Náttúrufræðingurinn

						NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN                                 159

oft   rauðbrún     með    ljósum   rákum    við

þurrkinn.

,p. Húðtotur aðeins neðan á blöðunum.

Varaop á báðum hliðum en oftast færri

á efra borði. Vex í vatni og blautum

engjum Gulstör (C. Lyngbyei).

pp. Húðtotur báðum megin á blöðunum.

Varaop einnig báðum megin, oft mörg á

efra borði. Vex í votlendi, einkum ná-

lægt sjó. Marstör (C. salina var. kattega-

tensis).

oo. Blöðin venjulega  1—3  mm breið,  fremur

stutt. Blaðslíðrin gráleit, ekki sérlega gild.

r. Blöðin stutt, 3—8 cm á lengd og aðeins

1—2mm   breið,   gulgræn   með   smáum

tönnum í röndunum.  (Oft með orpnum

röndum.)   Húðtotur   og   varaop   báðum

megin, en húðtoturnar eru stundum að-

eins  fáar  á  efra  bbrði  blaðanna.   Efju-

stör (C. subspatacea).

rr. Blöðin  10—,15 cm á lengd og lin, 2—3

mm  á breidd,  grænbleik eða gulgræn.

Þroskaðar snubbóttar tennur í blaðrönd-

unum. Húðtotur og varaop báðum meg-

in. Skriðstör (C. norvegica).

nn. Blöðin   ekki   gulgræn,   litlir   eða engir upp-

hleyptir gárar á slíðrunum.

s. Blöðin   smávaxin   (venjulega   1—2   mm   á

breidd og 3—8 cm á lengd), bogin inn á

við,   án  húðtota.   Varaop   aðeins   neðan   á

blöðunum. Móastör (C. rupestris).

ss. Blöðin stærri, 2—5 mm breið, alllöng, lítið

eða ekkert bogin, oftast með húðtotum.

t. Bilin milli sprotanna, sem koma hver á

eftir öðrum, stutt og regluleg. (Þegar

jurtin vex í mikilli bleytu er sprota-

gerðin stundum óreglulegri, en þá sjást

greinilegir upphleyptir gárar á blað-

slíðrunum.) Jarðstöngullinn er grófgerð-

ur og sterkur. Blöðin löng, stinn og odd-