Sjómannablaðið Víkingur

						Um miðjan vetur er formaðurinn á bátnum Iðunni um borð að athuga hvort ekki sé allt eins og það á að vera. Þegar hann kemur upp á

bryggju tekur við önnur formennska, það er í Kvæðamannafélaginu Iðunni. Báturínn og félagið bera semsagt sama nafn.

Þar kom fram önnur tilviljun því í félaginu

voru fremst í flokki foreldrar æskuvinar

Steindórs. Sá heitir Lárus Grímsson og er

tónskáld. Saman höfðu þeir verið að semja

tóniist á æskuárunum sem Steindór segir nú

að megi heldur kalla fikt. Ekki hafi staðið til

að verða poppari eða rokkari. Þeir gerðu

meðal annars lag við eitt ljóða Kristjáns Röð-

uls. Hins vegar er hann kominn með annan

fótinn í tónlistina í dag. f samstarfi við

hljómsveitina Sigur Rós hefur Steindór

kveðið rímnastemmu og fellt inní lag þeirra.

Skemmtilegir strákar

„Fyrsta uppákoman var í Nýlistasafninu

og var það hugsað sem tilraun. Þetta gekk vel

og næst komum við fram á Gauki á Stöng og

Menntaskólanum við Sund, síðast á tónleik-

um Gus Gus í flugskýlinu á Reykjavíkur-

flugvelli.. Undirtektir voru ágætar í öll skipt-

in. Strákarnir í Sigur Rósu eru góðir og

skemmtilegir £ samstarfi. Ég kvað með þeim

Mansöngsrímur eftir Sveinbjörn Beinteins-

son. Kvæði og tónlist blindféllu saman en

það er svosem ekki víst að annar kveðskapur

geri það. Ég hef gaman af þessu en er jafn-

framt þeirrar skoðunar að stemmurnar séu

sú arfleifð okkar sem beri að halda meira á

lofti," segir Steindór. Og hann kveður víðar

við ýmis tækifæri, oftast með Sigurði Sig-

urðssyni, dýralækni sem einnig er félagi í Ið-

unni. Saman hafa þeir komið fram víða og

kveðið í þeim tilgangi að vekja athygli fólks á

tónlistararfinum og skemmta því í leiðinni,"

segir Steindór. Um 150 manns eru í Kvæða-

mannafélaginu Iðunni og hefur sá fjöldi ver-

ið nokkuð stöðugur hin síðari ár.

Um áhugann á bóklestri segir hann að

hann hafi kviknað strax í barnæsku þegar

hann var í sveit á bænum Mel í Hraunhreppi

á Mýrum. „Þar bjó þá gamalt fólk og ein-

stakt, Guðrún Guðmundsdóttir og synir

hennar Aðalsteinn og Guðmundur Péturs-

synir. Varla hefur annað betra hent mig í líf-

inu en kynnin af því fólki," segir hann. Fleiri

félagar í Iðunni tengjast Mel í Hraunhreppi.

Það er útaf fyrir sig nokkuð merkilegt, því

ekki var kveðið á þeim bæ. Hann segist hafa

haldið lestraráhuganum við á sjónum í gegn-

um tíðina því alltaf finnist einhverjar dauðar

stundir um borð.

ÞÁ er ég sjálfs míns herra

Steindór hefur verið til sjós í tæp 30 ár, á

flestum gerðum fiskiskipa. Hann hefur þó

aldrei veitt rækju né hval. Hefur látið þann

smæsta og stærsta eiga sig, segir hann..

„Mér líkar mjög vel til sjós, sérstaklega á

trillunni minni. Þar er ég sjálfs míns herra að

flestu leyti sem er kostur en maður þarf líka

að vera agaður ef einhver árangur á að nást.

Annars hef ég lítið sinnt fiskeríi frá því í

haust, því mér leiðist helvítis línuveiðin ó-

skaplega. Handfærin eru skemmtilegri. í vet-

ur hef ég farið nokkrar ferðir með tól og tæki

til dýptarmælinga hér í höfninni," segir

hann.

Keypti lítið hús á Suðureyri

Á veturna er hann með bátinn í Hafnar-

firði en flytur sig um set á sumrin og gerir út

frá Súgandafirði. Það hefur hann gert síð-

ustu sjö árin.

„Þegar ég fór fyrst að gera út frá Súganda-

firði voru aðkomubátarnir fáir. Núna hefur

þeim fjölgað til muna. Ég keypti mér lítið og

ódýrt hús á Suðureyri. Yfir sumarið flytur

fjölskyldan vestur og lítur á dvölina þar, sem

24

Sjómannabladið Víkingur