Náttúrufræðingurinn

						NATTÚRtttfÍÍ.

Sð

Æðarhreiður.  (Björn Björnsson, Norðfirdi).

Æðarfuglinn flýr ekki undan hinum islenzka vetri eins og sandlóan, hann

er fastur borgari í íslenzkum fuglaheimi alt árið. Einstöku sinnum kemur ætt-

ingi hans, æðarkóngurinn hingað, og verpir hér stundum. Gaman væri ef

Náttúrufræðingnum væru sendar upplýsingar um æðarkóng.

lands og einnig hinum megin sundsins, á Frakklandi. Eru nú

varia nokkrir þeir árósar, hvorugu megin Ermarsunds, aS eigi

vaxi þar Spartina Townsendii. En jafnframt því að breiðast út

til svo margra staða hefir hún einnig færst stórkostlega í auk-

ana á hverjum fundarstað. Hefir vaxtarhraði hennar verið næst-

um ótrúlegur þar sem gróðurskilyrði eru góð. Fyrst í' stað mynd-

ar hún dreifðar þúfur, sem stækka óðfluga, því að hún sendir

rótarskot í allar áttir, er talið, að þvermál hverrar þúfu auk-

ist h. u. b. um einn metra á ári. Að lokum ná þúfurnar saman,

og graslausar leirur, þar sem engri plöntu var áður líft, eru

breyttar í frjósöm, iðgræn engi. Er Spartina að jafnaði ekki

nema 15—20 ár að gjörbreyta svo landinu og stundum skemur.

Um leið og gróður tekur að hylja leirurnar, eykst líka jarðveg-

ur þar, grasið heldur leðjunni eftir, svo að hún gengur til jarð-

vegsmyndunar, í stað þess að skolast út í sjó. Leiran hækkar því

ár frá ári, og áður en varir er hún hrifin úr greipum Ægis og

nýtt land er skapað. Þannig er mælt, að fyrir starf plöntu þess-

6*