Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Nįttśrufręšingurinn

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Nįttśrufręšingurinn

						raunir. Afkvæmum þeirra í næstu kynslóð
dugðu hundrað hringingar og fimmta
kynslóðin komst af með fimm. Fljótlega varð
Pavlov samt ljóst að skýringin var ekki aukin
leikni músanna heldur þjálfaranna.
Stjórnmál blönduðust í þessa deilu.
Vinstrisinnaðir menn, sem vildu breyta eða
bylta þjóðfélaginu, sáu að baráttan yrði
léttari ef hægt væri að breyta mannfólkinu
þannig að það lagaðist betur að hinu nýja
þjóðfélagi. Hægri menn voru hins vegar
sáttir við þann boðskap að misjöfnu eðli
manna yrði ekki breytt og framfarir yrðu best
tryggðar með því að gefa hinum betur gerðu
lausan tauminn á kostnað þeirra sem miður
væru hæfir. Því fer samt fjarri að pólitískar
skoðanir einar hafi mótað hug manna í
þessu efni. Ymsum náttúrufræðingum þótti
ósennilegt að tilviljunarkenndar stökk-
breytingar, sem sannanlega eru mun oftar til
tjóns en gagns, gætu lagt þróun lífsins til
hráefni.
Austurrískur dýrafræðingur, Paul Kamm-
erer (1880-1926), þóttist hafa sýnt fram á
erfðir áunnins einkennis hjá ljósmóður-
körtu, Alytes obstetricans. Flestir froskar
eðla sig í vatni og þá skorða karlarnir sig
með þófum á framlimunum við kvendýrin.
Ljósmóðurkörtur parast á landi og karlarnír
hafa enga þófa. Kammerer greindi frá því að
hann hefði látið ljósmóðurkörtur makast í
vatni og þá hefðu vaxið þófar á karldýrin
sem gengið hefðu að erfðum til næstu
kynslóða.
Þegar bandarískur dýrafræðingur skoðaði
körturnar 1926 komst hann að því að
þófarnir voru tilbúnir, lfklega með því að
dælt hefði verið svörtu tússi undir húð
dýranna. Kammerer bar á móti því að hann
hefði framið fölsunina og skömmu síðar
fannst hann skotinn á fáfarinni fjallaslóð
með skammbyssu í hendi og sjálfsvígstil-
kynningu á sér.
Kammerer var róttækur marxisti og margir
héldu að hann hefði falsað niðurstöðurnar
af stjórnmálaástæðum. En rithöfundurinn
Arthur Koestler (1905-1983) taldi að sök
Kammerers væri engan veginn augljós.
Þarna hefðu verið maðkar í mysunni. Meðal
annars dró Koestler í efa að Kammerer hefði
svipt sig lífi. Hann hefði fundist með skotsár
á vinstra gagnauga en með skammbyssu í
hægri hendi.
Lysenko
Sovéskur búfræðingur, Trofím D. Lysenko
(1898-1976), taldi sig geta fengið fram
arfgengar breytingar á plöntum sem svörun
við breyttu umhverfi. Hann réðst á fjórða
áratug aldarinnar harkalega gegn hefð-
bundnum erfðafræðikenningum, og fylgis-
menn þeirra í Sovétrfkjunum voru þvingaðir
til að afneita sannfæringu sinni, fangelsaðir
eða líflátnir. Veldi Lysenkos fór sífellt vax-
andi í skjóli Stalíns og þar kom 1948 að
miðstjórn Kommúnistaflokks Sovétrfkjanna
tilkynnti að kenningar hans væru réttar,
þeim skyldi beitt á rannsóknastofnunum og
þær kenndar í skólum landsins.
Eftir lát Stalíns 1953 hallaði undan fæti
fyrir Lysenko og hann var fljótlega sviptur
öllum völdum og metorðum. Hér verður ekki
fjallað nánar um þá sögu en vísað á grein í
Náttúrufræðingnum eftir höfund þessa pist-
ils. (ÖrnólfurThorlacius 1997.)
Sameindaerfðafræði
Um miðja þessa öld tókst að sýna fram á að
efni genanna er kjarnsýra. I frumum allra
lífvera eru tvær gerðir af kjarnsýrum, deoxí-
ríbósakjarnsýra eða DNA og ríbósakjarn-
sýra, RNA. Erfðaefnið er DNA. í stórsam-
eindum þess eru upplýsingar um röð amínó-
sýrueininga í öllum þeim prótínum (eggja-
hvítuefnum) sem lífveran getur myndað í
frumum sínum. Hin kjarnsýrugerðin, RNA,
er milliliður sem flytur upplýsingarnar frá
genunum út úr kjarnanum til þeirra frumu-
hluta sem raða amínósýrunum saman í
prótín, auk þess sem RNA tekur á fleiri vegu
þátt í prótínsmíðinni. I sumum veirum er
ekkert DNA. Þar gegnir RNA hlutverki
erfðaefnis.
Nú er hægt að greina röð byggingar-
eininga í genunum, svonefndra kirna (nú-
kleótíða), og ráða af slfkri raðgreiningu
röðina á amínósýrueiningunum í þeim prót-
ínum sem genin geyma lykil að.
Oft má ráða í innbyrðis skyldleika tegunda
með því að bera saman amínósýruröðina í
111
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 75
Blašsķša 75
Blašsķša 76
Blašsķša 76
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80
Blašsķša 81
Blašsķša 81
Blašsķša 82
Blašsķša 82
Blašsķša 83
Blašsķša 83
Blašsķša 84
Blašsķša 84
Blašsķša 85
Blašsķša 85
Blašsķša 86
Blašsķša 86
Blašsķša 87
Blašsķša 87
Blašsķša 88
Blašsķša 88
Blašsķša 89
Blašsķša 89
Blašsķša 90
Blašsķša 90
Blašsķša 91
Blašsķša 91
Blašsķša 92
Blašsķša 92
Blašsķša 93
Blašsķša 93
Blašsķša 94
Blašsķša 94
Blašsķša 95
Blašsķša 95
Blašsķša 96
Blašsķša 96
Blašsķša 97
Blašsķša 97
Blašsķša 98
Blašsķša 98
Blašsķša 99
Blašsķša 99
Blašsķša 100
Blašsķša 100
Blašsķša 101
Blašsķša 101
Blašsķša 102
Blašsķša 102
Blašsķša 103
Blašsķša 103
Blašsķša 104
Blašsķša 104
Blašsķša 105
Blašsķša 105
Blašsķša 106
Blašsķša 106
Blašsķša 107
Blašsķša 107
Blašsķša 108
Blašsķša 108
Blašsķša 109
Blašsķša 109
Blašsķša 110
Blašsķša 110
Blašsķša 111
Blašsķša 111
Blašsķša 112
Blašsķša 112
Blašsķša 113
Blašsķša 113
Blašsķša 114
Blašsķša 114
Blašsķša 115
Blašsķša 115
Blašsķša 116
Blašsķša 116
Blašsķša 117
Blašsķša 117
Blašsķša 118
Blašsķša 118
Blašsķša 119
Blašsķša 119
Blašsķša 120
Blašsķša 120
Blašsķša 121
Blašsķša 121
Blašsķša 122
Blašsķša 122
Blašsķša 123
Blašsķša 123
Blašsķša 124
Blašsķša 124
Blašsķša 125
Blašsķša 125
Blašsķša 126
Blašsķša 126
Blašsķša 127
Blašsķša 127
Blašsķša 128
Blašsķša 128