inga á sókn á fjarlæg mið, en þróun- in hefur orðið sú að mest af veiðun- um fer nú fram umhverfis Færeyjar. Þó eigum við tiltölulega stóran út- hafsveiðiflota sem sækir á Ný- fundnalandsmið og í Barentshafið. Vinnuaðstæður sjómanna á heima- flotanum og úthafsflotanum eru mjög ólíkar. Á þeim fyrrnefnda eru menn frá einni upp í þrjár vikur að heiman, meðan hinir eru fjarri heim- ilum sínum mánuðum saman og öll samskipti, t.d. um síma eru stopul og dýr, eða allt að 500 krónur mín- útan. Hinar hefðbundnu línu og hand- færaveiðar þar sem aflinn er saltaður um borð, heyra að mestu sögunni til. Dthafsflotinn er nú einkum rækju- togarar sem sækja á Flæmska hattinn og miðin kringum Spitzbergen og nótaskip sem veiða á Norðausturatl- antshafinu. Menn hafa reynt fyrir sér við Afríkustrendur og við Nýja Sjá- land en án mikils árangurs. Þó lofa nýlegar línuveiðatilraunir við S-Afr- íku nokkuð góðu. FlSKIÐNAÐURINN Færeyski fiskiðnaðurinn hefur ekki náð sér eftir kreppuna en tals- verður bati hefur orðið. Fram til 1989 ríkti byggðastefna og var stundaður áætlunarbúskapur í vinnslunni sem reyndist illa. Nú byggist starfsemin á frjálsum markaðsbúskap sem aukið hefur verðmæti afla upp úr sjó. Stöðugt stærri hluti fiskjar sem kemur á land er seldur um fiskmarkaði sem sjómannasam- bandið á hlut í. Erfiðleikar eru enn í fiskiðn- aðinum sem rekja má til þess að þegar efna- ÞÓRSHÖFN í FÆREYJUM hagur landsins hrundi urðu landsmenn að ganga að afarkostum eins og þeim að flest fiskvinnsluhúsin voru sameinuð í eitt fyrir- tæki. Heldur er þó tekið að losna um þessa miðstýringu, sem flestir Færeyingar voru andsnúnir. Það hefur líka sýnt sig að hún var misheppnuð. NÝIR MÖGULEIKAR Það liggur í augum uppi að það er veildeiki færeysks samfé- lags hve mikið það byggir á fisk- veiðum og það er mjög nauðsyn- legt að koma á fót iðnaði við hlið sjávarútvegsins. Stjórnamála- menn hafa haft frumkvæði að því að það verði gert, en þróunin hefur verið hæg, en gengur þó í rétta átt. Sjómannasambandið hefur bent á nýtingu fleiri fiskitegunda en þorsks, ýsu og ufsa og karfa. Það er nokkuð sérkennileg sagan af því þegar Færeyingar uppgötv- uðu skötusel, en það gerðist þeg- ar spánskt skip var fært til hafnar fyrir ólöglegar veiðar í færeyskri lögsögu. Um borð var talsvert af skötusel sem veiddur hafði verið ólöglega í net. En enginn í Fær- eyjum hafði fyrr látið sér detta í hug að það væri yfirhöfuð hægt, en eftir þetta atvik hófu Færey- ingar að veiða skötusel og hafa veiðarnar gengið ágætlega. Þessar veiðar hafa einnig leitt til þess að Færeyingar hafa tekið að veiða heilagfiski í net og sá veiðiskapur hefur einnig gengið vel þótt illa hafi gengið í upphafi að fá lán hjá lánastofnunum til kaupa á nauðsynlegum veiðarfærum. En það eru fleiri ónýttar teg- undir umhverfis Færeyjar, svo sem eins og kolmunninn sem nánast ekkert hefur verið nýttur, en mikið af honum er í sjónum. ¦ -SÁ v^l 3 ^ Sendum Jarmanna- og fiskimannasambandi ístanis bestu kveðjur í tiCefni af 60 dra afmcttinu HAFIXIASAMLAG l\IORÐURLAI\ID5 HAFNIRNAR A AKUREYRI, EREMVlK, HJALTEYRI DE 5VALBARÐ5EYRI SjÓMANNABLAÐIÐ VÍKINGUR 63