásamt þremur öðrum tegundum dýra, safnast saman nálægt vatnsbóli, sem er til hægri, en sést eliUi á myndinni. Vatns- ''"1 umUringd af allgrózUumiUIum jurlagróðri eru venjulegir samkomustaðir fjöldamargra dýrategunda, sem lifa á gróðri jarðar. Á Þessari grassléttu hins fiðlýsta lands í AmboseU eru babúnar fremst og framarlega á myndinni. Einhaladýr (stór tegund antilópu) er fremst á myndinni aðeins vinstra megin við miðju. Á myndinni sjást noUUur zebradýr. Ilópur gnúdýra (hottentottanafn á dýri, Sl!|n IfUist bæði hesti, uxa og antilópu) eru á beit hægra mcgin við miðju. Þau sjást ltlca halda í átt til vatnsbólsins til hægri. ^arlarnir eru í miklu áliti í ílokknum og þykja eftirsóknar- verðir. En hjá mörgum hóf- og Waufdýrum verða karldýr oft að hugsa um að halda hjörðinni faman. En karlar babúnanna PUrfa ekki að þvinga aðra ein- staklinga flokksins til að fylgja Ser- Flokkurinn fylgir þeim af sJálfsdáðun. Nýfæddur babúni er ekki síður mikilvægur í hreingern- "^ga-hópnum. Sterkustu karl- öyrin sitja hjá móðurinni og Sanga við hlið hennar. Þegar ílokkurinn hvílir sig, koma full- °rðnar apynjur og ungir apar 11 móðurinnar, gera á henni ftreingerningu og reyna að þrífa ^ornbarnið. Aðrir einstaklingar Saftiast um þann miðdepil, sem myndast hefur sumþart til yarnar og sumpart af áhuga lyrir unganum. "il viðbótar þessu tengjast s«mir babúnar vináttuböndum, VÍKINGUR einkum mynda fulltíða apynjur og ungir babúnar leikflokka, sem eru við líði nokkur ár. Löngunin til þess að halda sér við flokkinn styrkist við þessi vináttubönd og kemur það fram í daglegri hegðun flokksins. Athuganir okkar úti í náttúr- legu umhverfi, benda eindregið á háþróaðan félagsslegan til- gang. Athuganir á tilraunastof- um hníga í sömu átt. Robert A. Butler við Walter Reed sjúkra- hús hersins, hefur sýnt fram á að einangraður api fæst til að vinna mikið, þótt einu launin séu leyfi til að sjá annan apa. Vinátta milli einstaklinga, áhug- inn fyrir kornbörnum og til- hneigingin til þess að fylgja hinum sterku karlöpum, ber vott um sterka félagshyggju innan flokksins. Útirannsóknir sýna aðlögunargildi slíkra fél- agsbanda. Dýr, sem fara einför- um, eru í miklu meiri lífshættu en hin. Á löngum tíma hefur náttúran valið úr alla þá þætti, sem stuðla að aukinni félags- hggju. Námið sem gerir hvern ein- stakling að sjálfstæðum fullgild- um þátttakanda í félagi babúna, hefst ,með samskiptum móður og unga. Hinn nýfæddi babúni hangir í hárinu á brjósti móður sinnar, hann verður að hlda sér þannig frá fæðingu jafnvel þeg- ar hún verður að hlaupa. Eng- inn tími er til þess að læra þetta. Harry F. Harlow við há- skólann í Wisconsin, hefur sýnt að nýfæddur api heldur sér ó- sjálfrátt í hluti, helzt þá, sem eru á yfirborðinu líkir móður hans. Tilraunaathuganir hafa leitt í ljós þessa eðlishvöt, at- huganir úti í náttúrunni sýna hversvegna hún er mikilvæg. 1 fyrstu eru babúnamóðirin og unginn saman allan sólar- hringinn, en þau eru alltaf um- 161