Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Sjómannablašiš Vķkingur

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Sjómannablašiš Vķkingur

						Ólafur Laufdal náði því aldrei að verða aflakóngur, til þess var sjó-

mennskuferillinn of stuttur. Ungur lærði hann framreiðslu og varð seinna

veitingakóngur ár eftir ár. Ólafur hefur enn taugar til sjómennskunnar þótt

áratugir séu liðnir síðan hann hætti til sjós.

Fylgist

enn með

aflafréttum


'lafur Laufdal er

fæddur í Vestmannaeyjum og

ólst þar upp. Eins og hjá

strákum í sjávarplássum voru

bryggjurnar aðal leiksvæðið.

í kringum bátana var alltaf

nóg að gera.

„Ég byrjaði að gella mjög

ungur og varð fljótt einn sá

harðasti í bransanum. Sex ára

átti ég minn eigin gelluvagn,

gekk í hús og seldi. Kílóið

kostaði krónu en hvert stykki

tíu aura," segir Ólafur eða Óli

eins og hann er yfirleitt kall-

aður. „Þar sem ég lifði og

hrærðist í kringum bátana

lærði ég mjög fljótt að þekkja

þá á vélarhljóðinu."

Óli fór fyrst á sjó fjórtán

ára gamall. Þá réði hann sig á

olíuskipið Kyndil sem fór á

hvert krummaskuð á landinu

með olíu og bensín. Annað

slagið var lestað lýsi á höfn-

unum. Hann réði sig sem 2.

kokk og eyddi jólunum um

borð.

„Við fórum út á Þorláks-

messu og komum ekki aftur

fyrr en eftir þrettándann. Ég

man að tilfinningin að vera í

fyrsta sinn að heiman um jól

var blendin. Við fengum jóla-

pakka frá kvenfélaginu sem í

voru sokkar, vettlingar eða

aðrir nauðsynlegir hlutir,"

segir hann. „Þessi jól voru

ekki mjög hátíðleg eins og

maður hafði vanist. Menn

köstuðu rétt kveðju á hvorn

annan og héldu sig síðan inni

í klefa. Kannski að hugsa

heim til fjölskyldunnar."

Fyrsti túrinn á Kyndli var

unglingnum Óla nokkuð erf-

iður vegna sjóveiki. Hann

gafst samt ekki upp og hélt

áfram, skipstjóranum til

nokkurar furðu.

SÍLDARKOKKUR Á SUMAR-

VERTfÐ

Næsta ár á eftir, eða árið

1959, réði ÓIi sig sem kokk á

Sjöstjörnuna frá Vestmanna-

eyjum. Sjöstjarnan var á síld-

veiðum og mikið happ að

komast á slíkan bát. Axel Sig-

urðsson, bryti á Kyndli, hafði

gefið honum meðmæli og í

þeim fólst að hann ætti að

vera fær um að kokka ofan í

kallanna á sumarvertíð.

„Við vorum flutt til Reykja-

víkur og ég kom út í Eyjar

með Herjólfi um vorið. Fyrsta

máltíðin í höfninni var bjúgu

og uppstúf. Kallarnir sögðu

mér síðar að þeim hefði of-

boðið matreiðslan og ætluðu

að losa sig við mig," segir Óli

og hlær. „Reyndar höfðu tvær

Reyndar höfðu

tvær konur boðið

sig fram í þetta

starf mitt og auð-

vitað fannst þeim

þær meira spenn-

andi en fimmtán

stráklingur.

Ég fékk fullan

kokkahlut eða

einn og kvart.

konur boðið sig fram í þetta

starf mitt og auðvitað fannst

þeim þær meira spennandi

en fimmtán stráklingur. Ég

fékk fullan kokkahlut eða

einn og kvart. Einn skipsfé-

lagi minn sem

hafði verið há-

seti í yfir 50 ár

sagðist aldrei

hafa orðið vitni

að öðru eins

óréttlæti eins og

því að óharðnað-

ur unglingur

bæri meira en

hann úr býtum.

Svona voru bara

samningarnir og

ég held að ég

hafi bara staðið

mig nokkuð vel.

Mér tókst að þróa mig frá

bjúgunum."

Bátar þess tímar voru ekki

búnir neinum þægindum,

segir Óli. Engin sturta, ekkert

klósett og eldavélin í lúkarn-

um þar sem menn sváfu líka.

Engar matvælageymslur voru

um borð og þaðan af síður

kælar og frystar. Salt-

kjötstunnan var geymd rétt

við Iúkarinn.

HUNDRUÐ KALLA f BAÐ

Helstu hafnir voru Siglu-

fjörður og Raufarhöfn. í land-

10

SJÓMANNABLAÐIÐ VfKINGUR

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 75
Blašsķša 75
Blašsķša 76
Blašsķša 76
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80