Sem betur eru langflest tilkynntra slysa ekki alvarlegs eðlis. f úttekt Hagfræðistofn- Unar Háskóla Islands um kostnað vegna sjó- s'ysa kemur fram að af slösuðum sjómönn- um sem fluttir voru á Sjúkrahús Reykjavíkur árin 1991-96 var alvarleiki slysa lítill í 76,3% tUvika. Alvarleikinn var nokkur í 19,7 til- v,ka, alvarlegur í 2,6% tilvika, mjög alvarleg- Ur 0,5%, lífshættulegur 0,3% en ekki skráð í 0,7% tilvika. í fyrrnefndri grein Kristins seg- lr meðal annars að meiðsli eftir lyftur eða atök séu aðal orsök bakmeisla, en oft sé spurning hvort um sé að ræða slys eða veik- leika í baki sem jafnvel ætti að skilgreina sem sjúkdóm. Fram hefur komið að yfir 80% Slvsa á sjómönnum verði vegna mannlegra mistaka. Hvað sem öllum prósentum líður er Ijóst a° áfram þarf að vinna ötullega að slysavöm- um meðal sjómanna. Sjómannablaðið Vík- mgur kannaði hvað helst væri að gerast á peim vettvangi. ¦ Halldór Blöndal samgönguráðherra skipaði nefndina. Guðmundur Hallvarðsson veitti nefndinni formennsku. Þingmannanefnd um úrbætur í öryggismálum sjómanna segir stöðuna vera mjög alvarlega Lítil samvinna þeirra sem eiga að gæta hagsmuna sjómanna Á miðju ári 1997 skipaði Halldór Blöndal samgönguráðherra nefnd fimm alþingis- manna er hefði það verkefni að gera áætlun um hvernig fækka megi sjóslysum með úr- b°tum í öryggismálum sjómanna og forvarn- araðgerðum. Skyldi nefndin jafnframt gera tulögu um fjármögnun slíkrar áætlunar. uðmundur Hallvarðsson var skipaður for- maður nefndarinnar en aðrir í nefndinni v°ru Stefán Guðmundsson, Guðjón Guð- fumidsson, Gísli S. Einarsson og Kristinn H. ^unnarsson. Nefndin skilaði skýrslu til sam- 80nguráðherra í byrjun júní í fyrra. Strax í upphafi starfsins voru nefndarmenn sammála um að ekki þyrfti að fiölga lögum °8 reglugerðum sem lúta að öryggismálum Jomanna. Aðrar orsakir væru fyrir óvenju- arn slysatíðni meðal íslenskra sjómanna. Pjölm. argir aðilar komu á fund nefndarinnar og fóru umræður fram í fullum trúnaði, að því er segir í skýrslu nefndarinnar.Eftir ítar- legar umræður, með hliðsjón af upplýsingum viðmælenda og athugun á skýrslum sjóslysa- nefndar voru nefndarmenn sammála því sem áður hefur verið haldið fram að yfir 80% slysa á sjómönnum verða vegna mannlegra mis- taka. Fjölgun slysa en færri bíða bana Tilkynnt slys á sjómönnum til Trygginga- stofnunar ríkisins á árunum 1964-96 voru alls 13.030 og dauðaslys 443. Ef þessum tímabilum er skipt upp í þrennt, það er 11 ára tímabil, kemur í ljós að slysum hefur fjölgað en dauðaslysum fækkað. Á árunum 1964-74 eru tilkynnt slys 3.117 eða að meðaltali 283 á ári. Dauðaslys á þessu tímabili voru 21 eða að meðaltali 21 á ári. Árin 1975-85 var tilkynnt um 4.019 slys eða að meðaltali 365 á ári. Dauðaslys voru 133 eða að meðaltali 12 á ári. Á árunum 1986-1996 voru tilkynnt slys 5.894 eða að meðaltali 536 á ári. Dauðaslys voru 84 eða sjö á ári að meðaltali. I skýrslu nefndarinnar koma fram upplýs- ingar frá Tryggingastofnun ríkisins um fjölda einstaklinga sem metnir hafa verið til 10- 49% örorku á árunum 1984-96. Á þessum 13 árum hafa 1.075 launþegar í landi verið metnir til örorku eða að meðaltali um 83 á ári. Á sama tímabili hafa 402 sjómenn verið metnir til örorku eða 30 sjómenn á ári að meðaltali. Útgjöld slysatrygginga Trygginga- stofnunar námu á árinu 1996 rúmlega 463 milljónum króna, þar af rúmlega 184 millj- ónir vegna sjómanna eða 39% heildarút- gjalda. Sjómenn eru hins vegar innan við 5% Sjóm, ANNABLAÐID VÍKINGUR 31
Beinir tenglar