_____________________NATTURUFRÆÐINGURINN____________________93 mest ber á birkiskógi „skreyttum reynitrjám." En jaðrar hólm- ans, þar sem raklent er, eru vaxnir hávöxnum, þróttmiklum gulvíði. Þar vaxa og þrjár tegundir barrtrjáa, einir, greni og fura; grenið og furan voru gróðursett árin 1911—1812 af UMF „Þór" í Eiðahreppi. Eitt grenitréð er vaxið upp af fræi. Hæstu fururnar eru nú orðnar 2Vi m. og tvö grenitré hafa náð svip- aðri hæð, en öll eru þau grennlulegri. Margt þessara barrtrjáa vex orðið vel. Lengsti árssproti grenitrés sumarið 1937 er 33 cm. og bezti vöxtur hjá furu það ár var 43 cm. Setja hin sígrænu barrtré á hólmann óvenjulegan svip og valda skemmtilegri til- breytni í gróðri hans. S.l. tvö ár uxu þau þó meira yfirleitt. En Eiðahólmi á fleiri klæði en skóginn einan. Á björkin að vísu mestan þátt í skrúði hans, því í skjóli hennar dafnar allur annar gróður, svo að segja. Þar vex blómstóð svo fagurt, að óvíða hefi ég það fegurra séð og hvergi fjölbreyttara á bletti jafn litlum. Björkin er verndarvættur þeirra smælingja íslenzkr- ar Flóru, sem hretviðri hrjiá. — Þegar vorar og birkið laufgast fara að gægjast upp úr skógarsverðinum, auk margra annarra, undurfögur, hvít smáblóm sjöstjörnurnnar, sem er ein af ein- kennisplöntum Austurlands. Samtímis springa út reklar loðvíð- isins. Síðar verður undirgróðurinn krýndur blágresi um gjör- vallan hólmann. Gulmaðra, fíflar og sóleyjar eiga og sinn þátt í snemmsumarsprýði hans. Þar vaxa flestar íslenzkar lyngteg- undir, og upp úr jörðinni stígur ilmur af reyrgresi. Loks verður gagnger breyting á, þegar „hvönnin", þ. e. geitla, blómgast. Er hún tíguleg jurt. Hér munu eigi taldar fleiri tegundir þær, er vaxa í Eiða- hólma.*) Ærna fjölbreytni ilms og Iita á gróðurinn þar í fórum sínum. Mikils er og um það vert, að sumarið er raunverulega lengra í skjóli skógarins en annars staðar. Jurtir blómgast þar snemma vors og halda því áfram þar til haustar. Þegar hinar snemmvöxnustu hafa fölnað, kcma aðrar í þeirra stað. Þannig koll af kolli. Hólminn er því ekki klæddur sama búningi í júní sem í maí. Júlígróður hans er enn annar. Á síðsumardögum tjaldar hann nýju skrúði. Og allir þekkja litaskraut fölnandi skóga. Fegurstur þykir mér Eiðahólmi vera á kyrrum, heitum sól- skinsdögum hásumarsins, þegar allur gróður er hvað safamestur *) Með grein þessari fylgir plöntulisti hólmans.
Beinir tenglar
