____________________NÁTTÚRUFRÆBINGURINN_________________27 strútur (Lacuna vincta), brot af nökkva (Chitonidae) og leifar (kjálkar) af 10—15 burstaormum (Polychaela). Um 30 smásteinar (mest blágrýti, þverm. um 4 mm). 31. í á 1. ári. Kolbeinsá í Hrútafirði, Strand., 7. 6. 1956. Fóarn: Vottur af ógreinanlegu krabbadýramauki, ógreinanlegur jurtabútur (grænn). 32. $ ad. Kolbeinsá í Hrútafirði, Strand., 7. 6. 1956. Fóarn: Svolítið af ógreinanlegu fæðumauki, 30—40 smásteinar. 33. 9 ad. Kolbeinsá í Hrútafirði, Strand., 7. 6. 1956. Meltingarvegur troð- fullur af þanglúsum (Isopoda). Hér hefur verið gerð ítarleg grein fyrir fæðu 33 straumanda, þar af 25 teknum á ósöltu vatni (þar með taldir ungar á ýmsum þroska- stigum) og 8 teknum á sjó. Mér er sjálfum ljóst, að þetta eru ekki fullnægjandi gögn til að byggja á endanlega niðurstöðu um fæðu straumandarinnar á Islandi, einkum að því er varðar fæðu þeirra á sjó. En þessar athuganir veita eigi að síður allgóða hugmynd um fæðuval straumandarinnar, sem nægja verður unz aðrir taka við og gera þessu máli betri skil. Að undanskildri grein minni í Nordens fugle i farver (1961), er lítið um eldri heimildir um fæðu íslenzkra straumanda. Faber (1822) mun vera sá fyrsti, sem lítillega minnist á þetta atriði. Hann segist hafa fundið í mögum straumanda: „Cancer pulex, Nerita, andere kleine Schalthiere, Wasserpflanzen" (þ. e. krabbadýr, lindýr og vatnagróður). Þetta er rétt, svo langt sem það nær, en í riti sínu um norræna fugla (1826, 287) bætir Faber því við, að fæða æðar- fugls og straumandar á sjó séu lindýr og krabbadýr, en á ósöltu vatni vatnaskordýr og vatnagróður. Síðan er ekki minnzt á fæðu straumandarinnar í ritum um ís- lenzka fugla fyrr en Slater & Carter (1886, 153) geta þess, að hún lifi á skordýrum (þ. e. a. s. þegar hún er á ósöltu vatni), "mostly aquatic larvae of some kind of Ephemera, which they hunt for in the gravelly margins of the rapidest rivers, just such places as anglers would look for May-fly "creepers" in." Hér skjátlast höf. að því er skordýrateg. varðar, en þessi missögn hefur verið ótrúlega lífseig og hefur skotið upp kollinum í ritum um íslenzka fugla allt fram á þenna dag (sbr. Slater 1901, 69; Jourdain í Witherby, et al., vol. 3, 1948, 326; Timmermann 1949, 382). í riti sínu frá 1901 um íslenzka fugla segir Slater, að straumöndin leiti sér ætis einmitt á þeim stöðum þar sem stangveiðimenn "would hunt for May-fly
Beinir tenglar
