Sjómannablaðið Víkingur

						seinni hlutann voru þeir orðnir leiðir. Hins

vegar hugsaði ég ekki mikið um það og vera

má að ég flokkist undir að vera vond mamma

því fyrir mig, sem er alltaf ein heima með

mínum börnum, var túrinn góð upplifun. Ég

var í umhverfi þar sem ég þurfti ekki að hafa

neinar áhyggjur af neinum, gekk bara að

minni vinnu og mat. Þar fyrir utan var ég

Ég, Esther og

Didda í aðgerðarplássinu.

undir verndarvæng mannsins  míns  allan

sólarhringinn, sem er nýtt fyrir sjómanns-

konu," segir hún og hlær.

NÁNAST stanslaus þoka

Kristín segist þó ekki gera lítið úr umræð-

unni um aðstæður sjómanna á úthafsveiðiskip-

um; það þekki hún í gegnum manninn sinn.

Hér hafði sjóveikin betur.

„Starfið er erfitt og úthaldið langt. Mörg

skipanna eru illa búin til úthafsveiða og

engin aðstaða fyrir mannskapinn um borð. I

Sigli er hlaupabraut, ljósabekkir, góður mat-

salur, myndbandasalur og aðstaða til að

reykja. Mér fannst gaman að fara upp í brú

og afla frétta. Það var alltaf tekið vel á móti

okkur þar. Þessar vikur var nánast stanslaus

þoka en ég veit að það er hægt að vera í sól-

baði ef þannig viðrar," segir hún. „Það er

alveg lágmark að hafa eitthvað við að vera á

frívaktinni og ég tala nú ekki um þegar

ekkert fiskast. Þá reynir á þolinmæðina og

góða skapið. Það sem kom mér mest á óvart

er sambandsleysið við umheiminn. Maður

þurfti að sæta lagi til að ná símasambandi og

ef það er samband er röð að komast í símann.

Oft er sambandið afgreitt í gegnum land-

stöðvar í Noregi, sem er rándýrt. Fréttir

heyrði maður endrum og sinnum og vissi því

ekki hvað upp né niður sneri á veröldinni.

Fréttir eru sendar út á ákveðnum tíma tvisvar

á dag. Þessi einangrun fer illa í mannskapinn.

Kona eins skipsfélaga míns var komin að

fæðingu og við fundum að honum leið ekki

vel að vita ekkert um ástand hennar svo

1

S3J

^

Sjómannablaðið Víkingur

25