Náttúrufræðingurinn

						92                                    NÁTTÚRUFRÆÐINGURlNN

slórir grasflákar orðnir til á þann veg. Vaxa þar einkum vingl-

;tr, líhgresi, lógresi, ilmreyr, vallarsveifgras, hærur, þursaskegg

og móasef. Einnig krækilyng á'smáblettum. VatniS flýtir gróðr-

inum stórkostlega eins og eðlilegt er. Kvíslarnar breyta stundum

ré'nsli sínu, flæða yfir nýtt land, slétla það og græða. Fellúr þá

hlutverk grámosans niður að mestu leyti í gróðurröðinni, nema

á liæslu slöðum. Sandfok hefir siéttað bletti sums staðar í

hraununum. Verður landið þá að lokum grasi gróið eða vaxið

lyngi, án þess að um verulega grámosamyndun sé að ræða á

undan, enda þolir mosinn illa sandfok. -- Hin ævafornu hraun

i Landbrpti bera mjög annan svip heldur en Skaptáreldahráun-

in og eru lengra komin á gróðurbraulinni eins og við er að bú-

ast. Hefir sandur sums staðar jaf'nað þau og rýrt graslejtdi

hefir myndazt. Eru sandvingiill og skriðlíngresi víða aðaljuii-

ir. Sums staðar vex líka krækilyng og töluvert áf holtasóley.

Innan um eru blettir af beitilyngi og krækilyngi í félagi, en

smjörlauf, holtasóley, móasef og guhnaðra taka töluverðan þátt

í því jurtafélagi. Skammt frá Skaptá er gjallbólaland mikið í

Landbroti en grösug engi næst ánni, austast við hraunröndina.

Eru djú])ar la\gðir milli toppmyndaðra hólanna.. Litar grá-

mosinn alveg toppa hæstu hólánna og smábletti hcr og þar á

milli þeirra, einkum þar sem þeir eru strjálastir og minnst er

skjólið. Neðanverðir hóíarnir eru víðast klæddir krækilyngi

(og alveg þeir sem lágir eru). Sums staðar eru móleilir móa-

sefs- og þursaskcggsblcttir. Innan um vaxa þarna a víð og dreif

vinglar, ilmreyr, hærur, blóðberg, holtasóley, gulmaðra, hvít-

maðra, ljónslöpp og grámosi. 1 lautunum er graslendi einkum

vinglar og ilmreyr. Beitilyng vex hér og hvar og vottur af blá-

berjalyngi, smjörlaufi og grávíði. Er hraunsvi])urinn mjög Iioti'-

ínn af gróðrinum, en rír er bann saml, enda þurrlent mjög.

í og við austurjaðar hins forna hraunlendis eru Tunguvaln,

Hæðargarðsvatn og Víkuríióð. Er allmikill gróður i þeim. í

Hæðargarðsvatni vex iangnykra (Potamogeton graelangus). Var

hiin ekki fundin fyrr á Suðurlandi. (Amerískur grasafr;eðingur,

Stanley Smith segist hafa séð hana i sumar suðveslanlands). Var

lalsvert rekið í lánd af nykriun á fjörum vatnsins. í Landbrols-

völnum vaxa líka bjarlanykra, smánykra, þráðnykra, gras-

nykra, fjallnykra, síkjamari, mógrafabrúsi og tjarnabrúsi. El'ju-

gras vex hér og hvar í pollum bæði þar og á Síðu. — Ofan við

hraunbrciðurnar gömlu og a»vafornu blasir við iðgræn Síðan,

vafiri í grasi  uþp á brúnir.  Ih'in  er algerð graslendishlið, en