um, bæði af þeim minni sem og þeim stærri. Það er engu logið þó fullyrt sé að Grímur er listasmiður. Eftirlit með niðursetningu vélbúnaðar og prófun af hálfu kaupanda á íslandi hafði Jóhann Björnsson vélstjóri, en hann dvaldi í Svíþjóð vegna þessa árin 1945 til 1948. Jóhann var lengi vélstjóri á B/S Sæbjörgu og i áhöfn þess þegar það var sótt nýtt til Fred- tikssund í Danmörku árið 1937 og hann var lengi vélstjóri á vita- og björgunarskipinu Hermóði. Jóhann sagði mér að öll samskipti yið þá sænsku hefðu verið hin ágætustu en nefndi að ferðir milli skipasmíðastöðvanna hefðu oft verið erfiðar að vetrarlagi. í prufu- siglingu eitt sinn kom upp deilumál við ftill- trúa skipasmíðastöðvar um frágang á gír og öxulbúnaði. Sagði Jóhann við þann sænska að hann þyrfti ekki að segja sér hvernig hlut- irnir ættu að vera um borð í íslenskum físki- bát. Eftir það voru hlutirnir í lagi. Jóhann Björnsson, en hann var afabróðir minn, var afbragðsvélstjóri af gamla skólan- urn. Hann fékk viðurkenningu Sjómanna- dagsráðs 1965. Hann var vélstjóri í sjómælingabátnum Tý allt til ársins 1961 og vann lengi hjá Vitamálastofnun við Seljaveg í Bátar í smíðum hjá Djupsvik-Varv. 9. apríl 1946. Reykjavík. Einnig vann hann á vitadeild við nákvæmisverk á stillingum og prófun á kveikibúnaði tengdum Ijósbúnaði gasvita. Tómas verkstjóri og eldri starfsmenn í vita- deild minnast með hlýhug hins fágaða fag- manns. Jóhann lést 15. nóvember 1981. Blessuð sé minning hans. I framhaldi má geta þess að í júlí 1948 kom til Siglufjarðar M/S Ingvar Guðjónsson EA 18, smíðaður úr eik í Svíþjóð. Hann var 186 BRT með Pólar-díselvél, 540 hestöfl. Hann var langstærsta tréskipið sem smíðað var í Svíþjóð fyrir Islendinga. H Guðmundur Þorlákur RE 45. SJÚMANNABLAÐIÐ VÍKINGUR 45