Náttúrufræðingurinn

						NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN                                   79

Trölladyngja (Skjaldbreið) séð frá SA.

Ljósm. Stefán Gunnbjörn Egilsson.

Þessi frásögn sýnir, að um 1840 er Trölladyngjunafnið ennþá

loðandi við Dyngjufjöll, en það síðara þó orðið algengara, að

minnsta kosti sums staðar.

Að lokum skal þess getið, sem séra Sigurður Gunnarsson segir

um þetta í grein sinni: „Miðlandsöræfi íslands" (Norðanfari, 16.

ár, bls. 28). Hann telur örnefni í Ódáðahrauni þannig, að fyrst sé

Trölladyngja skammt frá jöklinum, þá Dyngjufjöll með Dyngju-

fjalladal eða Öskjunni. Síðan segir orðrétt: „Norðanmegin ganga

út frá þessu hraunfjallahálendi hæðir miklar- og fjalldyngju-

klasar, vestur og norðvestur af Herðubreið. Þar eru Trölladyngj-

ur eða Dyngjufjöll hin ytri og engin mjög há eða þá nokkuru

lægri en hraunfjöllin innfrá....."

Þessi frásögn sýnir prýðilega þann rugling, sem kominn er á

örnefnin. Trölladyngjur heita nú bara Dyngjufjöll. Trölladyngju-

nafnið hefir klofnað í tvennt, eintölumynd, sem hefir færzt suður

á hraunbungu, sem áður hét Skjaldbreiður, og fleirtölumynd, sem

flutzt hefir norður í Herðubreiðarfjöll.

Það er því lí,kast, sem þessi örnefnaflutningar haldist í hendur

með mælingum og rannsókn á landinu og er slíkt skiljanlegt. Al-

þýða manna lét sig öræfin, sem lágu utan við takmörk afréttanna,

litlu skipta, og auðvitað hafa þessi örnefni verið orðin á tals-