kostað tíma og vinnu a3 skilja þetta svo vel se. Það var ekkert annað að gera en hætta, ég var ekki sjálfur kominn á þann punkt að vilja það." Bjarna er minnisstætt að Pétur Blöndal al- þingismaður hafi gert úttekt á sjóðnum og Bjarni las hana vel og fór yfir. Hann leiðrétti Pétur sem varð til þess að Pétur tók álitsgerð sina til baka og endurgerði hluta hennar. Bjarni rifjar upp umræður og samþykktir á síðasta þingi Farmannasambandsins sem hann segir að stangist gjörsamlega á við þá á- kvörðun, skerðing um 12 prósent, sem var tekin að honum fjarverandi. Hann vitnar til greinagerðar FFSÍ um lífeyrismálin, en þar segir meðal annars: „Á síðasta þingi Far- manna- og fiskimannasambands íslands (1997) var samþykkt samhljóða að samtökin myndu ekki samþykkja frekari skerðingu á réttindum bótaþega Lífeyrissjóðs sjómanna sem þá þegar voru orðnar verulegar eða frá 20-40% á fáum árum. Umræður í stjórn Far- manna- og fiskimannasambands íslands og á fórmannaráðstefnu og nú síðast í samráðs- nefnd samtakanna um lífeyrismál hafa verið í sömu lund og menn sjá ekki ástæðu til að Dreyta þessari afstöðu." Við vildum að útgerðin hækkaði sínar greiðslur úr sex prósentum í sjö. Eg skil út- gerðina mjög vel að hafna því, en mér ó- mögulegt að skilja afstöðu Sjómannasam- oandsins. Ég hefði haldið að sjómenn ættu frekar að standa saman til að verja réttindi okkar. Oft hefur hvarflað að mér hvers vegna eg sé að standa í þessu fyrir nánast ekki neitt. Það eru greiddar tuttugu þúsund krónur á rnánuði fyrir stjórnarsetuna, við höldum tæpum tólf þúsundum. Ég hef aldrei unnið fyrir lægra kaupi en hjá Lífeyrissjóði sjó- manna." Hefur áður komið til ágreinings innan r*armanna- og fiskimannasambandsins Vegna ákvarðana um Lífeyrissjóðinn þau ár sem þú hefur starfað þar? ,,Nei. Enda neita ég að tala um að það sé á- gremingur innan Farmanna- og fiskimanna- sambandsins um þetta mál. Það liggur fyrir hver er vilji félagsmanna. Ég hef unnið eftir samþykktum frá þingum og formannaráð- stefnu. Andstaðan er bara tveir menn, Guð- J°ri A. Kristjánsson og Benedikt Valsson. Perr tóku upp nýja stefnu fyrir hönd Far- mannasambandsins án þess að hafa til þess nokkuð umboð. Á öllum ákvarðanastigum Þaö gefur á bátinn. hefur annað verið samþykkt." Bjarni segir að tólf prósenta skerðingin hafi verið ákveðin á stjórnarfundi í Lífeyris- sjóði sjómanna 6. janúar, en þá var hann ekki á landinu og bætir við að það hafi aldrei stað- ið til að halda þennan fund, næsti fundur átti að verða 20. janúar. Varamaður hans, Bene- dikt Valsson mætti á fundinn. Bjarni segir að ekki hafi einu sinni verið meirihluti í sér- stakri innahússnefnd um lífeyrismál til að falla frá fyrri samþykktum, en í þeirri nefnd voru auk Bjarna; Guðjón A. Kristjánsson, Benedikt Valsson, Guðjón Ármann Einars- son og Guðlaugur Gíslason. Á sama tíma voru átök um stofnun sér- eignarsjóðsins innan Lífeyrissjóðsins. Sjó- menn vildu ekki að útgerðarmenn ættu hluta að stjórn hans, en útgerðin lagði áherslu á að vera með í stjórninni. Bjarni skilur ekki hvers vegna. „Okkur datt ekki í hug að þeir ætluð- ust til að fá að stjórna okkar sérsparnaði. Hvað vilja þeir ráða yfir okkar peningum?" Bjarni segir að hann hafi verið tilbúinn að hleypa útgerðinni í stjórn séreignarsjóðsins til að tapa ekki meiri hagsmunum fyrir minni. Það er ef samþykkt yrði að skerðing- in yrði ekki meiri en 10 prósent. „Þar sem það gekk ekki áttum við að hætta, en það var ekki gert á þessum fundi heldur samþykkt að skerða um tólf prósent. Með tíu prósentum vorum við að gefa færi á meiri skerðingu en við höfðum í raun heimildir til. Hvað þá tólf prósent." Bjarni segir að lífeyrismál séu mjög ofar- lega í huga félagsmanna innan Farmanna- sambandsins sökum þess hversu mikið menn greiða inn. Hann tekur sjálfan sig sem dæmi, en hann hefur greitt allt að hálfri milljón á ári inn í sjóðinn og eðlilega láti menn sem borga þetta mikið sig miklu varða hvað verður um alla þessa peninga. Við tölum um stöðu sjóðsins og Bjarni bendir á greinagerð FFSI um þessi mál, en þar segir meðal annars: „Við skulum ninnasr þess að samtök atvinnurekanda skipa helm- ing stjórnarmanna í stjórn Lífeyrissjóðs sjó- manna og bera þeir jafna ábyrgð á stöðu sjóðsins. Það getur varla verið meining Iög- gjafans á sínum tíma að það þýddi að ef það sýndi sig að fjárhagsstaða sjóðsins stæðist ekki, þá tækju launþegar alla ábyrgð á því og skertu sín kjör einhliða. Ef svo er skiljum við ekki veru þeirra í stjórn sjóða sem að fullu er í eigu sjóðsfélaga (launþega og bótaþega). í þessu samhengi viljum við gjarnan að þing- menn velti því fyrir sér er þeir samþykktu lögin um Lífeyrissjóð sjómanna frá 1981 sem færðu sjómönnum rétt til Iífeyris við 60 ára aldur að því fylgdu í framtíðinni aðrar eins skerðingar og nú er verið að fara fram á." Bjarni bendir á þetta þar sem til þessa hef- ur einungis verið gripið til skerðingar á félaga í sjóðnum, en hinn helmingur þeirra sem ráða, það er útgerðarinnar, hefur aldrei lagt neitt af mörkum. Enn virnar hann til greina- gerðarinnar: „Samþykki Alþingi þessa skerðingu, mun hún ásamt framangreindum skerðingum, leiða til nálægt 50% heildarskerðingu þeirra sjóðsfélaga sem vilja njóta 60 ára reglunnar. Sama má segja um stótan hluta öryrkja og ekkna þar sem um er að ræða allt að 50% skerðingu. Þetta gengur ekki að áliti Far- manna- og fiskimannasanbands Islands. Því er haldið fram að eftir sem áður muni lífeyr- ir verða einna bestur hjá Lífeyrissjóði sjó- manna í samanburði við almennu sjóðina. Þetta er ekki rétt að mati Farmanna- og fiski- mannasambands Islands." ¦ Sigurjón M. Egilsson. SJÓMANNABLAÐIÐ VfKI NGUR 27
Beinir tenglar