gjald til sjóðsins, sér þau réttindi að hálfu og allir sjóðfélagar eigi frjálst val um það hvort þeir láta þessa skerðingu koma til fram- kvæmda eða ekki. I fjórða lagi verði að hafa það hugfast, að allir sjóðfélagar sem hefja töku lífeyris á aldr- inum 60-65 ára hafi við gildistöku reglugerð- arinnar orðið fyrir 0,4% skerðingu ellilífeyris fyrir hvern mánuð sem vantar upp á fullan 65 ára aldur. Skiptir ekki máli í því sambandi hvort taka lífeyris var byrjuð eða ekki þegar reglugerðin gekk í gildi. Það megi hins vegar E*s\ Ji IIII J"tl»l» RAFMÓTORAR Stæröir: 0,18-900 kW JT JOHAN RÖNNING HF slmi: 568 4000 - http://www.ronning.is telja að það hefði verið fullkomin mismunun og brot á jafnræðisreglu ef þeir sjóðfélagar einir, sem byrjað höfðu töku lífeyris sam- kvæmt eldri reglum um Lífeyrissjóð sjó- manna, hefðu haldið þeim óskertum. Lífeyrissjóðurinn taldi að þegar horft væri til málsástæðna væru engin rök til þess að taka kröfur Svavars Benediktssonar til greina. í það minnsta geti það ekki leitt til bóta- skyldu Lífeyrissjóðs sjómanna að löggjafinn færi ekki að stjórnlögum eða standi ekki við loforð um aukin og bætt lífeyrisréttindi sjó- mönnum til handa. Fjármálaráðherra fyrir hönd ríkissjóðs taldi að kröfum í máli þessu væri ranglega beint gegn ríkissjóði. Réttur sjóðfélaga til líf- eyrisgreiðslna sé á hendur lífeyrissjóðnum, en ekki á hendur ríkissjóði. Sama eigi við um þann grundvöll, sem lífeyrisréttindi séu reiknuð út frá og um fjárhæð ellilífeyris. DÓMUR SVAVARI f VIL I niðurstöðu Héraðsdóms í málinu segir meðal annars að þegar Svavar hafi byrjað töku lífeyris úr Lífeyrissjóði sjómanna hafi gilt um sjóðinn lög frá 1974 með síðari breytingum. Það sé álit dómsins að lífeyrisréttindi Svavars, sem hann öðlaðist samkvæmt lögunum njóti réttar 72. gr. stjórnarskrárinnar. Enda þótt talið hafi verið að fjárhagsvandi lífeyrissjóðs- ins ætti rætur að rekja til töku lífeyris sjóðsfé- laga á aldursskeiðinu 60-65 ára verði ekki lit- ið svo á, að það veiti stjórn sjóðsins heimild til að skerða lögbundin réttindi þessa hóps frek- ar en annarra. Sú ráðstöfun að skerða réttindi afmarkaðs hóps lífeyrisþega til þess að bæta fjárhag Iífeyrissjóðsins fari í bága við gildandi jafnræðisreglu. Dómurinn telur því skerðing- una á lífeyrisréttindum Svavars, sem átti sér stað með setningu reglugerðar, ekki standast ákvæði 65. og 72. gr. stjórnarskrárinnar og beri lífeyrissjóðurinn bótaábyrgð gagnvart Svavari Benediktssyni vegna þess. Þá segir í niðurstöðu dómsins, að ákvæði um að reglugerð Iífeyrissjóðsins skuli staðfest af ráðherra hafi verið í lögunum um lífeyris- sjóðinn frá upphafi án þess að þau hafi kveð- ið á um hverja þýðingu það hafi eða hvers ráð- herra eigi að gæta við staðfestinguna. Reglu- gerðin sé ekki stjórnvaldsfyrirmæli, enda sam- in af sjóðstjórninni og ekki birt í stjómartíð- indum. Þrátt fyrir þetta lítur dómurinn svo á, að með því að krefjast staðfestingar ráðherra á reglugerðinni sé löggjafinn að tryggja að með henni séu ekki sett akvæði, er gangi á svig við lög. Dómurinn hafi komist að þeirri niður- stöðu að skerðing lífeyris Svavars hafi verið ólögmæt og lífeyrissjóðurinn beri bótaábyrgð gagnvart honum. Með því að staðfesta reglu- gerðina í hinum ólögmæta búningi hafi fjár- málaráðherra einnig bakað sér bótaábyrgð gagnvart Svavari. Því verða lífeyrissjóðurinn og fjármálaráðherra dæmdir óskipt til að greiða Svavari stefnukröfurnar með vöxtum. 46 SJÓMANNABLAÐIÐ VÍKINGUR
Beinir tenglar