80 NÁTTÚRUFRÆDINGURINN breið, snóppan venjulega hvíl og hvilir laumar aftah við eyrnn f) Höfðóit eða albildótt. Þá er hausinn aldökkur ncma ef til vill stíoppan og stundum smablettur i hnakka. Þessi litur er sjaldséður. Algengast af' bildóltu virðisl mcr kjÖmmubildótt og krögubíldótl, þá golgildótt og baugótt, 1. Hosótí. Fjölmörg afbrigði eru til af hosöttu. Yfirleill ér sameiginlegl einkenni á hosóllu að eillhvað meira eða minna af fólunum pg úþp eftir lærum er Iivíll og oft eittbvað hvílt á hausnum. a) Leistótt. Þá eru aðeins lcislarnir upp á móts við lágklaufir eða rétt þar upp fyrir hvilir, stundum hvíl doppa i hnakka eða enni, en kindin að öðu leyli dökkleil, grá mórauð eða svört. ])) Hreinhosóli. Fælur hvítir lipp um hné og hækla cða slundum allt upp á Iæri. Hausinn atdökkur. Sé annað lærið eða nárinn meira hvitur þá sums staðar kallað krikótt. c) BlesuKósótt og Blesiiléistótt. Eins á lilinn og leistótt og hreinhosótt nema hvit blesa i enni og niður á snoppu, misjafn- lcga breið. Sé blesan mjög breið er þessi litur oft kallaður glámuhosóttur. f ^¦'': S''-'.- d) Arnhasótt. Fætur og kviður að mestu eða alvcg bvílt og óft upp eflir lærum. Blcsa i and- Jiti og auk þess hvitur hringur um hálsinn rctt aftan við haus. e) Golhosótt. Eins ög golsótt, nema íælurnir upp um miðjan legg eru f.njallhvítir. Sjaldscður litur. f) Boinhosóil. Eins og botnótt, ncma fætur hvítir upp um miðjaú legg, cins og á golhos- Ö.ttii og stundum alhvít bringan. Þetta er mjög sjáldséður litur. Arnhosótt ær með 2 dílaflekkóttum 5. Blesótt. Kindin lömbum. dökk að lit, nema bef-