Náttúrufræðingurinn

						___________NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN__________________153

Ég býst ekki við að auðvelt sé að ákvarða starir eftir þessum

lykli einum. En hann á að geta gefið nokkrar bendingar og veitt

nokkurn styrk við greiningu stara, sem vandgreindar eru eftir

venjulegum flórueinkennum.

GREININGARLYKILL

A. Tegundir með þúfukenndan vöxt (vaxa í toppum), án rengla.

B. Blöðin burstakennd, rennulaga, án húðtota.

C. Vaxa  í  fremur  lausum  toppum.   Blaðaslíðrin  móbrún.

Blöðin   blágræn.   Sum   slíðrin   blöðkulaus,   önnur   með

blóðku. Hnappstör (C. capitata).

CC. Vaxa  í  þéttum  toppum.  Blaðslíðrin  grá  eða  brúnleit.

Blöðin fagurgræn.

D. Blöðin venjulega stutt og íbogin (5—8 cm á lengd).

Á takmörkum slíðurs og blöðku er ljós himnufaldur.

í blaðröndunum eru uppstæðar — útstæðar, odd-

hvassar tennur. Neðstu blaðslíðrin lykja laust um

stöngulinn og eru gráleit eða með daufum, brúnum

gljáa. Finnungsstör (Carex nardina).

DD. Blöðin alllöng og bein. Dökkur himnufaldur á tak-

mörkum slíðurs og blöðku. Blaðrendur með odd-

hvössum aðlægum tönnum. Neðstu blaðslíðrin að-

felld, dökkgrá að lit. (Verða stundum mógljáandi

með aldrinum). Mynda stórar, móleitar þúfur. Þursa-

skegg (Kobresia Bellardi).

BB.   Blöðin flöt eða kjöluð, oft með húðtotum.

E. Neðstu blaðslíðrin purpuralit, rifin sundur í trefjar.

Þornkenndar húðtotur á efra borði blaðanna. Dún-

hulstrastör (C. pilulifera).

EE. Neðstu blaðslíðrin ekki rifin í trefjar. Engar þorn-

kenndar húðtotur á efra borði blaðanna.

F. Neðstu blaðslíðrin purpuralit (eða rauðbrún), oft-

ast greinilega.

G. Blöðin  um  3—5  mm  breið,  alllöng,  grágræn

að lit með húðtotum á neðra borði. Blaðslíðrin

gild, sterkleg. Sótstör (C. atrata).

GG. Blöðin mjórri, allt að 3 mm breið, án húðtota.

H. Blöðin    venjulega    1—2    mm   breið,    þrí-

strend   í   oddinn,   stutt (3—8 cm á lengd)