sem þetta væri nokkurs konar einskis manns land. Bakkinn Egyptalandsmegin leit allt öðru vlsi út og var þar töluverður gróður. Akvegur la meðfram skurðinum. Einnig sáum við öðru hvoru flotbrýr í hlutum, tilbúnar til 'eggja yfir ef ófriður brytist út. Einn Egyptinn úr aðstoðarmannaliðinu dró mig einu sinni afsíðis og spurði hvort ég gæti ekki gefið honum dagatal með myndum af fáklæddu kvenfólki. í fyrstu þóttist ég ekk- ert skilja hvað hann ætti við en sagðist svo skilja. Vildi ég stríða honum og fór og sótti dagatal með myndum af svissnesku Ölpun- um og lét hann hafa. Tók hann við því held- ur súr á svipinn. Annar spurði hvort við gæt- Um ekki gefið honum áfengi. Spurðum við hann þá hvort hann væri ekki múhameðstrú- ar og hætti hann þá að biðja okkur um það. Afar fallegt minnismerki er þarna á bakk- anum austan megin til minningar um fallna hermenn frá Egyptalandi úr 6 daga og Yohm Kippur stríðunum. I GEGN Á 24 KARTONUM, NOKKRUM KJÚKLINGUM OG ÁVAXTADÓSUM Eitt sinn þegar við vorum að tala við lóðs- 'nn rak okkur í rogastans, þá leit hann á klukkuna, fór úr skónum, breiddi dúk á gólf- 'ð, snéri sér í austur og fleygði sér síðan á fjóra tetur og fór að biðjast fyrir. Síðan stóð hann a fætur og stuttu seinna fór hann að biðja um gjafir. Siggi Bryn. var orðinn ljótur á svipinn °g tautaði fyrir munni sér orð á kjarnyrtri ís- lensku sem ég ætla ekki að hafa eftir hér. Á ég þetta allt saman á myndbandi ásamt öðru sem ég myndaði á siglingunni eftir skurðin- um. Náði ég góðum myndum af sólarlaginu Parna en það var mjög sérstakt að fylgjast með því. Var sem sólin væri á fleygiferð á himninum og hvarf svo bak við sjóndeildar- hringinn á innan við mínútu. Stórfengleg sjón. Aður en við förum út úr skurðinum fara aðstoðarmennirnir. Einnig er skipt um lóðs. K-emur annar um borð og auðvitað vill hann ta sinn skammt af sigarettum og var nú allt °rðið uppurið af þeim. Gekk vel það sem eft- lr var og þegar svo bátur kemur að sækja lóðs- mn þá kom maður frá Barwil með skjöl sem purrti að skrifa undir. Vildi hann, eins og ninir, fá eitthvað en fékk ekkert þar sem ekk- ert var til að gefa. Það síðasta sem ég sá til Eg- yptanna var að aðstoðarmaðurinn á lóðs- batnum hrópaði á eftir okkur "present, pres- ent" (gjafir, gjafir). Það skal tekið fram að hjá Barwil skrifstof- unum í Pusan og Singapore fengum við sér- staklega góða þjónustu og ekkert undan því að kvarta. Ýmsum kann að finnast þessi lýsing mín einkennileg en svona var þetta eins og það kom fyrir. Seinna sagði mér maður að skip færu ekki í gegnum Suezskurð fyrir minna en 200 karton af sígarettum í mútur. Við fórum í gegn á 24 karronum, nokkrum kjúklingum og ávaxtadósum. Vorum við gáttaðir á þessari fjárplógstarf- semi sem þarna fer fram og er með ólíkind- um að þetta skuli látið viðgangast að fullorð- ið fólk hagi sér svona. Seinna þegar við höfðum sagt söguna af þessu orðaði Guðbjörg, konan mín, þetta á- gætlega þegar hún sagði að við hefðum orðið fyrir menningarlegu áfalli við að fara þarna í gegn og kynnast þessu. Á MlÐJARÐARHAFI Miðjarðarhafið heilsaði okkur þannig að við fengum haugabrælu beint á móti og urð- um að slá af þess vegna. Daginn eftir var komið gott veðurog hitinn heldur minni. Siglt er framhjá eynni Krít að kveldi þess 19. janúar. Nú var orðið ákveðið að við skyldum sigla til Vigo á Spáni en þar ætti að gera ýmsar endurbætur á skipinu. Þann 21.janúar siglum við meðfram Sikil- ey. Hiti móti sóJ, 38 gráður en 18 gráður í skugga. Gerði ég það að gamni mínu þar sem við náðum svo mörgum sjónvarpstöðv- um þarna að ég tók sýnishorn af eins mörg- um og ég gat og var seinna gaman að horfa á þetta þar sem ægði saman hinum ýmsu menningarheimum. Mikil vinna var nú við að gera allt klárt fyr- ir komuna til Spánar en þá kæmu menn heimanað og færu yfir það sem gera skyldi. Einnig voru fyrirspurnir frá þeim að berast um hitt og þetta því verið var að skipuleggja ýmislegt fyrir væntanlegar veiðar heima. Meðal annars var verið að hanna nýtt vinnsludekk. Gat ég nú hringt heim í fyrsta skiptið síðan í Singapore og hresstist maður mikið við það. Það var gert í gegnum strand- stöð á Sikiley sem hét Cagliari. Hinn 24. janúar förum við framhjá Gí- braltarldetri og beygði Siggi Bryn. aðeins nær svo við gætum skoðað þetta betur. Virðist sem hægt sé að opna klettinn að hluta og at- hafna sig með tól og tæki. Sjálfsagt í hernað- arlegum tilgangi. Um kvöldið förum við í gegnum Gíbralt- arsund og út á Atlantshaf og fannst manni að maður væri nú loksins að nálgast heimaslóð- ir. Lítið breyttist fæðið hjá Valentínu súperkokk og hefcii maður gefið mikið fyrir máltíð af vel feitu íslensku sauðakjöti. FASTAÐ l' 39 DAGA Mjög fróðlegt var að spjalla við þau hjón, Vladimir og Liliyu, á leiðinni og fræddist maður um margt í Rússlandi þó ekki hefði sú lýsing gefið tilefni til að mann langaði til að flytjast þangað. Vladimir var fæddur og upp- alinn í Síberíu en Liliya var fædd í Ukrainu. Þau höfðu verið gift í 10 ár og þar af hafði hann verið í vinnu úti á sjó í 7 ár. Ekkert barn áttu þau saman þegar hér var komið, hann var 39 ára en hún 34 ára. Sjólag var nú öðruvísi og fann maður fyrir þungri undiröldu. Siglum við meðfram strönd Portúgals, m.a. meðfram vinsælli ferðamannaströnd, Algarve. Þann 26. jan siglum við inn í höfnina í Vigo á 39. degi ferðarinnar. Höfðum við lagt að baki um 9.950 sjómílur (15.000 km) en ferðinni var ekki lokið þó ætlunin væri að stoppa þarna í tvo mánuði. Stundum hef ég sagt í gamni, að í góðri bók standi að ákveðinn maður hafi fastað í 40 daga og þætti mér verst að hafa ekki getað slegið metið hans þar sem ég fastaði í aðeins 39 daga. Seinna um daginn komu svo 5 menn frá Skagstrendingi og einnig Guðbjörg konan mín með þeim. Var hún þarna hjá mér í tvær vikur. í SLIPP Á SPÁNI Næstu dagar fóru í vinnu við að fastsetja niður allt sem gera þurfti við skipið þarna. Var gerður samningur við skipasmíðastöð sem þarna var og hét hún Rodman Polyship og vil ég meina að við höfum verið mjög heppnir að lenda hjá þeim. Stærstu verkefnin voru að brenna átti í burtu íbúðirnar sem Rússarnir höfðu látið smíða og áður er lýst. Setja skyldi nýjar grandaravindur, sandblása skipið utan og mála. Eldhúsið hennar Val- entínu var allt rifið og útbúið nýtt og var lítil eftirsjá í því. Einnig átti að lagfæra ótal önn- ur atriði. Valentína hafði verið send til síns heima með fyrstu ferð og ef ég á að vera hreinskilinn þá sá ég ekkert eftir henni. Ákveðið var að nýta vinnukraft Rússana áfram og einnig var ákveðið að Vladimir yrði allan tímann með okkur á Spáni og sigldi svo með okkur til fs- lands. Sjómannablaðid Víkingur 39
Beinir tenglar