Sjómannablaðið Víkingur fagnar að hér eftir mun Ingólfur Margeirsson rithöfundur skrifa í blaðið okkar. Ingólfur fær frjálsar hendur um að hvað skrifar hverju sinni. Ingólfi er fleira til lista lagt en að skrifa góðan texta. Hann er einnig mjög hæfur teiknari og mun teikning frá höfundi fylgja greinunum. Myndir y± eftir Ingólf Margeirsson .ðalviðfiangsefni fréttamanna fyrir sérhverja Verslunarmannahelgi er hin heim- spekilega spurning: Hvert liggur straumurinn? Eg vona á hverju sumri, að straumurinn liggi ekki til Hríseyjar. A áliðnu ágústkvöldi dorguðum viðfeðgarnir á bátskænu í Eyjarfirði meðan við virt- umfyrir okkurfriðsœla eyjuna teygja úr sér gegn litasinfóníu kvöldhiminsins. Sonur minn á barnaskólaaldri er mun fisknari en ég og hrópaði ákafiur í hvert sinn sem þorsk- urinn beit á litlu stönginni hans. Hafflöturinn var svarrblár og lygn í hlýju rjómalogn- JSg inu og kyrrðin slík að heyra mátti dalina anda handan fiarðarins. En nú kom múkkinn aðvífandi meðgargi oggusugangi, næmur á æti í vœndum. Ég dró inn beran krók handfiærisins ogfór aðgera að afla sonarins. Múkinn gargaði og barði hafflötinn með sterkum vængjum. Þegar éghenti innvolsinufyrir borð, sturlaðist ^Vl mávagerið. iS^ Þaðfiór ekkert d milli mála, hvert straumurþeirra lá. Julla með utanborðsmótor stefndi til okkar. Þetta voru tveir unglingar frá Hrísey að reyna veiðigæfiuna. Þeir drápu á vélinni og um stund vögguðum við í takt undan öldun- um. - Eruðþið aðfá hann? spurðu þeir æstir. Eg benti á son minn sem lyfii tveimur vænum þorskum. - Við erum búnir aðfá hálfia kö'rfiu, sögðu þeir óðamála og stoltir og bentu niður á rúma plastkörfu eins og höfiuðborgarbúar nota gjarnan undirþvott. - Eg myndi nota pilkinn, efiég væri þú, sagði annarþeirra hugsi og benti ofian í bát- inn. -Já, erþað betra en handfæríð? spurði ég viðvaningslega. -Já, hann tekur miklu heldur á pilkinn, égheld að handfærí með mörgum krókum rugli þorskinn, svaraði unglingurinn. - Það er nefhilega það, sagði ég. 40 SJÓMANNABLAÐIÐ VfKINGUR
Beinir tenglar