Sjómannablaðið Víkingur

						GUÐMUNDUR ASGEIRSSON, FRAMKVÆMDASTJÓRI NESSKIPS

Akranesi var haldið í millilandasiglingum þrátt fyrir að skipið væri óhæft til þess, segir meðal annars í lagarökum Atla Helgasonar

aðalvél skipsins ónýta. Skipinu hafi verið siglt       komi í gögnum málsins sé viðhald, viðgerðir

"^v án nothæfra rafala. Skipstjórinn hafi lagt líf

áhafnar sinnar í hættu með rangri

ákvarðanatöku. Hann hafi ákveðið að nota

það litla rafmagn sem hann hafði til að knýja

aftara spil skipsins en handafl að framan,

þegar hann hafi vitað að frampollinn var

ónýtur. Við allar þessar aðstæður hafi hann

átt að sýna mikla varkárni við notkun

aðalvélar skipsins, sem hann hafi ekki gert.

Stefndi hafi ekki sinnt skyldu sinni og áskor-

un stefnanda að óska eftir sjóprófi, svo sem

honum hafi borið lagaskylda til. Stefndi verði

því að bera allan halla við sönnun málsins."

Rök Nesskips

Lögmaður Nesskips mótmælti því að

slysið yrði rakið til vanbúnaðar skips eða

yfirsjónar skipstjóra. „Ef um einhver mistök

sé að ræða liggi þau hjá stefnanda sjálfum.

Stefnandi hafi gegnt stöðu yfirstýrimanns en

yfirstýrimaður gangi næst skipstjóra og leysi

skipstjóra af í forföllum hans. Eins og fram

og vinna á þilfari undir stjórn og á ábyrgð

yfirstýrimanns."

Síðar segir: „Stefnandi hafi stjórnað að-

gerðum frammi á bakka þegar skipið Iagðist

og hafi tvo skipverja sér til aðstoðar. Sam-

kvæmt yfirlýsingu skipstjóra sé það venja

þegar skipið komi að bryggju að springur sé

settur í land og eftir að hann sé fastur í landi

sé slakað eða haldið við eftir beiðni skipstjóra

en undir stjórn yfirstýrimanns, sem að öllu

jöfnu sé frír við stjórnun og tilsögn frammi á

bakka. Það sem hafi verið óvenjulegt í þetta

skipti var það að stefnandi hafi sjálfur haldið

um springinn í stað þess að hinir skipverjarn-

ir gerðu það og stefnandi stjórnaði verkinu

sem yfirmaður þeirra. Stýrimaður, sem hafi í

höndum svert tóg og þurfi að slaka eða halda

við, eftir þvó sem þörf sé á, eigi í miklum

erfiðleikum á sama tíma að vera í sambandi

við skipstjóra til að gefa honum upplýsingar

um ferð skipsins, fjarlægð frá bryggju og

hversu langt sé til þess staðar sem skipið skuli

endanlega stöðvað á. Samskipti skipstjóra og

stýrimanns fari fram með lítilli talstöð sem

stýrimaður hafi framan á sér. Taltækið þurfi

að bera að munni sér við notkun og geti

menn því ekki haldið um springinn með

báðum höndum á sama tíma. Að sögn skip-

stjóra sé spilið frammi á bakka ekki notað

fyrr en skipið sé komið að bryggju og full-

yrðingar um að spilið sé nötað við stjórn á

spring hafi ekki við rök að styðjast.

I þetta skipti hafi stefnandi, sem stjórnaði

verkinu sem yfirstýrimaður, einnig farið

rangt að. Hann hafi látið setja tvo vafninga

um hvorn polla og síðan lagt tógið í eins-

konar áttur milli pollanna. Með því að setja

fyrst tvo vafninga um hvorn polla hafi stefn-

andi í raun sett allt fast og ekki getað slakað

tóginu á eðlilegan hátt þegar á þurfti að

halda. Almennast sé að setja tvær eða þrjár

áttur á pollana til þess að geta haft stjórn á

tóginu og slakað eftir þörfum. Þá hafi stefn-

andi staðið sjálfur á hættulegasta staðnum,

inni í bugtinni. Heíði stefnandi staðið aftan

28

SjÓMANNABLAÐIÐ VfKINGUR