Náttúrufræðingurinn

						________________NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN_________________157

dd. Blöðin 1—2 mm breið, nokkuð stinn, með margar,

oddhvassar tennur í röndunum.

f. Blöðin  sveigð  aftur  á  bak   (útsveigð)   og  venju-

lega    með    uppundnum    röndum.    Hornið   milli

sprotans (sprotaássins) og blöðkunnar stórt. Jarð-

renglurnar oftast langar og víðskriðular. Neðstu

blaðslíðrin gráleit. Vex einkum í deigum sandi.

Bjúgstör (C.  incurva).

ff. Blöðin innsveigð, hornið milli sprotans og blöðk-

unnar    lítið.    Jarðrenglurnar    alllangar.    Neðstu

blaðslíðrin móbrún. Vex í holtum og holtabörðum.

Móastör (C. rupestris).

cc. Húðtotur á blöðunum, venjulega báðum megin. Vara-

op niður grafin,  að nokkru leyti hulin af húðtotum.

Blöðin gulgræn (eða með daufum fjólulit), 3—5 cm á

lengd. Varaopin báðum megin. Efjustör (C. subspata-

cea).

bb. Blöðin flöt eða kjöluð.

g. Langar og víðskriðular renglur (vetrarkvíði = ofan-

jarðarrenglur). Verður vetrarkvíðinn stundum 1-—2

m á lengd cg liggur í grassverðinum eða alveg ofan-

jarðar. Blöðin mjó, 1—3 mm, kjöluð, langydd, odd-

mjó, ljósgræn. Húðtotur aðeins á efra borði blaðanna.

Varaop einungis á neðra borði. Varafrumurnar í hæð

við húðina í kring. Vetrarkvíðastör (C. chordorrhiza).

gg. Aðeins neðanjarðar-renglur.

h. Ryðbrúnar rótartrefjar á jarðrenglunum.

i. Varafrumurnar hér um bil í sömu hæð og húðin

í kring. Varaopin óhulin. Engar greinilegar húð-

totur á blöðunum. Sjaldgæf tegund. Keldustör (C.

magelliana).

ii. Varaopin hálfhulin af húðtotum, niðurgrafin.

Húðtoturnar vel þroskaðar (varaop og húðtotur

aðeins neðan á blöðunum).

j. Blöðin   fagurgræn,   flöt,   1—3   mm   á   breidd,

snarprend,   3—4  rif  hvorum  megin  við   mið-

rifið. Hengistör (C. rariflora).

jj. Blöðin grágræn, rennulaga, oftast aðeins 0.5—

2 mm breið, snörp þegar nær dregur oddinum.