Náttúrufræðingurinn

						(5                                               NÁTTÚRUFR.

!>að, sem fór fram hjá mér. Ef einhver ætti að lýsa slíku gosi,

svo að á megi feyggja, ]>á verður hann bæði að hafa séð ]>að oft

og geta verið kaldur og gjörhugull við athuganir sínar. Hátign

þessa sjónleiks hefir svo ^agntakandi áhrif á áhorfandann, að

fáír munu geta lýst honum í fyrsta bragði; aðal-sjónin geymist

að vísu djúpt í sál hans, en smá-viðburðirnir fara fram hjá hon-

um, eða þeir verða óljós draumur. Svo fór mér að minnsta kosti,

og eg hygg, að mörgum öðrum hafi ekki tekizt hóti betur.

Að þessu búnu, athugaði eg laugarnar, Blesa og Víti, og

minni hverina. Litla-Strokk og Litla-Geysi; hitinn í ]>eim öllum

var fyrir neðan 90°, minnst 73°   (Blesi).

Að þeim athugunum loknum, tók eg að búa mig undir að

mæla hitann í ]>eim Geysi og Strokk. Til ]>ess varð eg að fara

heim að Laugum, til að ná í nauðsynleg áhöld til mælinganna; en

]>að tók dálítinn tíma. En á meðan á ]>ví stóð, kom ein vinnu-

konan á bænum, o«- sagði mér, að „hverinn ætlaði að fara að

hreinsa sig"; hún hafði farið ]>angað til að líta eftir búsmala

og reka hann dálítið f jær hvernum fyrir varúðar sakir. Pám dög-

um áður hafði hverinn gosið og eín kind farizt; gosið hafði bor-

ið svo brátt að, að kindin hafði ekki getað bjargað sér. Eg skildi

]>egar í stað, að stúlkan átti við Geysi. Nú varð að hafa hraðann

á. — Eg hljóp af stað, sem fætur toguðu, og kom þó of-seint,

]>ví að mér varð ósjálfrátt að nema staðar annað veifið. Eg gat

ekki bæði hlaupið og ]>ó athugað ]>essa furðusjón eins grand-

gæfilega og eg hefði viljað. Þetta hafði verið eitt af hinum minni

gosum Geysis, því að skálin var ekki alveg tóm; en þó stórfurðaði

ejí mig á vatnsmegninu. Vatnssúlan hófst víst ekki mun hærra

en í Strokk í síðara skiftið; en hún var þrefalt gildari, og með

því að mestur hluti féll aftur niður á skálarbarminn, og rann

þar saman í breiðan skorning. sem vatnið hafði smám saman

rist sér í hrúðurinn, ]>á varð af vatninu dálítil á, og hefði eg

ekki viljað bjóðast til að vaða hana, ]>ó að vatnið í henni hcfði

verið kalt.

Eg fekk, ]>ví miður, ekki að sjá ]>etta gos svo greinilega, að

eg geti sagt nokkuð frá því, hvernifi það hafi verið í raun og

veru, því að eg var all-fjarri, einkum fyrst, en ])ó einkum vegna

þess, að hægur norðanvindur bar gufumökkinn á móti mér, er

eg var að koma frá Laugum; sá eg því gosið næsta óglög<?t.

Framh.