Náttúrufræðingurinn

						NÁTTÚRUFR.

109

bil  jafn  hitastigi  umhverfisins.   Annars  er  líkamshiti  flestra

spendýra 38—39 gr. C.

Flest þau sérkenni, sem aðgreina nefdýrin frá hinum spen-

dýrunum, eru sameiginleg nefdýrum og skriðdýrum. Þannig, að

þau verpa eggjum (það gera þó ekki nærri öll skriðdýr), klofn-

un eggsins, hinn lági líkamshiti þegar þau liggja í dvala, og

margt annað. Ennfremur líkjast nefdýrin ski'iðdýrunum í þessu:

Þau hafa rif á hálsliðunum, þau hafa krummanefsbein, kuðung-

urinn í eyranu er lítið boginn, i augnahimnunni er brjósk, það

er einungis eitt sameiginlegt op á afturenda dýrsins fyrir bæði

þvagfæri og meltingarfæri   (gotrauf, af þessu eiukenni hefir

Breiðnefur.

nefdýrabálkurinn fengið nafn sitt á vísindamálinu: monotre-

mata), spenar eru engir.

Þrátt fyrir að nefdýrin líkjast í þessu tilliti mjög skriðdýr-

unum, þá má þó sjá það á mörgu, að þau eru spendýr en ekki

skriðdýr, meðal annars á því, að þau eru hærð, og hafa fitu-

kirtla og svitakirtla í húðinni.

Eins og áður er drepið á, eru nefdýrin upprunalegust allra

spendýra, og öll gerð þeirra bendir ótvírætt á, að skriðdýrin

eru forfeður þeirra, og þar með spendýranna yfirleitt. Nef-

dýrin eru talin afkomendur hinna frumlegustu og fyrstu spen-

dýra á jörðunni, þau nefndust allotheria, og lifðu meðal ann-

ars í Evrópu á miðöld jarðar. Leyfar af þeim hafa einnig fund-

izt í Ameríku og Afríku.

Af nefdýrum eru nú til tvær ættir, mjónefsættin og breið-

nefsættin, og eru báðar einungis í Ástralíu, hvergi annars stað-