W NÁTTURUFRÆÐINGURINN Ný íslenzk grastegund. Hinn 29. ágúst lí)41 fann ég grastegund, seni ekki num hal'a fundizt fyr hér á landi. Það er Auena pubescens L. Planta þessi vex í varplandinu i Höfða i Höfðahverfi, stutl frá sjó, á dá- lillu svæði í rökum viðarmó og hálfdéigju blettum, og vex nokknð strjált. Slaður þessi er svo langt frá liænum og rækt- un, að úlilokað virðist, að plantan hafi borizt þangað með grasfræi, eða á annan hátt af mannavöldiun. Plantan er all- stórvaxin, 75—90 cm. á hæð. Blöðin fá (oftast þrjú). Neðri. bláðslíður og l)löð hærð. Slíðurhimna löng, odddregin. Axið nieð uppréttum tvíblóma smáöxum. Blómin tvíkynja. Ncðri blómögn með langri, knébeygðri títu, er stendur ofar cn á miðri ögninni og er helmingi lengri en hún, eða meira. Þegar 'ég fann plönluna, bar hún — að því er mcr vii'lisl fullþroska aldin, er voru tekin að falla. Þessi ættkvísl, Avena, hcfir verið nefnd bai'ri á íslenzku. í samræmi við það og með lilliti til fundarstaðai-ins mælli þcssi tegund kallasl slramlhafri. Gvendarstöðum, 10. apríl 1944. Helgi Jóiiasson. Sitt af hverju. Góð tíðindi ur heimi læknavísindanna Frá Bandaríkjunum berast nú fregnir um það, að fram- leiðslu undralyfsins pcnisillíns hafi miðað svo vel áfram afi undanförnu, að farið sc að gefa sölu þcss frjálsa, en að undan- förnu hefir herinu verið látinn sitja fyrir framleiðslunni nær cingöngu. Hér um bil 1000 sjúkrahúsum hefir verið leyí't að kaupa ríflegt magn mánaðarlega, er þau gela síðan ráðstafað til sjúklinga sinna eða annarra sjúkrahúsa cftir alvikum. Eins og áður hefir verið skýrt frá í Náttúrufræðingnum, er það einn versti ókostur á þessu lyfi, hversu seinlegt er að framleiða það, en lyfið er, eins og þar var tekið fram, unnið úr myglusvepp, sem nefnist penicillium notatúm. En nú eru rúmlega tuttugu
Beinir tenglar
