62 NATTURUFRÆÐINGURINN Reykjadalsá'að veiri til. Skeiðöiíd skaut Pétur Thoroddsen, nú læknir á Norðfirði, í Stafholtsey (árið 1913?). Það sumar verptu nokkrar skeiðandir þar og skaut Jón Blöndal tvær um háustið. Áður vissi enginn lil að þessi andategund hefði sézt hér. Næstu 5 eða 6 ár á eftir verpa skeiðandir öðru livoru, og voru aldrei skotnar. Svo hverfa þær til ársins 1935, að ein önd verpir aftur hjá Stafholtsey, eignaðisl hún 5 unga, cn vciðihjalla gleypti þá alla lifandi. Sá vargur var drepinn af enska veiðimannin- um mikla Max Wenner og þeim, er þetta ritar, og skutu háðir svo samtímis að aðeins einn hvellur heyrðist, og þóttust háðir hitta. í septemhcr 1938 sá ég skeiðönd hjá Stafhollsey, og held að hún hafi verið með unga. Grafönd nokkuð algeng, en egg hcnnar finnast cinkcnnilega sjaldan. Duggönd algeng. Dúkönd (skúfönd) hefir numið land í Borgarfirði um 1909, og er nú all algeng, en var áður óþekkt. Hú.sönd sézt afar sjaldan, nema við Rcyðarvatn á haustin. Stranmönd algeng. Hávella algeng. Æðarfugi algengur. Kristleifur á Stóra-Kroppi hefir sagt mér að margir a'ðarfuglar hafi einu' sinni verið skotnir fram á Húsafelli, þegar hann átti þar heima. Hrafns'- önd sést sjaldan i lágsveilum, en verpir á Arnarvatnsheiði. (lidönd algeng. Toppönd algeng. Fiski-Iiegri sést hér öðru hvoru við veiðiár og vötn. Óðinshani er algengur. Hro.ssagaukur lika. Að minnsta kosli (i síðustu ár hafa hrossgaukar haldið sig yfir vcturinn nálægl Langhóltslaug og þar i grennd, fleslir hafa þeir verið 4 saman. Efalaust hafa þeir velursetu víðar, scrslaklcga nálægt laugum. Sendlingur sést hcr upji um sveitir, helzt seinni hluta sumars. Ilcfi ég heyrt, að hann verpi á Arnarvatnshciði, en veit það ekki með vissu. Sanderla. Fremur sjaldgæf. Prófessor Guðmundur Magnússon og Jón Blöndal sáu hana 3var eða 4 sinnum við Hvítá. Aðrir hafa séð hana nokkrum sinnum, og ein fannsl hcr dauð vorið 1937. Áflogakraga sá ég í stelkahóp vorið 1937, var hann nokkra daga við svokallaðan Djúpapoll, skamml frá Stafholtsey. Slelkur algengur. Jaðrakan var um síðustu aldamót svo að segja óþekktur um líorgarfjörð. Hcyrt hefi ég að And- rés á Völlum hafi aðeins séð hann tvisvar á hinum mörgu veiði- ferðum sínum. Jón Blöndal í Stafholtsey taldi hann afar sjald- gæfan allt til ársins 1913, en það ár settust að ein hjón nálægt Stafhollsey og ef lil vill víðar, næstu ár verður hann allalgcng-