Náttúrufræðingurinn

						_____________________NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN__________________105

útvegux og alþjóða náttúruvísindi, tekið jafn "hröðum framförum,

eins og á þessari öld. Átökin til framfara hafa verið svo almenn,

að dagsverk einstaklingsins hefir að mestu kafnað í straumnum,

ekki sízt þegar einstaklingarnir hafa kosið að vinna í kyrþey

og haft óbeit á umbrotum. Yfir slíka menn hefir tíminn liðið

hljótt og viðurkenningar samtíðarinnar látið bíða eftir sér. Bjarni

Sæmundsson vanh starf sitt í kyrrþey, lét eins lítið á sér bera

og unnt var. En verk hans tóluðu með slíkri röddu, að ekki

varð hjá- því komizt að hann fengi nokkra viðurkenningu fyrir

störf sín, og hún kom. íslenzka ríkið sæmdi hann heiðursmerki

og danska ríkið einnig, Náttúrufræðifélagið gerði hann að heið-

ursfélaga og Dansk Naturhistoristisk Forening kaus hann sem

bréfafélaga. En mesta viðurkenningin, og sú, sem fáum hlotn-

ast, var sú, að Hafnarháskóli kjöri hann sem heiðursdoktor í

heimspeki á 450 ára afmæli sínu árið 1929. Bjarni Sæmundsson

var reglumaður svo að til mikillar fyrirmyndar var. Hann var

fastur í skapi og trygglyndur, eins og alúð hans á æskustöðvum

og æskuvinum bar með sér, hann kaus að eiga fáa vini en velja

þá vel. Okkur náttúrufræðingum, bæði íslenzkum og erlendum,

sem áttum því láni að fagna að þekkja dr. Bjarna og vinna með

honum, er mikil sorg í burtför hans. Við minnumst með hlýjum

huga margra ánægjulegra og lærdómsríkra samverustunda með

Ijúfmenninu og vísindamanninum Bjarna Sæmundssyni, bæði á

sjó og landi. En löngu eftir að okkar bein eru fúnuð mun minning

hans lifa í því dagsverki, sem eftir hann liggur. Hún mun lifa

í náttúrufræðikennslunni í íslenzkum skólum, meðal íslenzkra

sjómanna, í Náttúrugripasafninu í Reykjavík, í hinum mjög

mörgu ritum hans á tungu þjóðarinnar, og á Evrópuhöfunum,

þar sem fáni fiskirannsóknanna er dreginn  að hún.

Á. F.