NATTÚRUFRÆÐINGURINN 81 ir hvíta blesu misjáfnlegá breiða á erini og stunduin hyítan hnakkann. Eínnig er lil goUiosublesótt og golbildublésótt. Þá eru kiridurnár golhosóttar eða gölbildóftar, en haí'a auk þess hvíta blesu í enni. Hréniblesótt fé er sjaldséð og ef til vill er það sami liturinn í raun og veru óg hosublesótt. 6. Arnhöfðótt. Þá eru fætur og kviður hvítt, ennfremur haus- inn og hálsinn aftur að bógiun nema dökkir baugar kringum augutt. Kindin að öðru leyti dökk að lit. Þessi litur er nijög fá- séður og fagur. Eg hefi áðeitts scð eina svona lita kind. (i) Höttótt, hálsótt eða smokkótt. Þetla er all- algengur litur. Þá er kindin alhvít aflan við bóga en dökk að lil að framan nema stunduni cr eiithvað hvítt á hausnnm. Helztu afbrigði af höttóttu eru: a) Geithöttóit eða hafursmokkótt (S.-Múl.). Þá er kindin aldökk að framan og alhvít að aftan og markalínan milli hinna dökka og hvíta litar bein og ákveðin. b) Höttukrímótt. Þá er kindin eins og geithöllótl, nema hvað hvítur blettur er í hnakka og stundum á snoppu. c) Öhrcinhöttótt. Þá er makalínan milli þess hvita og dökka ckki hrein auk þess stundum eilthvað hvítl í hnakka og d) Höttublesótt eða glámóit. Þá er kindin höttótt nema hvít blesa er í andlitinu frá lmakka niður fyrir sttoppu. Það er vafa- mál, hvorl lelja bcri þennan lit sem afbrigði af höttóttu eða sjálfstæðan lit cða jafnvel millilit á milli hosublesótta litarins og höttótta litarins. 8. Kápótt. Þá er kindin hvit að ncðan, einkum aftan lil. Fram- fætur eru stundum dökkir en kviður að meslu eða alveg hvitur og Iæri, malir og neðan til á siðum er hvitt. Tvö afbrigði eru algengusl af kápót.lu: a) Höttukápótt. Þá líkist kindin höttótlu, nema dökkur s]>aði liggur aftur á mitt bak eða aftur uridir malir. b) Hreinkápótt. Þá er kindin dökkleit langt ttiður á siður og aftur á há malir, aldökk í faman. Tvö önnur afbrigði af kápóttu eru til: c) Kápótt með blesu í andliti og (1) Huppótt, þ. e. kápótt með alhvítar siðurnár en dökki lit- uriim nær nokkuð niður eftir lærum. 9. Flekkóil. Þetta er mjög stór li.tarflokkúr með mörgum óreglulegum afbrigðum. Einna ákveðnustu afbrigðin eru: a) Höltuflekkútt. Þá er kindin höttótt með blett á baki.
Beinir tenglar
