Sjómannablaðið Víkingur

						Mynnispunktar

um leit og upphaf

tilkynningarskyldu

í ágúst 1967



B


Flestir íslendingar sem komnir eru á miðj-

an aldur, mynnast síldaráranna upp úr 1960

Þegar síldin veiddist fyrir Norður- og Aust-

urlandi og að hún fjarlægðist landið. En

veiðiskipin fylgdu henni eftir allt að Sval-

barða. Árið 1967 voru veiðiskipin komin

850 sjómílur frá íslandi.

Þá henti það óhapp að eitt veiðiskipanna

sökk á leið til lands. Áhöfnin tólf menn

komust í gúmmíbjörgunarbát og þurftu að

vera þar á fimmta sólahring, þar til þeim var

bjargað. Nánari frásögn af hrakningum

áhafnar m/b Stíganda ÓF-25 er að finna í

biöðum og sjóprófi frá þeim tíma. Fyrir

beiðni manna sem voru á síldarmiðunum

þessa daga hef ég látið verða af því að taka

saman það sem fært var í dagbók og skrifað á

gulnaðan dypftarmælispappír um borð í m/b

Arna Magnússyni þessa daga. Þar er að finna

nöfn og niðurröðun nær allra skipa sem að

leitinni stóðu. Við lestur frásagnadagblaða, af

því sem fram fór á síldarmiðunum þessa daga

gætir víða ónákvæmi og rangra frásagna.

Sama er að segja um önnur tilskrif, sem síður

hafa verið færð á blað, enda munu þær að

mestu vera byggðar á fyrri frásögnum dag-

blaða. Astæða þessa má skýra með því að

fréttamenn náðu ekki til þeirra sem á miðun-

um voru nema í gegnum marga aðila oft við

erfið skilyrði. Víða er svo frá sagt að leitar-

skipin hafi myndað fjóra leitarflokka með

stefnu til Norðurs vegna þrálátar sunnanáttar

á svæðinu. Hér er ekki rétt með farið leitar-

skipin mynduðu eina breiðfylkingu, sem leit-

aði allan tímann í vestlæga stefnu. Þótt suð-

Iægar áttir hafi verið á svæði nær íslandi eins

og Eggert Gíslasson skipstjóri á m/b Gísla

Arna skýrði frá, en hann var á leið til lands á

þessum tíma og hélt til Ólafsfjarðar. Sunnan-

bræla sem verið hafði nær landi náði ekki út

á leitar- eða veiðisvæði skipanna.

Þá er skýrt frá aðgerðum varðskipsins

Ægis, sem var út af Norðurlandi Þegar leit

hófst að Stíganda. Fjölmiðlar skýra svo frá að

„Síðdegis sama dag hafði Haraldur Björnsson

Páll Guðmundsson

skrifar um

upphaf tilkynningaskyldu

skipherra á Ægir samband við Hannes Haf-

stein, var Varðskipið þá að komast á leitar-

svæðið", þar rétta er að varðskipið Ægir hélt

aldrei til leitarsvæðisins og var því mörg

hundruð mílum frá því svæði allan tímann

sem leitin að Stíganda stóð yfir. Varðskips-

menn aðstoðuðu að bestu getu við að koma

skilaboðum milli leitarskipa og lands, oft

með aðstoð skipa sem voru þeirra á milli.

Samskipti leitarskipanna við land fóru að

mestu fram með aðstoð loftskeytamanns á

fluttningaskipinu „Síldin" sem var við Jan

Mayen.

M/B Árni Magnússon GK 5

MlÐVIKUDAGURINN 23 ÁGÚST 1967

Ásiglingu á síldarmiðin NAfráJan Mayen

eftir miðjan dag var komið á veiðisvæðið um

800 sjómílur NA frá Dalatanga, veður; hæg-

viðri og mistur.

Komið var að m/b Sigurbjörgu ÓF-1 og

fleiri skip sem voru að draga næturnar. Tek-

inn var endi frá skipi á meðan það náði nót-

inni réttri fyrir. Rétt hjá var m/b Stígandi

ÓF-25 sem búinn var að fá fullfermi. Áður

hafði hann gefið Sigurbjörgu nokkurn afla,

en lenti í einhverjum örðugleikum og fékk

við það sjó frammundir hvalbak. Fljótlega

eftir að komið var á svæðið var kastað og

fékkst hátt í lestar skipsins. Að því loknu var

lónað frá þessum stað og kastað þar á dreif

sem gaf nóg til að fylla skipið. KL.2300 var

komin full ferð með stefnu á Jan Mayen.

Nokkru áður sást til Stíganda litlu sunnar,

var hann þá kominn á stefnu til lands.

FlMMTUDAGUR   24 ÁGÚST.

Veður; hægviðri og þokusúid. á Ieið að Jan

Mayen, þangað sem flutningaskipið m/s

Síldin var að koma til að taka síld, nokkru á

undan okkur var Sigurbjörg ÓF.

FÖSTUDAGUR 25 ÁGÚST.

Á siglingu, síðan komið að m/s Síldinni

austan við Jan Mayen. Lagst þar fyrir dreka

og beðið löndunar.

Laugardagur 26 ágúst.

Snemma morguns var hafin löndun afla í

54

Sjómannablaðið Víkingur