Á þingi Sjómannasambandsins voru eftirfarandi ályktanir meöal þeirra sem voru samþykktar: Alyktanir Sjómannsambandsþings & & 2^\ ^ KVÓTABRASK 20. þing Sjómannasambands íslands ítrekar fyrri andstöðu sína við 12. gr. laga um stjórn fiskveiða og styður fram komið frum- varp til breytinga á lögunum, þar sem gert er ráð fyrir að útgerðarmönnum verði í framtíðinni óheimilt að versla með veiði- heimildir sín á milli. Þingið telur eðlilegt að þær útgerðir sem fá úthlutað veiðiheimildum af sameign þjóðarinnar skili þeim aftur ef þær ekki nýtast útgerðinni sjálfri. Þingið mót- mælir harðlega því háttalagi útgerða að halda skipum utan Iandhelginnar meðan braskað er með veiðiheimildir. Það er óviðunandi að halda sjómönnum kauplitlum langtímum saman fjarri fjölskyldum sínum meðan verið er að selja kvóta skipanna og rýra með því tekjumöguleika sjómanna. Fram til þessa hefur óheft framsal veiðiheimilda verið leyft í skjóli ímyndaðrar hagræðingar sem frelsinu á að fylgja. Það hefur hins vegar sýnt sig að útgerðarmönnum er ekki treystandi til að fara með það vald sem frjálsu framsali veiði- heimilda fylgir. Eins og framkvæmdin hefur verið á síðustu árum á slíkt brask með veiði- heimildir ekkert skylt við hagræðingu. 20. þing Sjómannasambands fslands skorar því á Alþingi að taka á því vandamáli sem frjálsu framsali fylgir með því að banna með lagaset- ningu viðskipti með veiðiheimildir. Verðlagning 20. þing Sjómannasambands íslands minnir á að hagsmunir útgerðar og sjómanna eiga að fara saman við verðlagningu á sjávar- afla. Verðlagning á sjávarfangi á að heita frjáls. Hins vegar hafa útgerðarmenn í mörg- um tilvikum ákveðið einhliða það verð sem greitt er til áhafna skipanna. Þrátt fyrir skýr ákvæði kjarasamninga um að óheimilt sé að sjómenn taki þátt í kostnaði útgerðar við öflun veiðiheimilda hafa útgerðarmenn verðlagt afla til áhafna með tilliti til kostnaðar við öflun þeirra. Tilraun til að finna lausn á þessum vanda við verðlagningu hefur verið gerð í tvígang á síðustu tveimur árum. Annars vegar var vorið 1994 sett á fót Sam- starfsnefnd sjómanna og útvegsmanna til að leysa verðlagningarvandann. Sú tilraun mis- tókst gjörsamlega vegna viljaleysis útvegs- manna til að taka á vandanum. Hins vegar var í síðustu kjarasamningum sett á fót Úr- skurðarnefnd sjómanna og útvegsmanna til að úrskurða um fiskverð þegar ekki næst samkomulag milli útgerðarmanna og áhafna um það verð sem greiða skal fyrir aflann. í mörgum tilfellum hafa útvegsmenn hunsað nefndina og beitt sjómenn þvingunum til að verðleggja aflann eftir eigin geðþótta. Ljóst er því að Urskurðarnefnd sjómanna og útvegs- manna getur ekki leyst þau vandamál sem við blasa varðandi verðlagningu á afla. 20. þing Sjómannasambands íslands telur að í ljósi reynslunnar sé ekki til nema ein leið til að leysa vandann, þ.e. að allur afli sem sel- dur er innanlands verði seldur um fiskmarkaði. Veiðileyfagjald 20. þing Sjómannsambands fslands mót- mælir þeim hugmyndum sem uppi eru um að leggja auðlindaskatt eða veiðileyfagjald á sjávarútveginn við núverandi aðstæður, enda telur þingið fullvíst að slíkar greiðslur yrðu sóttar beint í vasa launafólks. Umræðan um auðlindaskatt eða veiðileyfagjald kemur upp vegna þess frelsis sem útgerðarmenn hafa varðandi ráðstöfun veiðiheimildanna. Þingið telur að í stað þess að velta upp hugmyndum um auðlindaskatt eða veiðileyfagjald, sem engan vanda leysa, beri þingmönnum að taka á hinum raunverulega vanda með því að afnema frelsi útgerðarmanna til að versla óheft með auðlind þjóðarinnar. Veðsetning veiðiheimilda 20. þing Sjómannasambands fslands hafn- ar hugmyndum sem uppi eru á Alþingi, í tengslum við setningu laga um samningsveð, að heimila útgerðarmönnum að veðsetja veiðiheimildir. Skýrt kemur fram í 1. grein laga um stjórn fiskveiða að nytjastofnar á fslandsmiðum eru sameign þjóðarinnar. Jafnframt er skýrt kveðið á um það í lögum að úthlutun veiðiheimilda myndi ekki eignarrétt eða óafturkallanlegt forræði út- gerðarmanna yfir veiðiheimildum skipa sinna. Þingið hafnar því alfarið að heimilað verði að verðmæti sem ekki eru eign útgerð- armanna séu veðsett af þeim á sama hátt og skipið sjálft. 20. þing Sjómannasambands íslands skor- ar á alþingismenn að hafna einnig framan- greindum hugmyndum. Verði útgerðar- mönnum heimilað að veðsetja veiðiheimildir sem þeir ekki eiga í dag telur þingið að þar með sé Alþingi búið að afhenda þeim auðlind þjóðarinnar til eignar og ofbjóða réttlætiskennd þjóðarinnar. Þar með verður ekki hægt að úthluta veiðiheimildum að nýju miðað við breyttar forsendur eða breyta um stjórnkerfi við veiðarnar þó að aðstæður gerðu slíkt nauðsynlegt. Veiðar á alþjóðlegum hafsvæðum 20. þing Sjómannasambands fslands hvet- ur stjórnvöld til að Ieita leiða til að gera samninga við aðrar þjóðir um veiðar íslenskra skipa á alþjóðlegum hafsvæðum. Þó bendir þingið á að ekki er nóg að gera samninga um slíkar veiðar, heldur skiptir innihald þeirra meginmáli. Þingið telur að betra sé að hafa engan samning en að hlutur fslands verði fyrir borð borinn í samningum. SjómannaafslAttur 20. þing Sjómannasambands íslands varar við hugmyndum fjármálaráðherra um frekari skerðingu á sjómannaafslættinum. HVALVEIÐAR 20. þing Sjómannasambands íslands skor- ar á Alþingi að samþykkja að hafnar verði hvalveiðar hér við land þegar á næsta ári. Allar rannsóknir benda til þess að hvalastofn- ar hér við land þoli að veiðar verði hafnar að nýju. Stofnun NAMMCO gerir það að verkum að ekkert stendur í vegi fyrir því að hvalveiðar geti hafist þrátt fyrir útgöngu Islands úr AJþjóðahvalveiðiráðinu. Þingið telur því ekki eftir neinu að bíða með að veiðarnar verði hafnar. Einnig hvetur þingið til skynsamlegrar nýtingar selastofna við landið og bendir á þá hættu sem fískstofnum stafar af aukinni sela- og hvalagengd hér við land. ATVINNA ÍSLENSKRA FARMANNA 20. þing Sjómannasambands íslands telur nauðsynlegt að íslendingar sem eyþjóð haldi úti eigin kaupskipaflota, með íslenskum áhöfnum, til að annast flutninga að og frá landinu. Kaupskipafloti í eigu íslendinga 60 SJÓMANNABLAÐIÐ VfKINGUR
Beinir tenglar