44 NATTURUFRÆÐINGURINN tegundin fá í vatni, því að kunn eru eintök m. a. frá Englandi, er hafa náð 10 mm lengd í vatni, en stærstu eintök úr sjó eru 4—5 mm. Kjörsvið hennar virðist vera þangbeltið á milli sjávarfallamarka, og getur þar orðið mikið magn af henni. Ómögulegt er að segja, hvenær tegundin hefur numið fyrst land hér, því að vegna smæðar hennar koma menn ekki fljótt auga á hana, og svo hitt, að sérstök athugun á skeldýralífi strandbeltisins hefur ekki mér vitanlega verið gerð hér á landi. Hitt þarf engan að undra, að þangstrýta skuli fyrst finnast hér á svæðinu milli stóránna Þjórsár og Ölfusár, enda vaxtarskilyrði, hvað sjávarseltu snertir, að öllum líkindum betri þar en víðast hvar annars staðar við strendur íslands, auk þess sem svæði þetta hefur til skamms tíma verið lítið athugað sérstaklega. Tegundin er útbreidd, m. a. frá Norður-Noregi suður til Eng- lands og Irlands, og einnig er hún á austurströnd Norður-Am- eríku. 4. Pisidium personatum Malm. Hnúðskel Tegund þessi tilheyrir ertuskeljaœttinni (Sphaeriidae), en til þeirr- ar ættar teljast 4 tegundir áður fundnar í vötnum hér á landi. Skeljar af þessari ætt eru yfirleitt smávaxnar og þunnar, oftast egglaga eða skakkþríhyrndar. Nefið miðstætt eða aftan við miðju, og er ein griptönn í hægri skel, en tvær í vinstri skel. Þá hefur hægri skel tvær hliðartennur að f'raman og aftan, en vinstri skel eina hliðartönn að aftan og eina að framan. Mynstur skeljarinnar ýmist með vægum eða þá greinilegum lengdarrákum eða gárum og innra borð gljáalaust, eða því sem næst. Hnúðskelin fannst fyrst 27. júlí í smátjörn, hálf uppþornaðri, skammt . j tt -* i , frá Þurá í Ölfusi. Var hún þar saman 4. mynd. Hnuðskel, " Pisidium personatum með tegundunum Pisidium cmereum (Danmarks Fauna). Ald. og Pisidium pulchellum Jenyns
Beinir tenglar
