NÁTTÍrRttFÍÍ.' -jjí hellna- og pípugerð. Er þetta eftirtektarvert, því að Danir eru með fremstu þjóðum í sementsgerð. Er eigi svo að sjá, að hin sívaxandi sementsframleiðsla þar í landi miði til að rýra leir- iðnaðinn, því að síðan 1913 hefir leiriðnaðurinn nálega tvöfald- ast að verði. Til samanburðar skal þess getið, að árið 1929 voru fluttar til íslands leirvörur fyrir meira en hálfa miljón (kr. 581.511), og þar að auki þakhellur fyrir 67 þús. kr. Margt af þessu mundi mega búa til úr íslenzkum leir hér heima. Komist leiriðnaður á fót hér á landi, er geti framleitt vörur eftir þörfum landsmanna, er það víst, að notkun leirs í ýmsum myndum, til húsagerðar og annarra hluta, mundi stórum aukast frá því sem nú er. G. G. B. ^ Hæftír krtimma. Hættir krumma, þegar hann er frjáls og fleygur, eru mönn- um kunnir: athugull, kaldrænn en þó kompánlegur; kerskinn, klæk- inn, kænn og kýmilegur; fer hann óskelfdur leiðar sinnar og er- inda um loft og láð, og bregður lítt háttum sínum, hversu sem til ber. Fáum myndi koma til hugar að óreyndu, að krummi gæti samþýðst menn, og átt sæmilega sambúð við hunda, eins og hund- um er þó uppsigað við hann, og láta espast við ertni hans og til- burði, þegar hann er frjáls og óhindraður, og þykist hafa í öllum höndum við þá. Á síðastliðnu sumri, um miðjan júlímánuð, hittist úti í haga, frá Skriðu (klaustri) á Fljótsdalshéraði, hrafn, sem var ófleygur vængurinn annar var skekktur og lamaður. Sá, er krumma hitti í þessum nauðum, rak hann heim að bæ. Þar var honum tekið svo sem íslenzkri gestrisni sæmir, handtekinn að vísu, en leiddur í híbýli og veittur beini að góðum, íslenzkum sveitasið. Af líkum má ráða, að krummi hafi verið all-kvíðinn um sinn hag, og ekki laus við tortryggni gagnvart gistivinum sínum, þó viðtökurnar væri betri, en hann ef til vill hefir búizt við. En hér var einskis úrkosta nema að taka því, sem að höndum bar, hversu sem tiltækizt. Krummi var nú látinn sitja í stofufangelsi í nokkra daga. Var honum borinn þangað sá beini, sem líklegt þótti, að honum 2