Náttúrufræðingurinn

						.vAttttrufr.                                    25

hann skírði Sinanthropus Pekinensis, það þýðir hinn kínverski

frummaður frá Peking. -— Mörgum kann nú að þykja undarlegt,

að hægt skuli vera að ráða um útlit veru af fáeinum tönnum, ev

legið hafa í jörðu grafnar nokkur hundruð þúsundir ára. En slíkt

er vizka og þekking vísindamanna nútímans, enda kom lýsing

Davidsons vel heim við síðari fundi.--------

Enn var haldið áfram rannsóknunum, og í desember 1929

fundu menn loksins leifar, er vel launuðu alla fyrirhöfnina. Var

]>að brot af neðri kjálka og höfuðskel, sem! talin er vera af ungl-

ingi, 12—14 ára.

Síðan (í júní 1930) hefir fundizt önnur höfuðskel, minna

skemmd, og enn má búast við merkum fundum frá þessum stað.

Það sem fyrst vekur athygli, þegar höfuðskeljar þessar eru

athugaðar, er það, hversu mjög ])ær líkjast höfuðskel hins fræga

„apamanns frá Java".1 Þær eru raunar nokkru stærri, og benda

á, að Peking-maðurinn hefir staðið á hærra þróunarstigi. (Heila-

bú Java-mannsins er álitið ca. 900 cm3, Peking-mannsins ca. 1000

cm.3. Til samanburðar má geta þess, að heilabú nútíma Evrópu-

manns er ca. 1450 cm.3). En að öðru svipar ])essum höfuðskeljum

svo mjög saman. að sumir mannfræðingar vilja telja þær til sömu

tegundar. Er þetta því ný og torhrakin sönnun fyrir tilveru apa-

mannsins, og ]>ví merkilegri sem hægt er að ákveða aldur Pek-

ing-mannsins miklu nánar. Hafa beinin fundizt í kalklögum, sem

eru frá byrjun Kvartertímabilsins, eða upphafi hins mikla fimbul-

vetrar, sem kallast jökultíminn. Hafa þau flest fundizt í helli

nokkrum og í þeim helli hafa einnig fundizt leifar um 60 spen-

dýrategunda. Óhugsandi er, að allar þessar tegundir hafi hafzt við

í sama hellinum. Verið getur, að þarna hafí verið bæli rándýra, en

líklegast mun ]>ó, að þetta hafi verið dvalarstaður Pekingmanns-

ins sjálfs. ¦-------------

Lengi vel fundust engar leifar vopna eður verkfæra hiá bein-

um Peking-mannsins, en á fundi í jarðfræðifélaginu í Kína, 3.

1 ÁriS 1891 fíuin hollenzkur læknir á Java, Dubois ao' nafni,

höfuSpkel, lœrlegg oj? tvo jaxla ;>f útdauSri veru. Af lærlegignum má ráSa,

aS vera sú hefir gengiS upprétt, og höfuSskeliu sýnir, aS heilalcúiS hefiv

veriS nokkru stœrra en ií mannöpum. AS öSru leyti befir veru þessari svipaS

incsf lil apa. Ðubois taldi hana því milliliS milli manna oa; apa, og gaf henni

nafniS Pithecanthropus erectus, sem þýSir hinn u.pprétti apamaður, Hefir

m.jö'í veriS deili nni fund þennan. MeSal annars li'lj;) sumir frœSimenn, aS

lærleggurinn só af manni en höfuSskelin af apa, og eigi því ekki saman. En

fundin' Siiiaiit-hrojnis tekin' af tvímœli lun tilveru Javamannsins,