1 fiifeí^^^^ "~2* 'flflml 1 ^^ ~v 7^ ¦^^^ w ' ";; ^- / <x^ "* 7. mynd. Brák af Sulfolobus í sjóðandi leirhver. An oily slick o/Sulfolobus growing in a boiling acidic hot spring. (Mynd/photo Ólafur S. Andrésson) aðist þar mjög sérstakt og grósku- mikið lífríki (Corliss og Ballard 1977). Háhitakærar archaebacteríur hafa m.a. verið einangraðar úr sýnum það- an. Það vakti einnig heimsathygli þeg- ar Bandaríkjamaðurinn Baross og samstarfsmenn hans tilkynntu að þeim hefði tekist að rækta bakteríur úr sýn- um úr þessum neðansjávarhverum (Baross og Deming 1983). Þær uxu við 250°C og 265 loftþyngda þrýsting en það eru svipuð skilyrði og er að finna innan í þessum neðansjávarhverum. Margir vísindamenn hafa síðan talið þessar niðurstöður mjög vafasamar og ekki hefur heldur tekist að endurtaka þær. Stetter og samstarfsmenn hans hafa einnig rannsakað háhitahveri á 1012 metra dýpi við strönd ítalíu og ein- angrað úr þeim nokkrar mjög áhuga- verðar bakteríur (Stetter 1982, Stetter og König 1983). Þær eru allar loft- fælnar og virðast flestar lifa á svipaðan hátt með brennisteinsöndun eins og þær sem eru í súrum hverum á landi. Ekki er þó um sömu tegundir að ræða. Merkilegust þessara neðansjávar- hverabaktería er vafalítið Pyrodictium occultum (10. mynd). Hún er frum- bjarga eins og Thermoproteus, vex best við 105°C en getur vaxið við allt að 110°C, sem sennilega er núverandi heimsmet. Ekki eru til miklar heimildir um neðansjávarhveri við ísland, en þó er 61